مس میکلسن

بازیگر دانمارکی
(تغییرمسیر از مدس میکلسن)

مَس دیتمان میکِلسِن (دانمارکی: Mads Dittmann Mikkelsen‎؛[الف] زادهٔ ۲۲ نوامبر ۱۹۶۸) بازیگر دانمارکی است. او که در آغاز یک ژیمناست و رقصنده بود، پس از بازی در چندین فیلم در دانمارک شناخته شد که از آن جمله می‌توان به ایفای نقش تونی، فروشندهٔ مواد مخدر در دو فیلم موادفروش و موادفروش ۲ (۱۹۹۶, ۲۰۰۴)، کارآگاه گروهبان آلن فیشر در سریال تلویزیونی واحد سیار (۲۰۰۰–۲۰۰۴)، نیلس در تا ابد عاشقت هستم (۲۰۰۲)، سِـوند در قصاب‌های سبز (۲۰۰۳)، ایوان در سیب‌های آدم (۲۰۰۵) و یاکوب در بعد از عروسی (۲۰۰۶) اشاره کرد.

مَـس میکِلسِن[۱]
دارندهٔ نشان شوالیهٔ دَنِـبرو دانمارک
دارندهٔ نشان هنر و ادب فرانسه
Mads Mikkelsen Cannes 2013 2.jpg
نام در زمان تولدمَس دیتمان میکِلسِن
زادهٔ۲۲ نوامبر ۱۹۶۵ ‏(۵۵ سال)
کپنهاگ، دانمارک
پیشهبازیگر
سال‌های فعالیت۱۹۹۶–اکنون
همسر(ها)هانه یاکوبسن (ا. ۲۰۰۰)
فرزندان۲
خویشاوندانلارس میکلسن (برادر)
وبگاه

میکلسن پس از بازی در نقش شیفره در بیست و یکمین فیلم جیمز باند با عنوان کازینو رویال به شهرت جهانی رسید.[۲] نقش‌های مهم دیگر او، ایگور استراوینسکی در کوکو شانل و ایگور استراوینسکی، یوهان فریدریش اشترونزه در یک رابطه سلطنتی، لوکاس در شکار (برندهٔ جایزه بهترین بازیگر مرد جشنواره کن در شصت و پنجمین دورهٔ این جشنوارههانیبال لکتر در هانیبال، کسلیوس در دکتر استرنج، گلن اِرسو در روگ وان، کلیف اونگر در بازی ویدئویی دث استرندینگ (به کارگردانی هیدئو کوجیما) و مارتین در یک دور دیگر (نامزد دریافت جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول مرد) هستند.[۳]

روزنامه‌نگار و منتقد فیلم ای.او. اسکات در نیویورک تایمز دربارهٔ او گفت که میکلسن در صحنهٔ هالیوود به «بازیگری قابل اعتماد با رخساری جذاب و فریبا» مبدل شده‌است، اما از منظر درونی «او چیز دیگری است: یک ستاره، یک اصل بدیهی و حقیقت آشکار، چهره‌ای از احیای مجدد سینمای دانمارک[۴]

اوایل زندگیویرایش

میکلسن در ۲۲ نوامبر ۱۹۶۵ در محلهٔ اوستربرو در کپنهاگ دانمارک زاده شد.[۵] مادرش «بنته کریستیانسن» و پدرش «هنینگ میکلسن»[۶] یک رانندهٔ تاکسی بود.[۷] او و برادر بزرگترش لارس میکلسن در محلهٔ نوربرو بزرگ شدند.[۸]

در نوجوانی، او آموزش‌های ژیمناستیک دید و می‌خواست در سطح قهرمانی در این ورزش فعالیت کند، اما سپس به تحصیل در رشتهٔ هنری رقص در «آکادمی باله» در یوتبری پرداخت و در همین هنگام بود که زبان سوئدی را نیز به‌خوبی فرا گرفت.[۹] در همین کلاس‌های رقص او با هانه یاکوبسن آشنا شد و در سال ۲۰۰۰ با هم ازدواج کردند. وی به مدت یک دهه یک هنرمند حرفه‌ای رقص بود تا آنکه به‌منظور یادگیری هنر بازیگری، رقص را رها کرد و در سال ۱۹۹۶ به «مدرسهٔ تئاتر و نمایش آرهوس» واع در شهر آرهوس رفت و حرفهٔ بازیگری‌اش از اینجا شروع شد.[۱۰][۱۱]

حرفهویرایش

۱۹۹۶ تا ۲۰۰۵ویرایش

نخستین حضور میکلسن در سینما، بازی در نقش یک فروشندهٔ مواد مخدر در فیلم موفقِ نیکلاس ویندینگ رفن به نام موادفروش بود که در دنبالهٔ فیلم نیز تکرار شد. او در فیلم‌های مشهور دانمارکی، بیشتر نقش‌های حاشیه‌ای و غالباً کمدی را ایفا می‌کرد. در سال ۱۹۹۹ وی در کنار کیم بودنیا، نقش «لِنی» را که شخصیت اصلی بلیدر بود، بازی کرد که یک متخصص خجالتی فیلم را به تصویر می‌کشید که از اختلال شخصیت دوری‌گزین رنج می‌برد. در سال ۲۰۰۰، وی در کنار سورن پیلمارک، اولریش تامسن، نیکولای لی کاس در فیلم نورهای سوسوزننده به کارگردانی آندرس توماس ینسن ظاهر شد. سال بعد نیز میکلسن، با بازی در فیلم درام کوتاه و بلند شهرت بیشتری یافت.[۱۲]

در سال ۲۰۰۲، میکلسن در فیلم قلب‌های باز، نقش یک پزشک جوان را بازی کرد عاشق دوست دختر یکی از بیمارانش می‌شود و برای میکلسن نامزدی جوایز بودیل و روبرت را برای بهترین بازیگر مرد در سال ۲۰۰۳ در پی داشت. او بابت همین نقش برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگری در جشنواره فیلم روآن نوردیک شد.[۱۳] میکلسن در سال ۲۰۰۳ نقش اصلی فیلم کوتاه «اکنون» را ایفا کرد که در آن، مردی همسر و فرزندش را ترک می‌کند.[۱۴] وی همچنین نقش مقابل نیکولای لی کاس را در فیلم قصاب‌های سبز ایفا نمود که در قالب یک شاگرد قصاب یتیم در شهری کوچک ظاهر می‌شود که در آن، تهیهٔ گوشت انسان، تخصص این قصابی است[۱۵] و بابت این نقش، برندهٔ جایزهٔ فانتاسپورتوی بهترین بازیگر مرد شد. کمی بعد، در فیلم اسپانیایی تورمولینوس ۷۳ به کارگردانی پابلو برگر ظاهر شد که در آن نقش یک فروشنده بدخلق دائرةالمعارف، که به بهانهٔ فروش دائرةالمعارف‌های سمعی و بصری دربارهٔ تولید مثل جنسی انسان، درواقع فیلم پورنو را به کشورهای اسکاندیناوی صادر می‌کند. این فیلم اگرچه در اسپانیا به موفقیت خوبی دست یافت، اما در کشورهای اسکاندیناوی استقبال ضعیفی از آن شد.[۱۶]

وی در سال ۲۰۰۴، نقش «تونی» فروشندهٔ مواد مخدر را موادفروش ۲ تکرار کرد که برایش جایزهٔ بودیل بهترین بازیگر نقش اصلی مرد، جایزهٔ زولوی بهترین بازیگر مرد و جایزهٔ روبرت بهترین بازیگر مرد را به‌دنبال داشت. یک منتقد سینما، چهرهٔ وی را در برابر آینه در فیلم، به چهرهٔ رابرت دنیرو در فیلم راننده تاکسی تشبیه کرد.[۱۷] در سال ۲۰۰۵ میکلسن یک «کشیش محلی غیرمتعارف» به نام «ایوان» را در فیلم سیب‌های آدم به تصویر کشید که یک نئونازی (با بازی اولریش تامسن) را که به انجام خدمات اجتماعی و پخت پای سیب محکوم شده، به چالش می‌کشد.[۱۸]

نقش برجسته و طولانی‌مدت نیکلسن در سریال جنایی واحد سیار به کارگردانی نیلز آردن اوپلو رقم خورد و برایش جایزهٔ بهترین بازیگر نقش مرد در جشنوارهٔ تلویزیونی دانمارک را به ارمغان آورد. این سریال ۳۲ قسمتی حدود ۴ سال ادامه داشت. شهرت جهانی او با ایفای نقش «تریستان» در فیلم آرتور شاه به کارگردانی جری بروکهایمر بیشتر شد که با وجود نقدهای منفی، موفقیت تجاری خوبی داشت.[۱۹]

۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ویرایش

 
میکلسن در جشنواره فیلم ونیز در سال ۲۰۰۹ میلادی

در سال ۲۰۰۶، میکلسن در کنار استینه استینگده و یانا پلودکووا در فیلم تحسین‌شدهٔ پراگ به کارگردانی اوله کریستیان مدسن هنرنمایی کرد که برندهٔ جایزهٔ زولوی بهترین بازیگر مرد و نامزد دریافت جایزهٔ بودیل و جایزهٔ رابرت بهترین بازیگر مرد شد. ادی کاکرل از مجلهٔ ورایتی نوشت که میکلسن «چهرهٔ خشک و جدی» خود را در اجرایی «برجسته» نشان داد.[۲۰] در همان سال، میکلسن به اولین موفقیت بین‌المللی تحسین شده خود در نقش «شیفره» در بیست و یکمین فیلم جیمز باند کازینو رویال دست یافت. میکلسن گفته بود که چنان آسان و سریع برای این نقش انتخاب شد که حتی دنیل کریگ از وی پرسیده بود که آیا برای به‌دست آوردن این نقش با کسی هم‌خوابه شده‌است یا خیر.[۲۱] او دربارهٔ انتخاب بازیگران گفت: «آنها درس‌شان را خوب بلد بودند، کارهای من را دیده بودند، بنابراین بد نشد، فقط آخرش کمی ضدحال بود، چون من آماده بودم که کارهای بیشتری را برایشان انجام دهم، اما … [شانه بالا می‌اندازد] … به هر جهت جزء تیم بازیگری شدم.»[۲۱] میکلسن همچنین افزود چون او پیش از آن در دانمارک یک ستاره بزرگ سینما بود، این موفقیت بین‌المللی، تأثیر چندانی بر حرفه او نگذاشت. راجر ایبرت به حس تعلیق در صحنهٔ رویارویی میکلسن با جیمز باند در طول بازی پوکر اشاره کرد، که در آن از چشم چپ «شیفره» قطره‌های اشک خونین می‌آید.[۲۲] دیوید ادلستین از مجلهٔ نیویورک گفت: «میکلسن پلاک‌های مستطیلی‌شکل بازی را طوری میان انگشتان خود می‌چرخاند که گویی نژاد جدیدی از آخوندک است. شیفره [شخصیتی] وحشت‌انگیز و خونخوار است».[۲۳] در سال ۲۰۰۶، میکلسن نقش اصلی درام دانمارکی بعد از عروسی را به عهده گرفت که نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی شد[۲۴] و برای میکلسن جایزهٔ بهترین بازیگر مرد جشنواره بین‌المللی فیلم پام اسپرینگز و جایزه فیلم اروپا بهترین بازیگر نقش اول مرد را به ارمغان آورد. نیویورک تایمز دربارهٔ او نوشت که میکلسن در صحنهٔ هالیوود به «بازیگری قابل اعتماد با رخساری جذاب و فریبا» مبدل شده‌است، اما از منظر درونی «او چیز دیگری است: یک ستاره، یک اصل بدیهی و حقیقت آشکار، چهره‌ای از احیای مجدد سینمای دانمارک[۲۵]

در سال ۲۰۰۸، میکلسن نقش یورن اوئن اشمیت را در فیلم شعله و لیمو در کنار توره لینهارت و استینه استینگده ایفا نمود که اقتباسی آزاد از وقایع حقیقی دربارهٔ دو مبارز و چریک فعال جنبش مقاومت دانمارک در جنگ جهانی دوم بود.[۲۶] مایکل اوسالیوان از واشنگتن پست شخصیت میکلسن و لینهارت را به بوچ کسیدی و ساندنس کید تشبیه کرد و افزود «این فیلم، دربارهٔ دو یاغی خوش‌تیپ مسلح است. فیلمی با روند تُند، شیک و مهیج.»[۲۷] در سال ۲۰۰۸ میکلسن صداپیشگی شخصیت «شیفره» را در بازی ویدئویی ۰۰۷: ذره‌ای آرامش به عهده گرفت و در نقش «شیفره» در «همایش شرورهای ۰۰۷» در برگنتس اتریش ظاهر شد که توسط شرکت ساعت‌سازی سواچ برگزار شده بود.[۲۸] یک سال بعد که میکلسن به عنوان یکی از شهوت‌انگیزترین بازیگران مرد اروپا معروف شده بود، در نقش ایگور استراوینسکی آتشین‌مزاج در مقابل آنا موگلالیس در فیلم تحسین‌شدهٔ کوکو شانل و ایگور استراوینسکی به کارگردانی یان کونن بازی کرد که براساس روابط عاشقانه بین این آهنگساز نامدار و طراح مشهور لباس کوکو شانل ساخته شده بود. مجلهٔ امپایر از آن به عنوان «یک فیلم خیره کننده بصری [که] به روابط نامشروع شنل و استراوینسکی در دهه ۱۹۲۰ فرانسه می‌پردازد»، یاد کرد.[۲۹] فیلیپ فرنچ از روزنامهٔ آبزرور این فیلم را «زیبا، هوشمند و سطحی، همچون یک جام شیشه‌ای که در نگاه اول مانند یک دریاچه عمیق به نظر می‌رسد» توصیف کرد، و اظهار داشت که «استراوینسکیِ میکلسن با کوکو شانلِ موگلالیس همخوانی دارد که هر دو به یک اندازه مدرن و خودخواه جذاب هستند.»[۳۰] پس از این فیلم، میکلسن دوباره بازی در نقش‌های اکشن خشن را به عهده گرفت و در نقش «رفن»، یک جنگاور نورس در جنگ‌های صلیبی در فیلم خیزش والهالا و همچنین «دراکو»، رئیس از خودگذشتهٔ نگهبانان پادشاه در فیلم برخورد تایتان‌ها ظاهر شد.[۲۴] فیلم خیزش والهالا تماماً در اسکاتلند فیلم‌برداری شد.[۳۱]

۲۰۱۱ تا کنونویرایش

 
میکلسن در کامیک-کان سن دیگو در سال ۲۰۱۶ میلادی

در سال ۲۰۱۱ میلادی، میکلسن نقش «کنت دو روشفور» را در فیلم سه تفنگدار بازی کرد که در گیشه موفق بود اما با نقدهای منفی منتقدان مواجه شد.[۳۲] در سال ۲۰۱۲، وی در فیلم شکار هنرنمایی کرد که برایش جایزه بهترین بازیگر مرد جشنواره کن را در شصت و پنجمین دورهٔ این جشنواره به ارمغان آورد. وی نقش یک معلم مدرسه را بازی کرد که به اشتباه متهم به سوءاستفاده جنسی از کودکان می‌شود. میکلسن بابت ایفای این نقش، نامزد دریافت جوایز فیلم اروپا برای بهترین بازیگر مرد و همچنین جایزهٔ بازیگر مرد سال حلقه منتقدان فیلم لندن شد. در همان سال، او در فیلم یک رابطه سلطنتی ظاهر شد که نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی در هشتاد و پنجمین دوره جوایز اسکار شد.[۳۳] در این فیلم، او نقش پزشک برجستهٔ آلمانی یوهان فریدریش اشترونزه را بازی کرد که حین درمان کریستیان هفتم پادشاه دانمارک-نروژ، وارد رابطهٔ عاشقانه‌ای با «کارولین ماتیلده» ملکهٔ دانمارک-نروژ می‌شود. این فیلم یکی از پرخرج‌ترین فیلم‌های تاریخ سینمای دانمارک محسوب می‌شود که بیشتر به دلیل لباس‌های پُر زرق و برق و تجملی آن بود و مورد استقبال منتقدین واقع شد.[۳۴] میکلسن دربارهٔ این نقشِ خود گفت: «خودم متعجب شدم که چقدر پس از خواندن فیلم‌نامه، احساساتی شدم. آن هم برای یک درام تاریخی مقطعی. فیلم‌نامه پر است از دو راهی و تنگنای تصمیم‌گیری. این پزشک هم پادشاه را دوست دارد و هم عاشق ملکه شده‌است و در عین حال همچنان سیاست‌مدار است. سعی می‌کند دیدگاه بسته خود را دگرگون کند، اما ناگهان دقیقاً همان کارهایی را انجام می‌دهد که از همه درباریان دیگر به خاطر انجام آنها متنفر بود، و من فکر کردم که این جالب و بسیار انسانی بود.»[۲۱] در سال ۲۰۱۲، میکلسن همچنین به‌عنوان «فرد سال» انجمن آمریکایی دانمارک انتخاب شد.[۳۵]

میکلسن در سریال تلویزیونی هانیبال محصول ان‌بی‌سی، نقش هانیبال لکتر را در کنار هیو دنسی (در نقش «ویل گراهام») بازی کرد. این سریال مورد تحسین منتقدان بود و آنان بازی میکلسن را در این نقش ستودند.[۳۶] میکلسن در آغاز مردد بود که نقش را بپذیرد یا خیر، چرا که معتقد بود تصویرسازی آنتونی هاپکینز از این شخصیت، «بی‌نقص و کامل» بود.[۳۷] وی دربارهٔ این نقشش گفت: لکتر یک روان‌آزار یا قاتل زنجیره‌ای اصیل نیست. به نظر من او همانقدر نزدیک به شیطان است که نزدیک به فرشتگان مغضوب است. او زیبایی را در مرگ می‌بیند و هر روز برایش، روز جدیدی است، مملو از فرصت‌های نو.»[۳۷]

در سال ۲۰۱۳، او در فیلم چارلی کانتریمن در کنار شایا لباف و ایوان ریچل وود به ایفای نقش پرداخت که برای نخستین بار در جشنواره فیلم ساندنس بر روی پرده رفت. در انتهای همین سال، او نقش اصلی دوران قیام: افسانه مایکل کولهاس را به عهده گرفت که در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۳ اکران شد. در سال ۲۰۱۴ او در فیلم وسترن دانمارکی رستگاری ظاهر شد. میکلسن همچنین در یکی از موزیک ویدئوهای ریانا، نقش حسابدارش را بازی می‌کند و عبارت «پتیاره» در این ترانه، اشاره به شخصیت اوست که از ریانا دزدی می‌کند.[۳۸]

در سال ۲۰۱۶، میکلسن یکی از داوران بخش رقابت‌های اصلی جشنواره فیلم کن ۲۰۱۶ بود.[۳۹] در اکتبر ۲۰۱۶، نقش کاسیلیوس را در فیلم دکتر استرنج در کنار بندیکت کامبربچ و تیلدا سوینتن ایفا نمود. با آنکه شخصیت کاسیلیوس را به خاطر استفاده ناچیز و همچنین ارائه «یک شخصیت بد کلیشه‌ای» دیگر مورد انتقاد قرار دادند،[۴۰][۴۱][۴۲] اما بازی میکلسن در این نقش مورد توجه منتقد قیلم مت زالر سایتز در وبگاه راجر ایبرت واقع شد: «میکلسن در شوخی کردن استاد است در حالی که خط‌به‌خط فیلم‌نامه را با تخیل و احساس ارائه می‌دهد. او آگاه، باهوش و حتی ناقلا و شیطان است، ترکیبی از ویژگی‌های عملکردی که ترکیب آنها با موفقیت اغلب دشوار است.»[۴۳] در دسامبر ۲۰۱۶ میکلسن در نقش «گالن اِرسو» در فیلم روگ وان بازی کرد.[۴۴] در سال ۲۰۱۸ او در فیلم دلهره‌آور شمالگان به کارگردانی جو پیانا حضور یافت.[۴۵] میکلسن همچنین یکی از بازیگران فیلم آشوب مدام به کارگردانی داگ لیمان بود.[۴۶]

میکلسن در بازی ویدئویی دث استرندینگ به کارگردانی هیدئو کوجیما نیز نقشی ایفا نمود.[۴۷] در سال ۲۰۱۸ او یک نقش مکمل در بر دروازه ابدیت به کارگردانی جولیان اشنابل داشت و همبازی ویلم دفو بود.[۴۸] در سال ۲۰۱۹ میکلسن در فیلم قطبی به کارگردانی یوناس اوکرلوند بازی کرد.[۴۹] این فیلم در راتن تومیتوز به نمره ۱۹٪ (بر پایهٔ ۴۷ نقد) دست یافت.[۵۰] میکلسن در تبلیغی شرکت آبجوسازی کارلزبرگ در بریتانیا هم ظاهر شد. اعلام کرد که محصول جدید این شرکت به گونه‌ای تولید می‌شود که شبیه پیلزنر دانمارکی است.[۵۱]

در نوامبر ۲۰۲۰ میکلسن اعلام کرد که مشغول مذاکرات اولیه با برادران وارنر جهت ایفای نقش «گلرت گرین‌والد» در جانوران شگفت‌انگیز: اسرار دامبلدور است که قرار است جایگزین جانی دپ شود که دادگاه رفع افترای خود را باخته بود.[۵۲] در ۲۵ نوامبر، برادران وارنر تأیید کرد که میکلسن این نقش را بازی خواهد کرد و فیلم‌برداری آن پیش‌تر شروع شده بود.[۵۳]

در آوریل ۲۰۱۲، میکلسن به تیم بازیگران ایندیانا جونز ۵ پیوست.[۵۴]

 
میکلسن در کنار هیو دنسی، شخصیت ضدِ قهرمان سریالِ هانیبال در نیویورک، برای تبلیغ این مجموعهٔ تلویزیونی

زندگی خصوصیویرایش

در سال ۲۰۰۰، میکلسن با هانه یاکوبسن، طراح رقص ازدواج کرد که از سال ۱۹۸۷ با او رابطه داشت. آنها با هم، یک دختر به نامِ ویولا (متولد ۱۹۹۲) و یک پسر به نامِ کارل (متولد ۱۹۹۷) دارند.[۵۵][۵۶]

میکلسن تمام عمر خود را در کپنهاگ زندگی کرده‌است، به‌جز هنگامی که برای فیلمبرداری سریال هانیبال در تورنتو زندگی می‌کرد.[۵۷] هم‌اکنون او در دانمارک مستقر است، اما زمان زیادی را هم در جزیرهٔ مایورکای اسپانیا می‌گذراند؛ جایی که با خانواده‌اش در آن خانه‌ای دارند.[۵۸]

او اغلب در نظرسنجی‌ها در دانمارک به عنوان «سکسی‌ترین مرد» دانمارک انتخاب می‌شود.[۵۹] میکلسن بی‌دین است.[۶۰][۶۱]

افتخارهاویرایش

میکلسن در ۱۵ آوریل ۲۰۱۰ به مقام «شوالیه» دَنِـبرو مفتخر شد.[۶۲] در آوریل ۲۰۶ نیز، دولت فرانسه، به وی نشان شوالیه هنر و ادب اهدا کرد.[۶۳]

فیلم‌شناسیویرایش

سینماویرایش

سال عنوان نقش کارگردان یادداشت
۱۹۹۶ بلومسترفانن مکس ینس آرنسن
موادفروش تونی نیکلاس ویندینگ رفن
کافه هکتور آندرس لُته سِـوِندسِـن فیلم کوتاه
۱۹۹۸ وجه خطرناک جیمی سیمون استیهو
فرشته شب رانی گالوی شیکی گونسالس
۱۹۹۹ تام مریت المر کار آندرس گوستافسون فیلم کوتاه
بلیدر لنی نیکلاس ویندینگ رفن
۲۰۰۰ نورهای سوسوزننده آرنه آندرس توماس ینسن
۲۰۰۱ دنیای مُـنا کسپر یوناس المر
شرکت هیولاها رندال پیت داکتر صداپیشه دانمارکی
کوتاه و بلند جیکوب هلا جوف جایزه زولو بهترین بازیگر
۲۰۰۲ من دینا هستم نایلز اوله بورندال
تا ابد عاشقت هستم نایلز سوزان بیر جایزه جشنواره فیلم روآن نوردیک برای بهترین بازیگر

جوایز بودیل برای بهترین بازیگر-نامزد

جایزه جشنواره رابرت برای بهترین بازیگر-نامزد

ویلبر می‌خواهد خودش را بکشد هورست لونه شِـرفی جایزه زولو برای بهترین بازیگر پشتیبان
۲۰۰۳ نو جوانی جیکوب سیمون استیهو فیلم کوتاه
پسر زیرین فار مورتن گیسه فیلم کوتاه
قصاب‌های سبز اسوند آندرس توماس ینسن جایزه فانتاسپورتو برای بهترین بازیگر

جوایز بودیل برای بهترین بازیگر مرد-نامزد

تورِمولینوس ۷۳ مگنوس پابلو برگر
۲۰۰۴ آرتور شاه تریستان آنتوان فوکوآ
موادفروش ۲ تونی نیکلاس ویندینگ رفن جوایز بودیل برای بهترین بازیگر

جوایز جشنواره فیلم رابرت برای بهترین بازیگر

جوایز زولو برای بهترین بازیگر

۲۰۰۵ سیب‌های آدم ایوان آندرس توماس ینسن جشنواره بین‌المللی فیلم پوچون برای بهترین بازیگر-نامزد

جایزه جشنواره فیلم رابرت برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد

۲۰۰۶ بعد از عروسی یاکوب پترسن سوزان بیر جشنواره بین‌المللی فیلم پام اسپرینگز برای بهترین بازیگر

جوایز فیلم اروپا برای بهترین بازیگر-نامزد

جایزه جشنواره رابرت برای بهترین بازیگر-نامزد

پراگ کریستوفر اوله کریستیان مدسن جایزه زولو برای بهترین بازیگر مرد

جوایز بودیل برای بهترین بازیگر-نامزد

جایزه جشنواره فیلم رابرت برای بهترین بازیگر-نامزد

خروج توماس پیتر لیندمارک
ماشین‌ها چیک هیک جان لستر صداپیشه
کازینو رویال لا شیفره مارتین کمپل
۲۰۰۸ شعله و لیمو لیمو اوله کریستیان مدسن جوایز فیلم اروپا برای بهترین بازیگر مرد-نامزد

جایزه جشنواره فیلم رابرت برای بهترین بازیگر مرد-نامزد

۲۰۰۹ کوکو شانل و ایگور استراوینسکی ایگور استراوینسکی یان کونن
خیزش والهالا یک-چشم نیکلاس ویندینگ رفن جایزه جشنواره فیلم رابرت برای بهترین بازیگر مرد-نامزد
در دیوید آندرناخ آنو زائول
۲۰۱۰ برخورد تایتان‌ها دراکو لویی لتریر
مومین‌ها و تعقیب ستاره دنباله‌دار اسنیف ماریا لیندبرگ صداپیشه
۲۰۱۱ سه تفنگدار کاپیتان ریشفورت پل دبلیو. اس. اندرسون
۲۰۱۲ یک رابطه سلطنتی یوهان فریدریش اشترونزه نیکلای آرسل جوایز بودیل برای بهترین بازیگر مرد-نامزد

جشنواره فیلم رابرت برای بهترین بازیگر مرد-نامزد

۲۰۱۲ شکار لوکاس توماس وینتربرگ جوایز بودیل برای بهترین بازیگر مرد

جایزه جشنواره فیلم کن ۲۰۱۲ برای بهترین بازیگر مرد

جشنواره بین‌المللی فیلم پام اسپرینگز برای بهترین بازیگر مرد

جایزه جشنواره رابرت برای بهترین بازیگر مرد

جایزه زولو برای بهترین بازیگر مرد-نامزد

انجمن منتقدان فیلم آنلاین برای بهترین بازیگر مرد-نامزد

جوایز فیلم اروپا برای بهترین بازیگر مرد-نامزد

دایره منتقدان فیلم لندن برای بهترین بازیگر سال-نامزد

ادامه بده مارک عسگر لث
۲۰۱۳ چارلی کانتریمن نایجل فدریک باند
دوران قیام: افسانه مایکل کولهاس مایکل کولهاس آرنو دو پالیر جایزه سزار بهترین بازیگر مرد-نامزد
۲۰۱۴ رستگاری یان یانسن کریستیان لیورینگ
۲۰۱۵ انسان و مرغ الیاس آندرس توماس ینسن جایزه زولو برای بهترین بازیگر
۲۰۱۶ دکتر استرنج کایسیلوس اسکات دریکسون جایزه زولو برای بهترین بازیگر
شبح شبح جک اسکات فیلم کوتاه
روگ وان گالن ارسو گرت ادواردز
۲۰۱۸ شمالگان اورگارد جو پیانا
بر دروازه ابدیت کشیش جولیان اشنابل
۲۰۱۹ قطبی دانکان ویزالا یوناس اوکرلوند
۲۰۲۰ یک دور دیگر مارتین توماس وینتربرگ
سواران عدالت مارکوس آندرس توماس ینسن
۲۰۲۱ آشوب مدام شهردار دیوید پرنتیس داگ لیمان
۲۰۲۲ جانوران شگفت‌انگیز: اسرار دامبلدور گلرت گریندل‌والد دیوید ییتس در مرحلهٔ فیلم‌برداری
۲۰۲۲ پنجمین فیلم بدون عنوان ایندیانا جونز

تلویزیونویرایش

سال عنوان نقش توضیحات
۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ واحد سیار آلن فیشر قسمت ۳۲
۲۰۰۵ یولیه هارالد قسمت ۶
۲۰۰۵ دلقک مَـس قسمت: "خیابان ۴۴"
۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ هانیبال هانیبال لکتر قسمت ۳۹

بازی‌های ویدئوییویرایش

سال عنوان نقش توضیحات
۲۰۰۸ ۰۰۷: ذره‌ای آرامش لا شیفره صداپیشه
۲۰۱۹ دث استرندینگ کلیفورد آنگر صدا و موشن‌کپچر

موزیک ویدئوویرایش

سال هنرمند عنوان نقش
۲۰۰۹ یوکرن "بگو آره" نقش اصلی مرد
۲۰۱۱ سولستافیر "شَـمّاس" مرد وایکینگ
۲۰۱۵ ریانا "پتیاره بهتره پولمو پس بدی" حسابدار

جوایزویرایش

سال فیلم جایزه نتیجه
۲۰۰۱ کوتاه و بلند جایزه زولو برای بهترین بازیگر پیروز
۲۰۰۲ تا ابد عاشقت هستم جایزه جشنواره بین‌المللی فیلم روئن نوردیس برای بهترین بازیگر پیروز
جوایز بودیل برای بهترین بازیگر نامزدشده
جایزه جشنواره رابرت برای بهترین بازیگر نامزدشده
ویلبر می‌خواهد خودش را بکشد جایزه زولو برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد پیروز
۲۰۰۳ قصاب‌های سبز جایزه جشنواره فیلم فانتاسپورتو برای بهترین بازیگر مرد پیروز
جوایز بودیل برای بهترین بازیگر نامزدشده
۲۰۰۴ موادفروش ۲ جوایز بودیل برای بهترین بازیگر پیروز
جایزه جشنواره فیلم رابرت برای بهترین بازیگر پیروز
جوایز زولو برای بهترین بازیگر پیروز
۲۰۰۵ سیب‌های آدم جشنواره بین‌المللی فیلم پوچمون برای بهترین بازیگر پیروز
جایزه جشنواره فیلم رابرت برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد نامزدشده
۲۰۰۶ بعد از عروسی جشنواره بین‌المللی فیلم پام اسپرینگز برای بهترین بازیگر پیروز
جایزه فیلم اروپا بهترین بازیگر نقش اول مرد نامزدشده
جایزه جشنواره فیلم رابرت برای بهترین بازیگر نامزدشده
پراگ جایزه زولو برای بهترین بازیگر مرد پیروز
جایزه بودیل برای بهترین بازیگر مرد نامزدشده
جایزه جشنواره فیلم رابرت برای بهترین بازیگر نامزدشده
۲۰۰۸ شعله و لیمو جایزه فیلم اروپا بهترین بازیگر نقش اول مرد نامزدشده
جایزه جشنواره فیلم رابرت برای بهترین بازیگر نامزدشده
۲۰۰۹ خیزش والهالا جایزه جشنواره فیلم رابرت برای بهترین بازیگر نامزدشده
۲۰۱۱ جایزهٔ آکادمی فیلم اروپا بابت دستاورد هنری در سینمای جهان N/A برنده
۲۰۱۲ یک رابطه سلطنتی جوایز بودیل برای بهترین بازیگر مرد نامزدشده
جایزه جشنواره فیلم رابرت برای بهترین بازیگر مرد نامزدشده
شکار جوایز بودیل برای بهترین بازیگر مرد پیروز
جایزه جشنواره کن بهترین بازیگر مرد پیروز
جایزه جشنواره بین‌المللی فیلم پام اسپرینگز برای بهترین بازیگر مرد پیروز
جایزه جشنواره رابرت برای بهترین بازیگر مرد پیروز
جایزه زولو برای بهترین بازیگر مرد پیروز
جایزهٔ انجمن بین‌المللی سینمادوستان نامزدشده
نظرسنجی آنلاین منتقدان بین‌المللی فیلم برای بهترین بازیگر مرد نامزدشده
جایزه فیلم اروپا بهترین بازیگر نقش اول مرد نامزدشده
دایره منتقدان فیلم لندن برای بهترین بازیگر سال نامزدشده
جایزهٔ انجمن آنلاین منتقدان فیلم برای بهترین بازیگر مرد نامزدشده
۲۰۱۳ دوران قیام: افسانه مایکل کولهاس جایزه سزار بهترین بازیگر مرد نامزدشده
هانیبال جایزه ساترن بهترین بازیگر مرد تلویزیونی پیروز
۲۰۱۵ انسان و مرغ جایزه ساترن بهترین بازیگر مرد تلویزیونی نامزدشده
جایزهٔ اره برقی فانگوریا برای بهترین بازیگر مرد تلویزیونی نامزدشده
۲۰۱۶ دکتر استرنج جایزه زولو برای بهترین بازیگر مرد پیروز
۲۰۱۸ جایزه لائوریتزن[۶۴] N/A برنده
۲۰۱۹ جایزهٔ بهترین اجرا در یک بازی ویدئویی دث استرندینگ برنده
۲۰۲۰ صدف نقره‌ای بهترین بازیگر مرد در جشنواره بین‌المللی فیلم سن‌سباستین یک دور دیگر برنده
۲۰۲۰ جایزه فیلم اروپا بهترین بازیگر نقش اول مرد یک دور دیگر برنده

پانویسویرایش

  1. دانمارکی[ˈmæs ˈmikl̩sn̩]  (  listen)

منابعویرایش

  1. منابع:
    • «print». پایگاه خبری تحلیلی سینما سینما. ۲۰۱۶-۱۲-۱۸. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۹-۲۳.
    • «جایگزین «جانی دپ» در نقش گریندل‌والد مشخص شد - ایرنا». خبرگزاری جمهوری اسلامی. ۲۰۲۰-۱۱-۱۷. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۹-۲۳.
    • «بازگشت «هانیبال» تا دو سال آینده». سوره سینما. ۲۰۱۶-۰۵-۰۲. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۹-۲۳.
    • «روزنامه ایران (1395/03/04): تحسین «فروشنده» از کن تا تهران». Magiran. ۲۰۱۶-۰۵-۲۴. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۹-۲۳.
    • «طرفداران جانی دپ باعث رشد فروش عطر دیور شدند». بخار مگ. ۲۰۲۰-۱۱-۲۹. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۹-۲۳.
    • «BBCPersian.com». BBC. ۲۰۰۶-۰۲-۰۶. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۹-۲۳.
    • «سینماگر زن ایرانی در میان هیئت داوران جشنواره فیلم کن». BBC News فارسی. ۲۰۱۶-۰۴-۲۶. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۹-۲۳.
  2. "Awards 2012". Cannes. Retrieved 27 May 2012.
  3. "Bafta Film Awards 2021: The nominations in full". BBC News. 9 March 2021.
  4. Scott, A. O. (16 August 2012). "Great Dane". The New York Times. Retrieved 4 May 2015.
  5. "Mads Mikkelsen". Encyclopedia Britannica. Archived from the original on October 29, 2020. Retrieved November 26, 2020.
  6. "Mads MikkelsenBiography". TV Guide. Archived from the original on June 3, 2018.
  7. Silverman, Stephen M. (February 15, 2006). "Daniel Craig Finally Ready for Bond Girl". People. Archived from the original on April 11, 2019. Mikkelsen's father, a cab driver in Copenhagen...
  8. Transcript of Part 1 of "Mads Mikkeson". Mein Leben / My Life (TV documentary series). Arte. 2006. Archived from the original on December 15, 2013. Retrieved November 26, 2020. 2:22 Mads and Lars (brother) are in Nørrebro, Copenhagen … 3:06 [Mikkelsen]: My brother and I know this place like the back of our hands. Nørrebro was a typical working-class neighborhood. Documentary in German, transcript in English.
  9. "Med Mads på mammas gata", DN.se, 21 September 2007. (به سامی شمالی) Retrieved 30 May 2013.
  10. "MADS MIKKELSEN – MOST WANTED". Scan Magazine. Archived from the original on 23 November 2012. Retrieved 10 September 2012.
  11. "Mads Mikkelsen", Den Store Danske. (به دانمارکی) Retrieved 30 May 2013.
  12. "Mads Mikkelsen (skuespil)", Scope. (به دانمارکی) Retrieved 30 May 2013.
  13. Jensen, Jorn Rossing (28 March 2003). "'Noi' nabs jury prize in Rouen". Variety. Retrieved 14 August 2018.
  14. Hjort, Mette; Jørholt, Eva; Redvall, Eva Novrup (2010). The Danish Directors 2. Intellect Books. p. 251. ISBN 978-1-84150-271-7. Retrieved 2 June 2013.
  15. Hjort, Mette; Jørholt, Eva; Redvall, Eva Novrup (2010). The Danish Directors 2. Intellect Books. p. 127. ISBN 978-1-84150-271-7. Retrieved 1 June 2013.
  16. Iordanova, Dina; Martin-jones, David; Vidal, Belen (2010). Cinema at the periphery. Wayne State University Press. p. 222. ISBN 978-0-8143-3388-4. Retrieved 2 June 2013.
  17. Nestingen, Andrew K. (1 April 2008). Crime and fantasy in Scandinavia: fiction, film, and social change. University of Washington Press. p. 92. ISBN 978-0-295-98803-0. Retrieved 1 June 2013.
  18. Seitz, Matt Zoller (15 March 2007). "Religion With Guns". The New York Times. Retrieved 14 August 2018.
  19. Rowland, Robin (2004). "Warrior queens and blind critics." Canadian Broadcasting Corporation News. Retrieved 30 May 2013.
  20. "Prag". Rotten Tomatoes. 19 September 2006. Retrieved 1 June 2013.
  21. ۲۱٫۰ ۲۱٫۱ ۲۱٫۲ "A Royal Affair Star Mads Mikkelsen Reveals How Becoming Bond Villain Le Chiffre Was 'An Anti-Climax'". Huffington Post. 13 June 2012. Retrieved 1 June 2013.
  22. "Casino Royale". Roger Ebert. Retrieved 1 June 2013.
  23. "Somebody Does It Better". New York Magazine. Retrieved 1 June 2013.
  24. ۲۴٫۰ ۲۴٫۱ Paul Gaita, "Mads Mikkelsen: Biography", Yahoo! Movies. Retrieved 30 May 2013.
  25. "Great Dane". The New York Times. 16 August 2012. Retrieved 1 June 2013.
  26. King, Susan (14 August 2009). "Ole Christian Madsen reignites history in 'Flame & Citron'". Los Angeles Times. ISSN 0458-3035. Retrieved 19 January 2018.
  27. "Flame & Citron (Flammen & Citronen)". The Washington Post. 1 June 2009. Retrieved 1 June 2013.[پیوند مرده]
  28. "Swatch Launch 007 Villains Watches", MI6. Retrieved 30 May 2013.
  29. "Anna Mouglalis and Mads Mikkelsen on Coco Chanel and Igor Stravinsky". Empire. Retrieved 1 June 2013.
  30. "Coco Chanel & Igor Stravinsky". The Guardian. 8 August 2010. Retrieved 1 June 2013.
  31. Harkness, Alistair (1 May 2010). "Film Review: Valhalla Rising". The Scotsman. Edinburgh. Retrieved 2 June 2013.
  32. "The Three Musketeers (2011)". Rotten Tomatoes. Flixster. Retrieved 7 November 2011.
  33. "Oscars: Hollywood announces 85th Academy Award nominations". BBC News. Retrieved 10 January 2013.
  34. "A Royal Affair". Metacritic. CBS. Retrieved 30 January 2013.
  35. "Onion Crunch Danish American Society Names Mads Mikkelsen Person of the Year". Food & Beverage Close-up. 11 November 2012. Archived from the original on 24 September 2015. Retrieved 2 June 2013 – via HighBeam Research.
  36. "Review: Mads Mikkelsen mesmerizes in 'Hannibal'". Insidetv.ew.com. 4 April 2013. Retrieved 1 June 2013.
  37. ۳۷٫۰ ۳۷٫۱ "A tasty turn by Mads Mikkelsen as NBC's 'Hannibal'". Boston.com. 2 April 2013. Retrieved 1 June 2013.
  38. Phull, Hardeep (2 July 2015). "5 WTF moments from Rihanna's violent new video". New York Post. Retrieved 2 July 2015.
  39. Rhonda Richford (25 April 2016). "Cannes Film Festival Unveils Full Jury". The Hollywood Reporter. Retrieved 25 April 2016.
  40. Duralde, Alonso (3 November 2016). "'Doctor Strange' Review: Benedict Cumberbatch Brings a Little Magic to the Marvel Universe". TheWrap. The Wrap News Inc. Retrieved 13 January 2017.
  41. Bishop, Bryan (28 October 2016). "Doctor Strange review: when pretty weird is not weird enough". The Verge. Vox Media, Inc. Retrieved 13 January 2017.
  42. Bastien, Angelica Jade (4 November 2016). "Doctor Strange Movie Review & Film Summary (2016)". RogerEbert.com. Ebert Digital LLC. Retrieved 13 January 2017.
  43. Seitz, Matt Zoller (8 November 2016). "60 Minutes on: "Doctor Strange"". RogerEbert.com. Ebert Digital LLC. Retrieved 13 January 2017.
  44. "Star Wars: Rogue One Releases First Photo; Mads Mikkelsen, Alan Tudyk Join Cast". Vanity Fair. 15 August 2015. Retrieved 20 August 2015.
  45. N'Duka, Amanda (19 April 2017). "Mads Mikkelsen To Star In Thriller 'Arctic' From Armory Films". Deadline Hollywood. Retrieved 5 June 2017.
  46. "'Chaos Walking' Adds Mads Mikkelsen to an Already Impressive Cast". Film School Rejects. 21 July 2017. Retrieved 1 August 2017.
  47. Pereira, Chris (3 December 2016). "Kojima Partnering With Killzone, Horizon Dev Guerrilla for Death Stranding". GameSpot. CBS Interactive. Retrieved 5 December 2016.
  48. Erbland, Kate (1 August 2018). "Julian Schnabel's Vincent van Gogh Biopic 'At Eternity's Gate' Set to Close 2018 New York Film Festival". IndieWire. Retrieved 3 September 2018.
  49. McNary, Dave (26 October 2017). "Mads Mikkelsen to Star in Action-Thriller 'Polar' (EXCLUSIVE)". Variety. Retrieved 8 November 2017.
  50. "Polar (2019)". Retrieved 23 February 2020.
  51. https://carlsberguk.co.uk/newsroom/mads-mikkelsen-deals-with-the-person-responsible-for-carlsberg-s-old-beer-in-the-uk-probably/
  52. Vary, Adam B. (November 10, 2020). "Mads Mikkelsen in Early Talks to Replace Johnny Depp in 'Fantastic Beasts 3'". Variety. Retrieved November 10, 2020.
  53. https://www.theguardian.com/film/2020/nov/26/mads-mikkelsen-confirmed-johnny-depp-replacement-fantastic-beasts-3
  54. Rubin, Rebecca (2021-04-15). "Mads Mikkelsen to Star Alongside Harrison Ford in 'Indiana Jones 5'". Variety. Retrieved 2021-04-15.
  55. Anderson, John (3 June 2010). "Sex Symbol With an Unearthly Twist". NY Times. Retrieved 18 May 2014.
  56. de Villiers, Pierre (10 September 2012). "Mads Mikkelsen – Most Wanted". Scan Magazine. Archived from the original on 11 May 2014. Retrieved 18 May 2014.
  57. "DP/30 @ TIFF 2012: The Hunt & A Royal Affair, actor Mads Mikkelsen" YouTube. Retrieved 30 May 2013.
  58. https://www.helencummins.com/mads-mikkelsen-actor/
  59. "Mads Mikkelsen, sexiest man in Denmark, stars in 'A Royal Affair' and 'Hannibal'". The Washington Post. 11 November 2012. Archived from the original on 10 June 2014. Retrieved 2 June 2013 – via HighBeam Research.
  60. "Mads Mikkelsen Opens Up". Deutsche Welle. 20 October 2012. Retrieved 14 June 2013.
  61. Wassmann, Susse (10 February 2010). "Mads Mikkelsen: Jeg har en mening om alt! (Danish)". Femina. Retrieved 14 June 2013.
  62. /ritzau/ (22 September 2012). "Mads Mikkelsen and Wilbek Made Knights". BT (به دانمارکی). Berlingske Media. Retrieved 27 December 2016.
  63. "Les Danois Mads Mikkelsen et Thomas Vinterberg décorés par la France". Le Figaro (به فرانسوی). 29 April 2016. Retrieved 11 May 2016.
  64. "Lauritzen-prisen 2018". Lauritzen Fonden. Retrieved 2020-07-16.

پیوند به بیرونویرایش