میراث مهم جهانی کشاورزی

سازمان جهانی فائو، هدایت برنامهٔ «میراث‌های مهم جهانی کشاورزی» را برعهده دارد. هدف اولیهٔ این برنامه، شناسایی سرزمین‌ها و مناطق کشاورزی‌ای است که اولاً توانسته‌اند سیستم‌های بهره‌وری از خاک را به شکلی قابل توجه پیاده‌سازی نمایند، ثانیاً از تنوع زیستی بالا اکوسیستم ارتجاعی و میراث فرهنگی با ارزش کشاورزی برخوردار هستند. جدیدترین تعریف این برنامه شامل ماهیگیری و جنگلداری نیز می‌باشد.[۱]

崇义客家梯田春耕图.jpg

این برنامه شامل جوامعی می‌شود که سیستم‌های کشاورزی پیچیده و با تنوع بالا را به صورت محلی‌شده و منطقه‌ای توسعه داده و نگه‌داشته‌اند؛ به طوری که کالا، خدمات، غذا، امرار معاش و امنیت میلیون‌ها انسان در سراسر جهان به آنها وابسته‌است.[۱]

مناطق شناسایی شده در ایرانویرایش

در ایران تا سال ۲۰۱۸ سه منطقه به عنوان میراث مهم جهانی کشاورزی شناسایی و ثبت شده‌اند:[۲]

  • سیستم تولید انار بر پایهٔ آبیاری با قنات[۲]
  • سیستم تولید انگور در ملایر[۲]
  • سیستم تولید زعفران بر پایهٔ آبیاری با قنات[۲]

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ "Globally Important Agricultural Heritage Systems". Wikipedia. 2021-01-19.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ FAO.org. «GIAHS» (PDF).