باز کردن منو اصلی

مرکورکرم (به انگلیسی: Mercurochrome) (در فرهنگ عامیانه دوا گلی[۱]) نام تجاری ماده‌ای حاوی مربرومین (به انگلیسی: Merbromin) است. از این ماده برای گندزدایی موضعی بریدگی‌های جزئی و خراش‌ها استفاده می‌شود. مربرومین ترکیب نمک جیوهٔ ارگانیک دی‌سدیم و فلورسین سدیم است. به دلیل وجود جیوه در این محلول دیگر مصارف پزشکی ندارد.[۲]

مرکورکرم
Mercurochrome.png
Merbromin-3D-vdW.png
Merbromin-Anti-Infective.jpg
شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس 129-16-8
کم‌اسپایدر 10808965 ✔Y
شمارهٔ ئی‌سی 204-933-6
KEGG D00861 ✔Y
جی‌مول-تصاویر سه بعدی Image 1
خصوصیات
فرمول مولکولی C20H8Br2HgNa2O6
جرم مولی ۷۵۰٫۶۵ g mol−1
شکل ظاهری dark green solid
خطرات
کدهای ایمنی R۲۶ R۲۷ R۲۸ R33 R50 R53
شماره‌های نگهداری S۱۳ S۲۸ S۳۶ S45 S60 S61
خطرات اصلی سمی، خطرناک برای محیط
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 ✔Y (بررسی) (چیست: ✔Y/N؟)
Infobox references

جای‌گزینویرایش

هنگامی که بر روی زخم مالیده شود، لکه‌های تیره قرمز رنگ روی پوست باعث می‌شود التهابی که نشان‌دهنده‌ٔ عفونت است سخت‌تر تشخیص داده شود. به جای مرکورکروم می‌توان از موادی مانند کلروکسیلنول یا پوویدون آیوداین استفاده کرد. اگر مرکورکرم حاوی ۲٪ مربرومین باشد و بقیه محلول، الکل یا آب باشد بدون نسخه پزشک قابل فروش است.[۲]

پیشینهویرایش

دکتر یونگ (به انگلیسی: Hugh H. Young) و وایت[۳] (به انگلیسی: white) خاصیت گندزدایی این ماده را در سال ۱۹۱۹ میلادی در بیمارستان جان هاپکینز کشف کردند. این ماده به سرعت توسط پزشکان و پدر و مادرها بر روی زخم‌ها به کار برده شد؛ اما به دلیل احتمال مسمومیت جیوه توسط اداره مواد غذائی و داروئی ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۹۸ از فهرست داروهای ایمن خارج شد.[۲]

منابعویرایش