باز کردن منو اصلی

مرتضی اعظمی لرستانی (۱۲۹۷ - ۱۳۷۰)[۱] فعال سیاسی

و نماینده دوره اول مجلس شورای اسلامی حوزه انتخابیه لرستان (خرم‌آباد) بود (تعداد آراء: ۳۵٬۵۱۹ درصد آراء: ۵۱٫۲۰). [۲] او پدر دکتر هوشنگ اعظمی لرستانی و از بزرگان ایل بیرانوند است. [۳] مرتضی خان اعظمی فرزند علیمردان خان بیرانوند ملقب به امیر اعظم در اسفندماه سال ۱۲۹۷ در منطقه چغلوندی بدنیا امد . در بدو تولد به دایه سپرده شد که نشان از سنتی دیرین در رسوم عشایری لرستان دارد، در سنین کودکی پدرش توسط مزدوران سپهبد امیر احمدی ترور شد، پس از کشته شدن پدر تحت سرپرستی برادر بزرگترش (علیرضا خان اعظمی) قرار گرفت. رشد و بالندگی در محیط عشایری در همان اوان کودکی اورا با مفهوم مبارزه بر علیه ظلم و استبداد قوای رضا خانی اشنا کرد به نحوی که در سن ۱۵ سالگی و با وجود صغر سن به جرم مبارزه علیه دولت مرکزی بازداشت و در قلعه فلک الافلاک محبوس شد ؛. مدتی بعد تحت الحفظ و زیر نظر عوامل حکومت پهلوی به همراه سایر اعضای خانواده به کلات نادری تبعید گشت. پس از شهریور سال (۱۳۲۰)_ به لرستان بازگشت و دوباره به مبارزات خود بر علیه دستگاه فاسد رژیم پهلوی ادامه داد ، در این مسیر برای تعیین خط مشی مبارزاتی خود به جبهه ملی پیوست. و به سرعت و با جدیت، تلاش خود را جهت حمایت عشایر غیور منطقه از شخص دکتر مصدق و جبهه ملی به کار گرفت به طوری که شخصا لیدر ومسعول جریان طرفدار دولت ملی مصدق در لرستان بود" مجموعه این فعل و انفعلات سیاسی رژیم را بر ان داشت که مجددا ایشان را به زندان منتقل کنند اما اینبار با توجه به حسن شهرت و مردمداریش که زبانزد همه ی طوایف و عشایر لرستان بود با مقاومت مردم بویژه بزرگان ایل بیرانوند مواجه گشتند که این امر موجبات ازادی مرتضی خان اعظمی از زندان را فراهم اورد.) پس از کودتای ۲۸ مرداد و با ایجاد جو نابسامان سیاسی در کشور ، دیگر فعالیت به شکل سابق امکان تداوم نداشت ، به همین جهت مرتضی خان اعظمی همچون سایر مبارزین سیاسی ان زمان برای مدتی امکان ادامه فعالیت سیاسی و اجتماعی را نداشت و در این دوره بیشتر به امور مربوط به کشاورزی میپرداخت . ، بار دیگر در سال ۱۳۵۳ به علت قیام مسلحانه فرزندش دکتر هوشنگ اعظمی لرستانی به زندان افتاد و تا استانه انقلاب سال ۱۳۵۷ در زندان بود، پس از ازادی از زندان در اولین دوره مجلس شورای اسلامی به نمایندگی از" شهرستان خرم اباد" انتخاب شد ودر این راه لحظه ای از تلاش و کوشش برای احقاق حقوق از دست رفته مردمان محروم و قشر مستضعف لرستان دست بر نداشت، سرانجام پس از تحمل یکدوره بیماری در سال ۱۳۷۰ درگذشت.

منابعویرایش

  1. «چهلمين سال درگذشت پزشک انسان‌دوست و مبارز لرستاني». دریافت‌شده در ۲۰۱۷-۱۲-۱۷.
  2. مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی
  3. «فهرست طایفه‌های لرستان». اداره كل امور عشاير استان لرستان. دریافت‌شده در ۱۰ آبان ۱۳۹۳.