نرخ ارز شناور

نرخ ارز شناور (که به عنوان نوسان یا نرخ ارز انعطاف پذیر نیز خوانده می‌شود) نوعی از نظام نرخ ارز است که در آن ارزش ارز در پاسخ به وقایع بازار ارز خارجی مجاز به نوسان است. پول رایجی که از نرخ ارز شناور استفاده می‌کند به عنوان یک پول شناور شناخته می‌شود. یک ارز شناور با یک ارز ثابت که ارزش آن با ارز دیگر ، کالاهای مادی یا یک سبد ارزی گره خورده ‌است در تضاد است.

د ترتیبات عملی نرخ ارز در سال ۲۰۱۳ که توسط طبقه‌بندی صندوق بین‌المللی پول.
  Floating (floating and free floating)

در دنیای مدرن ، بیشتر ارزهای جهان شناور هستند و بیشترین پول‌های مورد معامله شامل: دلار آمریکا ، فرانک سوئیس، روپیه هند ، یورو ، ین ژاپن ، پوند استرلینگ و دلار استرالیا هستند. با این حال ، حتی با ارزهای شناور، بانکهای مرکزی غالباً در عملیات بازارها دخالت می‌کنند تا تلاش کنند بر ارزش نرخ ارز شناور تأثیر بگذارند. دلار کانادا بیشترین شباهت را به یک ارز شناور خالص دارد زیرا بانک مرکزی کانادا از زمانی که دخالت به وسیله قیمت را از سال ۱۹۹۸ متوقف کرده ‌است، دیگر این کار را انجام نداده‌ است. دلار آمریکا با استفاده از ایجاد تغییر بسیار کمی در ذخایر خارجی خود در مقام دوم است. در مقابل ، ژاپن و انگلیس تا حد زیادی مداخله می‌کنند ، و هند شاهد مداخله درحد متوسطی از سوی بانک مرکزی خود ، بانک ذخیره هند ، بود.

از سال ۱۹۴۶ تا اوایل دهه ۱۹۷۰، سیستم برتون وودز ارزهای ثابت را به قانون تبدیل کرد. با این حال، در سال ۱۹۷۱، ایالات متحده تصمیم گرفت دیگر از قابلیت تبدیل دلار آمریکا در ۱/۳۵ اونس طلا حمایت نکند و بنابراین دیگر ارز آن ثابت نبود. پس از فروپاشی توافق اسمیت سونیان در سال ۱۹۷۳، بیشتر ارزهای جهان از این روند پیروی کردند. در حالی که که برخی از کشورها ، مانند بیشتر کشورهای حوزه خلیج فارس، ارز خود را به ارزش ارز دیگری ثابت کردند که اخیراً با نرخ کندتر رشد همراه بوده‌است. هنگامی که یک ارز شناور می‌شود، از اهداف دیگری غیر از نرخ ارز برای اجرای سیاست‌های پولی استفاده می‌شود (به عملیات بازار آزاد مراجعه کنید).[۱]

منطق اقتصادیویرایش

[۲] برخی از اقتصاددانان فکر می کنند در اکثر شرایط ، نرخ ارز شناور نسبت به نرخ های ثابت ارز ارجح هستند. با تنظیم نرخ ارز شناور به طور خودکار ، آنها یک کشور را قادر می سازند تا تأثیر شوک ها و چرخه های تجارت خارجی را تعدیل کند. و احتمال بروز تعادل در بحران پرداخت را از بین ببرد. با این حال ، آنها همچنین به عنوان نتیجه، غیر قابل پیش بینی بودن را ناشی از پویایی خود میدانند ، که می تواند برنامه ریزی مشاغل را ریسک دار بکند، زیرا نرخ ارز آینده در طول چرخه برنامه ریزی آنها نامشخص است.

با این حال، در موقعیت های معین ، ممکن است نرخ ارز ثابت برای ثبات و اطمینان بیشتر آنها ارجح باشد. با توجه به نتایج کشورهایی که سعی می کنند قیمت ارز خود را "قوی" یا "بالا" نسبت به دیگران ، مانند انگلیس یا کشورهای آسیای جنوب شرقی قبل از بحران ارز آسیا نگه دارند ، ممکن است لزوماً این امر صحیح نباشد.

بحث انتخاب بین نظام های نرخ ارز ثابت و شناور توسط مدل Mundell-Fleming مطرح شده است ، که استدلال می کند که یک اقتصاد (یا دولت) نمی‌تواند همزمان نرخ ارز ثابت ، حرکت آزاد سرمایه و یک سیاست پولی مستقل را حفظ کند. این باید هر دو را برای کنترل انتخاب کند و دیگری را به نیروهای بازار واگذار کند.

بحث اصلی برای نرخ ارز متغیر این است که به سیاست های پولی این امکان را می دهد تا برای اهداف دیگر مفید باشند. در نرخ های ثابت ، سیاست های پولی متعهد به هدف واحدِ حفظ نرخ ارز در سطح اعلام شده خود هستند. با این حال ، نرخ ارز تنها یکی از متغیرهای کلان اقتصادی است که سیاست پولی می تواند بر آن تأثیر بگذارد. سیستمی از نرخ ارزهای شناور ، سیاست گذاران پولی را قادر می سازد اهداف دیگری مانند تثبیت اشتغال یا قیمتها را دنبال کنند.

در طول افزایش ارزش و یا استهلاک ، بانک مرکزی معمولاً برای تثبیت ارز مداخله می کند. بنابراین ، نظام های نرخ ارزِ پول (ارز)های شناور از لحاظ فنی می توانند به عنوان یک شناور مدیریت شده شناخته شوند. به عنوان مثال ، بانک مرکزی ممکن است اجازه دهد قیمت ارز آزادانه، بین مرز بالا و پایین ، "سقف" و "کف" شناور باشد. برای تأمین پشتیبانی قیمت و مقاومت ممکن است مدیریتی توسط بانک مرکزی به شکل خرید یا فروش تعداد زیادی از کالاها صورت بگیرد یا در صورت مقداری از ارزهای ملی ، ممکن است مجازاتهای قانونی برای معاملات خارج از این مرزها وجود داشته باشد.

ناسازگاری با شناوریویرایش

نرخ ارز آزاد شناور نوسانات ارز را افزایش می دهد. برخی از اقتصاددانان فکر می کنند که این امر می تواند مشکلات جدی به خصوص در اقتصادهای نوظهور ایجاد کند. آن اقتصادها دارای یک بخش مالی با یک یا چند شروط زیر هستند:

  • دلار زدایی با مسئولیت بالا
  • شکنندگی مالی
  • اثرات ترازنامه قوی

وقتی بدهی ها به ارزهای خارجی بیان می شوند در حالی که دارایی ها به ارز محلی هستند ، استهلاک های غیر منتظره ای از نرخ ارز، ترازنامه های بانکی و شرکتی را خراب می کند و ثبات سیستم مالی داخلی را تهدید می کند.

بنابراین ، به نظر می رسد کشورهای در حال ظهور نسبت به شناوری، ناسازگاری یشتری دارند ، زیرا تغییرات بسیار کمی در نرخ ارز اسمی دارند اما با شوک های بزرگتر و نرخ بهره و جابجایی ذخیره روبرو هستند. این نتیجه واکنش مکرر کشورهای آزاد شناور نسبت به جابجایی نرخ ارز با سیاست های پولی و یا مداخله در بازار ارز است.

در سالهای 1990 ، تعداد کشورهایی که نسبت به شناوری، گریزان هستند به طور چشمگیری افزایش یافته است.

همچنین مشاهده کنیدویرایش

  1. «این متن تماما ترجمه ای از ویکی پدیا ی انگلیسی میباشد».
  2. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام :0 وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).