باز کردن منو اصلی

محمد مکری (زاده ۱۳۰۵ خورشیدی در کرمانشاه - درگذشته تیر ۱۳۸۶ در پاریس) نویسنده، شاعر، محقق و زبان‌شناس معاصر ایران است.

محمد مکری
Mohammad Mokri.jpg
استاد محمد مکری زمستان ۱۳۸۴، دانشگاه سوربن پاریس
زادروز۱۳۰۵
کرمانشاه، ایران
درگذشتتیر ۱۳۸۶
پاریس، فرانسه
ملیتایرانی
پیشهنویسنده، شاعر، محقق، زبان‌شناس و دیپلمات
نقش‌های برجستهنخستین سفیر کبیر تام‌الاختیار ایران پس از انقلاب در روسیه
سفیر ایران در مغولستان (۱۳۵۸–۱۳۶۲)
مشاور عالی وزارت نفت در امور بین‌الملل ۱۳۶۴–۱۳۶۵

زندگیویرایش

محمد مکری در سال ۱۳۰۵ خورشیدی در شهر کرمانشاه چشم بجهان گشود.

وی استاد تحقیقات در مرکز تتبعات وزارت فرهنگ و علوم و استاد دانشگاه سوربن پاریس، نویسنده، شاعر، محقق، زبان‌شناس و متخصص زبانهای باستان و لهجه‌های قدیم و فعلی ایرانی، مردم شناس، مورخ تاریخ افکار و مذاهب، تالف حدود صد جلد کتاب و پژوهش علمی و بیش از صدها مقاله.[۱]

وی عضو اغلب مجامع علمی اروپایی بوده‌اند.[۲]

محمد مکری در سال ۱۳۴۴ موفق به اخذ جایزه و نشان علمی از فرهنگستان آثار ملی و ادب فرانسه به پاس چندین دهه خدمات علمی شد.

او بخاطر گرایش‌های سیاسی به جبهه ملی و نهضت آزادی دو بار مجبور به ترک وطن شد. بار اول از سال ۱۳۳۳ و بعد از فروپاشی دولت مصدق تا سال ۱۳۵۸ که با پیروزی انقلاب به وطن برگشت.

محمد مکری از حامیان و نزدیکان آیت الّله خمینی در سال‌های اوّل انقلاب بود. در مصاحبه‌ای با روزنامه کیهان در ۸ فوریه ۱۹۷۹ ضمن پشتیبانی از انقلاب ایران گفته بود:

در ایران "کسی صاحب ثروتهای افسانه‌ای نخواهد شد" و "زمینها ملّی می‌شوند و به کار سود تعلق خواهد گرفت".

دربارهٔ دیدگاه وی نسب به انقلاب در سال‌های اولیه انقلاب او معتقد بود که:

"جمهوری اسلامی با حکومت مذهبی تفاوت دارد".[۳]

محمد مکری نخستین سفیر کبیر تام‌الاختیار ایران پس از انقلاب در مسکو؛ شوروی سابق و مغولستان در بین سال‌های ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۲ بود. بعد از یک دهه فعالیت در مقامات اداری و اجرایی و باز نشستگی در سمت مشاور وزیرنفت، دکتر محمد مکری مجدداً ساکن فرانسه شد و به تحقیقات و مطالعات علمی پرداخت و تا پایان عمر در شهر آوری در حومه پاریس زندگی کرد.

و در تیر ماه ۱۳۸۶ در منزل خود در شهر آوری در حومه پاریس چشم از جهان فروبست.

مشاغل قبل از خروج از ایرانویرایش

مشاغل وی قبل از خروج از ایران به فرانسه در سال ۱۳۳۳ «اولین مهاجرت اجباری».

مشاغل بعد از ورود به ایرانویرایش

مشاغل وی بعد از ورود به کشور در سال ۱۳۵۸ تا قبل از خروج از ایران برای دومین و همیشگی به فرانسه در سال ۱۳۶۷

شعرویرایش

مکری شعر نیز می سرورد و دیوان شعر او در سال ۱۳۷۰ منتشر گشته‌است. از معروف‌ترین اشعار وی «هنوزنامه» ای است بیار مفصل، که در زمینه ذکر مفاخر ایران زمین و رد نظریه افول فرهنگ و هنر و اندیشه و دیانت در ایران اسلامی سروده شده‌است و ندای غربت او و دوری از وطن را به گوش شنونده وارد می‌کند. دکتر الله وردی آذری نجف آباد کتابی را پیرامون احوال استاد مکری و این هنوزنامه با عنوان «هزار لؤلؤ رخشان هنوز از مژگان/ نثار مرقد پاک شه خراسان است» در سال ۱۳۹۳ نگاشته‌است.

منابعویرایش

  1. «Editions de la Diffrence». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۰ نوامبر ۲۰۰۴. دریافت‌شده در ۲۰ ژانویه ۲۰۰۸.
  2. «Mohammad Mokri».
  3. «انقلاب اسلامی به روایت تصویر». بایگانی‌شده از اصلی در ۳۱ ژانویه ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۲۸ ژانویه ۲۰۰۹.

پیوند به بیرونویرایش