محمدعثمان نقشبندی

آخرين مرشد طريقت نقشبنديه

محمّدعثمان سراج‌الدین ثانی (زادهٔ ۱۲۷۵، صفی‌آباد - درگذشته ۱۱ بهمن ۱۳۷۵، استانبول) رهبر گروه مسلح رزگاری[۱] و یکی از مرشدهای معاصر طریقت نقشبندی بود.

محمّد عثمان نقشبندی
محمدعثمان نقشبندی
سراج‌الدین دوم (سراج‌الدین ثانی)
Shex osman naqshbandi.JPG
زادهٔ۱۳۱۴ هجری قمری
۱۲۷۵ خورشیدی
۱۸۹۶ (میلادی)
صفی‌آباد، جوانرود، استان کرمانشاه
درگذشت۲۱ رمضان ۱۴۱۷ قمری
۱۱ بهمن ۱۳۷۵ خورشیدی
۳۱ ژانویهٔ ۱۹۹۷
استانبول، ترکیه
آثارتفسیر سورهٔ تین، سراج القلوب، دیوان اشعار (کردی، فارسی، عربی)
دیناسلام
مذهبتسنن شافعی
والدینشیخ محمّد علاءالدین
نوریجان خانم
محمّدعثمان نقشبندی، سوار بر اسب

زندگی‌نامهویرایش

شیخ محمّد عثمان نقشبندی، فرزند شیخ علاءالدین نقشبندی بیاره و نوهٔ شیخ عمر ضیالدین نقشبندی است. محمد عثمان در سال ۱۲۷۵ شمسی در روستای صفی‌آباد در نزدیکی جوانرود زاده شد. مادرش نوری جان خانم دختر محمّدصادق وزیری است. وی فراگیری علوم دینی و قرآن را نزد عبدالکریم خانه‌شوری و سید حسین ساوجبلاغی آموخت. او همراه برادرش خالد، بیشتر اوقات را تحت تربیت عرفانی پدر به سر می‌بردند به طوری که در اجتماع‌های ذکر و مباحث دینی که توسط محمد علاءالدین بیاره تشکیل می‌شدند شرکت می‌کردند.

فعالیت‌های سیاسی و نظامیویرایش

وی دارای ارتباطاتی با مقامات عالی‌رتبه رژیم پهلوی بود،[۲] بعد از انقلاب ۵۷ در مخالفت با جمهوری اسلامی اقدام به تشکیل گروه شبه نظامی رزگاری (رستگاری) کرد.[۱] گروه رزگاری دارای ۲۰۰۰ نفر نیروی مسلح بوده و در اورامانات مستقر بود.[۳][۴] پس از درگیری نظامی این گروه با نیروهای سپاه پاسداران، ارتش[۵] و احزاب مخالف[۶] این حزب شکست خورد. شیخ محمدعثمان نقشبندی اندکی بعد از انقلاب، ابتدا به روستای بیاره واقع در مرز عراق و بعداً تحت پوشش دولت عراق به بغداد[۷] منتقل شد.[۸]

درگذشتویرایش

وی در نخستین ساعت بامداد روز ۱۱ بهمن ۱۳۷۵ هجری شمسی در خانقاهش در استانبول درگذشت.

پیروانویرایش

محمد عثمان سراج‌الدین ثانی در شماری از کشورهای جهان دارای پیرو است[نیازمند منبع]؛ برخی از رسانه‌ها از جمله حریت ترکیه در اواخر حیات وی مریدانش را بیش از سیزده میلیون نفر برآوررد کرده‌است.[نیازمند منبع] از مشاهیر مریدان وی می‌توان برخی از آنان را برشمرد: ماموستا باقر بالک (مدرس کردستانی)، ماموستا محمد زاهد ضیایی پاوه‌ای، فقیه، مفسر، مورخ، شاعر، ادیب و حکیم معاصر کرد، ماموستا عبدالکریم مدرس (مفتی عراق)، ماموستا عارف علامی، ماموستا محمود سیاناو (عالی)، ماموستا محمد امین کانی سانان، ماموستا شیخ محمدسعید نقشبندی روانسر، ماموستا زاهد خالدیسقز و فرزند ایشان دکتر محمدخالدی، ماموستا احمد امام، ماموستا ملا سید بهاءالدین احمدی (آرَنان)، ماموستا عبدالکریم یوسفی (سورازی)، سلطان صلاح‌الدین ایوبی پیرانشهر ماموستا محمد بُداقی، ماموستا محمدافراز (ملچَور)، ماموستا عبدالله حاجی اشنویه، ماموستا عیسی داغستانی، ماموستا رئوف نقشبندی سردشت، استاد محمد رسول شیرازی، استاد حاج یارجان نظری ترکمن صحرا، استاد سید عثمان ذبیحی تالشی، ماموستا علی عبداللهارومیه، حسن حیاک برزیلی، ماموستا عبدالله کاتب (فنایی)، بهاءالدین شمس قریشی، ناری شاعر پرآوازهٔ کرد، قانع (شاعر) پرآوازهٔ کرد، ماموستا عبدالکریم صائب.

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  • چه‌پکه گوڵێ له گوڵزاری عوسمانی. بغداد: الحوادث، ۱۹۹۲
  • بر پهنهٔ یاد از عثمان نقشبندی. سنندج: انتشارات کردستان، ۱۳۷۹
  • گه‌وهه‌ری حه‌قیقه‌ت. شیخ محسن مفتی. هه‌ولیر
  • یادی مه‌ردان. مه‌لا عه‌بدولکه‌ریمی موده‌رریس. سنندج: انتشارات کردستان، ۱۳۸۸
  • بریسکه‌ی یاقوت. ماموستا مه‌لا عبداللهٔ کاتب. هه‌ولیر، نشر روژهه‌لات، ۲۰۰۸
  • گلچینی از باغ بهار. ماموستا ملا احمد امام، بی‌جا، ۱۳۹۸خورشیدی
  • سۆفیزم و شۆڕش. به‌رزانی مه‌لا ته‌ها، سلیمانی؛ روژهه‌لات؛ ۲۰۱۷

پانویسویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «گروهک تروریستی رزگاری (رستگاری)». هابیلیان. دریافت‌شده در ۸ سپتامبر ۲۰۲۰.
  2. علم، امیراسدالله. یادداشت‌های امیراسدالله علم: از 1346/2/1 تا 1352/12/21. تهران: مازیار. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۰۴۳-۴۷-۰. دریافت‌شده در ۸ سپتامبر ۲۰۲۰.
  3. اردیبهشتی دیگر. تهران: انتشارات سوره مهر. ص. ۳۸. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۵۰۶-۹۸۷-۰. دریافت‌شده در ۸ سپتامبر ۲۰۲۰.
  4. «چگونه متوسلیان پرونده سپاه رزگاری و نیروهای فرقه نقشبندیه را برای همیشه بست؟». مشرق. دریافت‌شده در ۸ سپتامبر ۲۰۲۰.
  5. «ابراهیم مرادی». پیشمرگ روح‌الله. دریافت‌شده در ۹ ژانویه ۲۰۲۱.
  6. «زخم‌هایی بر پیکر مناطق کردنشین غرب». ایران بوم. دریافت‌شده در ۹ ژانویه ۲۰۲۱.
  7. «شرح حال محمّدعثمان نقشبندی». پرسشگران. دریافت‌شده در ۸ سپتامبر ۲۰۲۰.
  8. «فرجام شغالان در بیشة شیران؛ نگاهی گذرا به رویدادهای کردستان در روزها و سال‌های نخستین انقلاب». پایگاه حوزه. دریافت‌شده در ۸ سپتامبر ۲۰۲۰.