مهران کریمی ناصری

پناهندهٔ ایرانی

مهران کریمی ناصری ( ۱۳۲۱ - ۲۱ آبان ۱۴۰۱)، که به سِر آلفرد مهران نیز معروف است،[۲] پناهنده ایرانی بود که در فرانسه سکونت داشت. او از ۸ اوت ۱۹۸۸ تا اوت ۲۰۰۶ در ترمینالِ فرودگاه شارل دوگل پاریس زندگی کرد و چندین روز پیش از مرگ به آن‌جا بازگشت.[۳][۴] زندگی‌نامه او در سال ۲۰۰۴ به صورت کتابی به‌نام مرد ترمینال منتشر شد. داستان ناصری الهام‌بخش فیلم کمدی-درام ترمینال (۲۰۰۴) ساختهٔ استیون اسپیلبرگ بود.[۵]

مهران کریمی ناصری
MKNasseri.jpg
ناصری در ۲۰۰۵
زادهٔ۱۹۴۵&#۱۶۰;(۱۹۴۵)[۱]
مسجدسلیمان، ایران
درگذشت (۷۷ سال)
پاریس، فرانسه
شهروندیایران (۱۹۴۶–۱۹۷۷)
بدون تابعیت (۱۹۷۷–۲۰۲۲)

زندگی‌نامهویرایش

مهران کریمی ناصری در شهرک شرکت نفت ایران و انگلیس واقع در مسجد سلیمان به دنیا آمد. پدرش، عبدالکریم، پزشک بود که در این شرکت کار می‌کرد و مادرش یک پرستار اسکاتلندی بود که در همان محل کار می‌کرد. او در سپتامبر ۱۹۷۳ وارد بریتانیا شد تا دوره سه ساله مطالعات یوگسلاوی را در دانشگاه برادفورد بگذراند.[۶]

مهران کریمی ناصری از آن تاریخ ۱۹۸۸ تا اوت ۲۰۰۶، یعنی به‌مدت هجده سال، ساکن سالنِ ترمینالِ فرودگاه شارل دوگل پاریس شد. در سال ۱۹۹۹ یک وکیل فرانسوی موفق شد برای او اجازهٔ اقامت بگیرد، اما او با این استدلال که «من مهران کریمی ناصری نیستم، بلکه سِر آلفرد مهران هستم و ایرانی هم نیستم!»، از امضای مدارک سر بازمی‌زند. پس از آن به‌خاطر ابتلا به بیماری به بیمارستان منتقل شد.[۷] وی کتابی به انگلیسی به نام مرد ترمینال نوشته‌است که در آن به شرحِ سرگذشت‌اش می‌پردازد.

درگذشتویرایش

ناصری قبل از ظهر روز شنبه ۱۲ نوامبر ۲۰۲۲ در ۷۷ سالگی در حالیکه چند هفته پیش از آن به فرودگاه شارل دوگل پاریس بازگشته بود، در ترمینال 2F آن فرودگاه به مرگ طبیعی درگذشت.[۸]

در فرهنگ عامهویرایش

شخصیت تام هنکس در کمدی-درام ترمینال (۲۰۰۴) به کارگردانی استیون اسپیلبرگ الهام‌گرفته از زندگی ناصری است.[۹] اما نه در مواد تبلیغاتی، نه در دی‌وی‌دی و نه در وب‌سایت فیلم از ناصری به عنوان الهام‌بخش یاد نکرده‌اند. در سپتامبر ۲۰۰۳، نیویورک تایمز اشاره کرد که استیون اسپیلبرگ حقوق داستان زندگی او را به عنوان مبنایی برای فیلم ترمینال خریداری کرده‌است.[۱۰] گاردین می‌گوید که شرکت سازنده دریم‌ورکس اسپیلبرگ، ۲۵۰ هزار دلار آمریکا برای حق انتشار به ناصری پرداخت کرده و گزارش می‌دهد که از سال ۲۰۰۴، او پوستری تبلیغاتی فیلم اسپیلبرگ را حمل می‌کرد در حالی که با آن چمدانش را کنار نیمکت‌اش پوشانده بود. ناصری در مورد ترمینال بسیار هیجان‌زده بود، اما بعید بود که او فرصتی برای دیدن آن در سینما داشته باشد.[۱۱]

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. "Mehran Karimi Nasseri, le SDF de Roissy qui a inspiré Spielberg est mort à l'aéroport". بی‌اف‌ام تی‌وی (به فرانسوی). 12 November 2022. Retrieved 12 November 2022.
  2. "Stranded at the Airport". Snopes. 2 July 2008. Archived from the original on 21 March 2022. Retrieved 2 September 2009.
  3. Mikkelson, David (2011-02-06). "Man Living at Paris Airport". Snopes (به انگلیسی). Retrieved 2022-11-13.
  4. «فصل پناهجویان: آدم‌های گم شده در زمان و مکان». BBC News فارسی. ۲۰۱۰-۰۴-۲۹. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۱۱-۱۳.
  5. «پناهده ایرانی که ۱۸ سال در فرودگاه پاریس به‌سر برد درگذشت». صدای آمریکا. ۲۲ آبان ۱۴۰۱. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۱۱-۱۳.
  6. "The 15 Year Layover". GQ (به انگلیسی). 2003-09-12. Retrieved 2022-07-01.
  7. «ا یرانی که در فرودگاه شارل دوگل پاریس ۱۸ سال زندگی کرد، درگذشت». BBC News فارسی. ۲۰۲۲-۱۱-۱۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۱۱-۱۳.
  8. «مرد ایرانی که ۱۸ سال در فرودگاه پاریس زندگی کرد در «ترمینال» درگذشت». یورو نیوز. ۱۲ نوامبر ۲۰۲۲. دریافت‌شده در ۱۲ نوامبر ۲۰۲۲.
  9. Gilsdorf, Ethan (21 June 2004). "Behind The Terminal, a true story". The Christian Science Monitor. Archived from the original on 2 December 2015. Retrieved 17 November 2015.
  10. Rose, Matthew (21 September 2003). "Waiting For Spielberg". The New York Times. Archived from the original on 8 February 2009. Retrieved 12 June 2008.
  11. Berczeller, Paul (6 September 2004). "The man who lost his past". The Guardian. London. Archived from the original on 9 May 2019. Retrieved 1 August 2008.