میکاه (در عبری:מִיכָה به معنی «چه کسی مانند یهوه است»)پسر املاه از پیامبران بنی‌اسرائیل بود که در مورشت[۱]، شهر کوچکی در یهودیه واقع در جنوب غربی اورشلیم و نزدیکی شهر فلسطینی جاد زندگی می‌کرد.[۲] میکاه هم‌زمان با اشعیا[۳] و هوشع[۴] به پیامبری رسید. او در طول سلطنت‌های یوتام، آحاز و حزقیا در پادشاهی شمالی و جنوبی خدمت می‌کرد[۵] و خودش را اهل سامرا و اورشلیم می‌دانست. میکاه سقوط سامرا و ویرانی یهودیه را پیش‌بینی کرد. میکاه بت‌پرستی، بی‌عدالتی و یاغیگری را محکوم کرده[۶] و شکوه صهیون و ظهور مسیح را نبوت کرد.[۷] کتاب میکاه از بخش‌های عهد عتیق است که در هفت باب تنظیم شده است.

شمایل میکاه پیامبر، در سنت ارتودکس روسی، سدهٔ ۱۸ میلادی، صومعه کیژی واقع در کارلیا، روسیه.

پانویسویرایش

  1. میکاه ۱:۱
  2. هوشع ۴:۳
  3. اشعیا ۱:۱
  4. هوشع ۱:۱
  5. دوم پادشاهان ۱۸:۱۹
  6. میکاه ۲:۱۱
  7. میکاه ۵:۵

منابعویرایش

  • کتاب مقدس عهد عتیق و عهد جدید، ترجمه فاضل خان همدانی، ویلیام گلن، هنری مرتن، تهران: اساطیر، ۱۳۷۹، شابک ‎۹۶۴−۳۳۱−۰۶۸-X
  • یاردون سیز (۱۳۸۰دانشنامه کتاب مقدس، ترجمهٔ بهرام محمدیان، تهران: روز نو، ص. ۱۹۱۲
  • جیمز هاکس (۱۳۷۵قاموس کتاب مقدس، ترجمهٔ عبدالله شیبانی، تهران: اساطیر، ص. ۱۱۴