نظریه پایگاه داده

نظریهٔ پایگاه داده گستره وسیعی از موضوعات مرتبط با مطالعه و تحقیق قلمرو نظری پایگاه داده‌ها و سیستم‌های مدیریت پایگاه داده را پوشش می‌دهد.

جنبه‌های نظری مدیریت داده‌ها در میان زمینه‌های دیگر عبارتند از: مبانی زبان پرس و جو (کوئری)، پیچیدگی محاسباتی و قدرت بیانگری کوئری، تئوری مدل محدود، نظریه طراحی پایگاه داده، نظریه وابستگی، مبانی کنترل همزمان و بازیابی پایگاه داده، پایگاه داده‌های قیاسی، پایگاه داده‌های زمانی و مکانی، پایگاه داده‌های زمان واقعی، مدیریت داده‌های نامشخص و پایگاه‌های احتمالی و داده‌های وب.

اغلب پژوهش‌های تحقیقاتی به‌طور مرسوم بر اساس مدل رابطه ای است، زیرا این مدل معمولاً ساده‌ترین و بنیادی‌ترین مدل مورد توجه است. نتایج مربوطه برای مدل‌های دیگر داده، مانند مدل‌های شی گرا یا نیمه ساختار یافته، یا اخیراً، مدل‌های گراف داده و XML، اغلب از آنهایی که در مدل ارتباطی استفاده می‌شود، مشتق می‌شوند.[۱]

تمرکز مرکزی نظریهٔ پایگاه داده در درک پیچیدگی و قدرت زبان کوئری و ارتباط آنها با منطق است. از جبر رابطه ای و منطق مرتبه اول یا حساب محمولات (که با قضیه Codd معادل اند) و یک بینش شروع می‌شوند؛ بینشی که حاصل از بررسی پرس و جوهای مهم مانند دستیابی گراف که در این زبان قابل بیان نیست و زبان قوی تر مبتنی بر برنامه‌نویسی منطقی و منطق ثابت مانند datalog است. تمرکز دیگر بر پایهٔ بهینه‌سازی کوئری و ادغام داده‌ها بود. در اینجا بیشتر پرس و جوهای ترکیبی مورد مطالعه قرار گرفتند که از بهینه‌سازی کوئری حتی تحت محدودیت‌های استفاده از الگوریتم chase پشتیبانی می‌کنند.

کنفرانس‌های پژوهشی اصلی در این حوزه عبارتند از: سمپوزیوم ACM در اصول سیستم‌های پایگاه داده (PODS) و کنفرانس بین‌المللی نظریه پایگاه داده (ICDT).

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. "A website on the Theoretical Foundations of Data Management". Archived from the original on 30 January 2019. Retrieved 29 January 2019.

پیوند به بیرونویرایش

  •   پرونده‌های رسانه‌ای مربوط به Database theory در ویکی‌انبار