باز کردن منو اصلی

مراقبه یا درون‌پویی در اخلاق و عرفان اسلامی بخش مهمی از سیر و سلوک است که پس از توبه و مشارطه و پیش از محاسبه است.[۱]شیخ محمد بهاری دربارهٔ لفظ مراقبه می‌گوید: «مراقبه یعنی کشیک نفس را کشیدن که مبادا اعضا و جوارح را به خلاف وادارد و عمر عزیز را که هر آنی از آن بیش از تمام دنیا و ما فیها قیمت دارد، ضایع بگرداند.»[۲]

لفظ مراقبهویرایش

مراقبه کلمه‌ای عربی است که از ماده رقبه به معنی گردن و ورودگرفته شده‌است و برای که «انسان به هنگام نظارت و مواظبت از چیزی گردن می‌کشد، و اوضاع را زیر نظر می‌گیرد، این واژه بر معنی نظارت و مواظبت و تحقیق و زیر نظر گرفتن چیزی، اطلاق شده‌است.»[۱]

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «مشارطه، مراقبه، محاسبه». وبگاه حوزه. دریافت‌شده در ۸ آوریل ۲۰۱۳. پارامتر |first1= بدون |last1= در Authors list وارد شده‌است (کمک) خطای یادکرد: برچسب <ref> نامعتبر؛ نام «Makarem» چندین بار با محتوای متفاوت تعریف شده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  2. «آداب مراقبه». وبگاه حوزه. دریافت‌شده در ۸ آوریل ۲۰۱۳.

پیوند به بیرونویرایش