باز کردن منو اصلی

مظاهر مصفا

استاد دانشگاه و شاعر ایرانی

مظاهر مصفا (۱ فروردین ۱۳۱۱ تفرش - درگذشتهٔ ۸ آبان ۱۳۹۸) استاد دانشگاه، مصحح متون و شاعر برجستهٔ معاصر ایران بود. او سال‌های زیادی به‌عنوان استاد تمام رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه تهران به‌خدمت مشغول بود. وی در سال ۱۳۸۴ به دستور ریاست دانشگاه کنار گذاشته شد و پس از آن مدتی استاد تمام وقت دوره‌های دکترای دانشگاه آزاد اسلامی بود.[۱]

مظاهر مصفا
Mazaher Mosaffa.jpg
زادروزتاریخ ورودی نامعتبر است
اراک
درگذشت۸ آبان ۱۳۹۸ (۸۷ سال)
آرامگاهروستای مادری‌اش در بُنِسا، تفرش، استان مرکزی
محل زندگیتهران
ملیتایران
پیشهاستاد دانشگاه، شاعر، ادیب، و تصحیح متون کهن
سبکقصیده
تأثیرگذارانمحمدتقی بهار
بدیع‌الزمان فروزانفر
جلال‌الدین همایی
محمدتقی مدرس رضوی
آثارپاسداران سخن،
تصحیح دیوان‌های سنایی، سعدالدین نزاری قهستانی (حکیم نزاری)، و سعدی
همسرامیربانو کریمی (زاده ۱۳۱۰)
فرزندانعلی مصفا
کیمیا مصفا
گلزار مصفا
امیراسماعیل مصفا
والدیناسماعیل مصفا

زندگی‌نامهویرایش

مظاهر مصفا، فرزند اسماعیل مصفا، در سال ۱۳۱۱ در اراک در خانواده‌ای بافرهنگ از اهالی تفرش چشم به جهان گشود. هنگامیکه تنها ۴۰ روز از تولدش می‌گذشت خانواده‌اش به قم نقل‌مکان کردند. پدر وی در ادارهٔ «سجل-احوال» (سازمان ثبت احوال) کار می‌کرد.

خانوادهویرایش

وی فرزند اسماعیل مصفا و برادرزاده حسینعلی خان نکیسا (نکیسای تفرشی) خواننده سرشناس دوره قاجاریان و رضاشاه) و نوه حاج ملا رجبعلی تفرشی (تعزیه‌خوان پرآوازه در دربار ناصری و تکیه دولت و همچنین مؤذن ویژه محمدعلی‌شاه قاجار) است. برادر بزرگ‌تر وی ابوالفضل مصفا (مصفی)، و خواهر وی خانم مصفا (مادر فؤاد حجازی، آهنگ‌ساز) از استادان زبان و ادبیات فارسی هستند. او در جوانی با امیربانو کریمی (استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران)، دختر امیری فیروزکوهی (شاعر سرشناس معاصر)، ازدواج کرد. این زوج، صاحب فرزندانی شدند: علی مصفا (بازیگر سینما و تلویزیون و همسر لیلا حاتمی)، کیمیا مصفا، گلزار مصفا دارای مدرک دکترای زبان و ادبیات فارسی، امیراسماعیل مصفا دارای مدرک دکترای فیزیک و استادیار فیزیک دانشگاه صنعتی شریف (متخصص در زمینهٔ نظریه ریسمان).[۱]

از دیگر سوابق علمی و اجرایی وی می‌توان به ریاست پردیس فارابی دانشگاه تهران (پردیس قم) و آموزگاری دبیرستان‌های تهران، ریاست انتشارات و مدیریت مجلهٔ آموزش و پرورش، دانشیاری دانشگاه شیراز[۱] و ریاست دبیرخانهٔ مرکزی دانشگاه شیراز اشاره کرد.[۲]

تحصیلویرایش

مصفا دوران تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسهٔ حکیم نظامی قم سپری کرد و سپس دوران متوسطه را در دارالفنون گذراند و به دانشسرای عالی رفت و به تحصیل در رشتهٔ ادبیات مشغول شد. او تحصیلات خود را در رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی تا درجهٔ دکترای از دانشگاه تهران ادامه داد و پایان‌نامهٔ خود با عنوان «تحول قصیده در ایران» را زیر نظر بدیع‌الزمان فروزانفر نوشت.[۱] هم‌زمان با ادامهٔ تحصیل، به استخدام وزارت آموزش و پرورش درآمد و مدتی هم رئیس ادارهٔ فرهنگ قم بود و چندی هم ریاست مدرسهٔ عالی قضایی قم را به‌عهده داشت.

مظاهر مصفا و در هنگام پژوهش در جایگاه دانشجوی دکتری بر سر موضوع پایان‌نامه، با استاد خود بدیع‌الزمان فروزانفر جدل لفظی پیدا کرد، زیرا شعر گفتن مصفا در ستایش محمد مصدق باعث شد بدیع‌الزمان فروزانفر با او قهر کند و دریافت مدرک دکترای مظاهر مصفا ۹ سال عقب بیفتد.[۱]

جایگاه شعریویرایش

مظاهر مصفا یکی از قصیده‌سرایان شاخص ایرانی بعد از ملک‌الشعرا بهار است. وی در کشورهای افغانستان و هند و دیگر کشورهای فارسی‌زبان نیز شناخته شده‌است. قصیدهٔ «هیچِ» او یکی از شعرهای اوست که غلامحسین یوسفی در کتاب چشمهٔ روشن به بررسی آن پرداخته و صلاح الصاوی (شاعر و سخن‌سنج مصری) در کتاب العدمیّة فی شعر آن را ترجمه، نقد و بررسی کرده‌است. تاکنون چند مجموعه شعر از او به‌چاپ رسیده که از آن جمله: ده فریاد، سی سخن، نسخه اقدم ، توفان خشم، سپیدنامه، مهر دلبند هستند. همچنین تصحیحات وی بر دیوان ابوتراب فرقتی کاشانی، مجمع‌الفصحاء رضاقلی‌خان هدایت، نزاری قُهستانی، سنایی، سعدی، نظیری نیشابوری و جوامع‌الحکایات محمد عوفی منتشر شده‌اند.[۲]

انقلاب ۱۳۵۷ویرایش

شعار «یا مرگ یا مصدق» که در انقلاب ۱۳۵۷ ایران سر داده می‌شد برگرفته از بیتی از یکی شعرهای مظاهر مصفا بود که در آن سروده بود: «آزادگان به راهت، از جان خود گذشتند/ با خون خود نوشتند، یا مرگ یا مصدق».[۱]

آثار (مجموعه شعر، تصحیح)ویرایش

مجموعه آثار چاپ شده مظاهر مصفا

شعر:

  1. توفان خشم ۱۳۳۶ چاپ کتاب‌خانه زوار
  2. شب‌های شیراز ۱۳۳۷ چاپ خانه حکمت
  3. ۱۳۴۰ سیپاره
  4. سپید نامه ۱۳۴۰
  5. جمعه سرخ ۱۳۵۷
  6. گزینه اشعار مظاهر مصفا ۱۳۸۷ انتشارات مروارید
  7. نسخه اقدم؛ منظومه‌های مظاهر مصفا ۱۳۹۶ نشرنو

نوشته‌ها:

  1. پاسداران سخن ؛ چکامه سرایان ۱۳۳۵
  2. دیوان حکیم سنایی ۱۳۳۶ انتشارات امیر کبیر
  3. کلیات سعدی انتشارات زوار ۱۳۴۰
  4. مجمع الفصحا (مجموعه شش جلدی) ۱۳۴۰ انتشارات امیرکبیر
  5. دیوان نظیری نیشابوری ۱۳۴۰انتشارات امیرکبیر
  6. برگی از اشعار صفای سپاهانی
  7. با اوست حدیث من (متن ده گفتار در عرفان و تصوف اسلامی) ۱۳۴۷ چاپ میهن
  8. قند پارسی (نمونه‌های شعر دری) ۱۳۴۸ بنگاه مطبوعاتی صفی علیشاه
  9. دیوان لامع ۱۳۶۵
  10. دیوان حکیم نزاری قهستانی ۱۳۷۱انتشارات علمی
  11. متن کامل دیوان سعدی ۱۳۸۳ انتشارات روزنه
  12. جوامع الحکایات ۱۳۸۶ پژوهشگاه مطالعات فرهنگی

اشعارویرایش

بخشی از شعر «هیچ» سروده مظاهر مصفا:

مردی ز شهرِ هرگزم از روزگارِ هیچجان از نتاجِ هرگز و تن از تبارِ هیچ

*

من آمده‌ام به بوی علی، به سوی علی، به کوی علیرخ از همه سوی تافته‌ام، شتافته‌ام به‌سوی علی

*

دردا که آفتابِ مروت به خون نشستفریاد ای فتی که فتوت به خون نشست

*

دوشینه به میخانه شدم از تو چه پنهانمست از دو سه پیمانه شدم از تو چه پنهان

*

تلخ است روزگارِ من و روزگار تلخامسالِ ما گذشت چو پیرار و پار تلخ

*

ز پا فتاده‌ای ای نخلِ سایه‌گستر منبه خون نشسته‌ای ای آفتابِ کشور من

*

آن دست که بنوشت هجای تو، شکستمآن خامه که بنگاشت جفای تو، شکستم

پانویسویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ «مظاهر مصفا، شاعر قصیده «یا مرگ یا مصدق»، درگذشت». رادیو فردا. ۹ آبان ۱۳۹۸.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ «انجمن شاعران ایران | هنرمند | مظاهر مصفا». دریافت‌شده در ۲۰۱۷-۰۲-۲۸.

منابعویرایش

پیوند به بیرونویرایش