Mekhitar Heratsi and Catholicos Nerses Shnorhali.png

مخیتار هراتسی (به ارمنی: Մխիթար Հերացի)، پزشک سده ۱۲ میلادی اهل ارمنستان بود که در هر، واقع در ارمنستان ایران زاده شد؛ احتمالاً در بغداد تحصیل کرد و در حدود ۱۱۸۴ میلادی، در پادشاهی ارمنی کیلیکیه به شهرت رسید. از وی اغلب با عنوان «پدر پزشکی ارمنی» یاد می‌شود.

طبیبی بسیار باسواد بود که یونانی، عربی و فارسی نیز می‌دانست. در ۱۱۸۴ میلادی (سال ۶۳۳ تاریخ ارمنی)، در کیلیکیه رساله‌ای به نام «تسلیت بیمار تب‌دار» (به ارمنی: Ջերմանց Մխիտարություն) نگاشت. عنوان کتاب ظاهراً تجنیسی از نام خود موٴلف است، چون مخیتار به معنی تسلی‌دهنده، و مخیتاروتیون به معنی تسلیت‌دادن است. این رساله چهل و شش فصل دارد و مطالب آن از مآخذ عربی، فارسی و ارمنی اقتباس شده است. اغلب اصطلاحات آن عربی ارمنی شده است. مخیتار رساله‌های دیگری هم دربارهٴ طب و کالبدشناسی تألیف کرد، ولی آنها را فقط از طریق منتخباتی که در آثار بعدی نقل شده است، می‌شناسیم.

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  • سارتن، جرج. مقدمه بر تاریخ علم. ترجمهٔ غلامحسین صدری افشار. انتشارات علمی و فرهنگی.
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Mkhitar Heratsi». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی.
  • Hacikyan, Agop Jack; Basmajian, Gabriel; Franchuk, ‎Edward S.; Ouzounian, Nourhan (2000). The Heritage of Armenian Literature: From the Sixth to the Eighteenth Century. Wayne State University Press. p. 427-430. ISBN 978-0-8143-3023-4. Retrieved 4 March 2013.