طایفهٔ مُمبِینی، از ایل جانکی گرمسیر و ایل چهارلنگ بختیاری است.[۱] ممبینی‌ها از شاخه‌های قدیمی ایل باستانی ممسنی هستند که در اوایل دوره صفوی به دلیل درگیری‌ها از طریق کهگیلویه و بویراحمد به خوزستان مهاجرت کردند. طایفه مکوندی –از دیگر طوایف ممسنی– نیز از فارس و پس از ممبینی‌ها به خوزستان رفتند.

ممبینی‌ها به دلیل درگیری‌های فراوان در مناطق بختیاری خوزستان به خواستهٔ برخی طوایف بختیاری به این مناطق کوچ کردند و پس از آنکه این نبردها به پایان رسید در منطقه‌ای به نام هپرو و سپس در میداوود که جزو جانکی گرمسیر می‌باشند، سکنی گزیدند زیرا این منطقه برای کشاورزی و دامپروری بسیار مساعد بود.

مورخین اسکندر به نبرد قهرمانانه ممسنی‌ها با سپاهیان مقدونی اشاره کرده‌اند.

تیره‌های طايفه ممبینیویرایش

  • نوری ممبینی
  • بهزادی
  • داودی
  • پتکی
  • شاه امیری
  • ملاعیوض
  • اولاد
  • دودانگه
  • تیغنی
  • صالحی
  • محمد کاظمی
  • شهریاری
  • ملازکی
  • کربلایی محمدرضایی
  • ممبینی‌های
  • سبزی پور
  • دم ابی
  • عبداله و عبدل
  • گرزی
  • پیرمرادی
  • روچکی
  • تامرادی

جغرافیای طايفه ممبينيویرایش

استان چهارمحال و بختیاری: در شهرستان هاي لردگان و خانمیرزا سكونت يافته اند.

استان خوزستان: در شهرستان هاي ایذه، باغ‌ملک و رامهرمز سكونت يافته اند.

پانویسویرایش

  1. لغت نامه دهخدا - از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۶۷

منابعویرایش

  • افشار سیستانی، ایرج. تاریخ خوزستان. اهواز
  • عکاشه، اسکندر. تاریخ ایل بختیاری. تهران، ۱۳۶۵
  • سردار اسعد. تاریخ ایل بختیاری
  • لغت‌نامه دهخدا
  • مهرزادقنبری سردار اکبری خرادآذر. سرگذشت ایل چهارلنگ ۱۳۸۶ چاپ اول