هایائو میازاکی

کارگردان، انیماتور و مانگانویس ژاپنی

هایائو میازاکی (宮崎 駿 Miyazaki Hayao؟, زاده ۵ ژانویه ۱۹۴۱) انیماتور، کارگردان، تهیه‌کننده، فیلم‌نامه‌نویس، نویسنده و مانگاکا ژاپنی و یکی از بنیانگذاران استودیو جیبلی است، میازاکی به عنوان یک داستان‌نویس چیره‌دست و سازنده فیلم‌های سینمایی پویانمایی مورد تحسین بین‌المللی قرار گرفته و از نظر رسانه‌ها، به عنوان یکی از برجسته‌ترین فیلمسازان تاریخ پویانمایی محسوب می‌شود.

هایائو میازاکی
宮崎 駿
Hayao Miyazaki cropped 1 Hayao Miyazaki 201211.jpg
میازاکی در ۲۰۱۲
زادهٔ۵ ژانویهٔ ۱۹۴۱ ‏(۸۰ سال)
بون‌کیو، توکیو، امپراتوری ژاپن
ملیتژاپنی
دیگر نام‌ها
  • Saburō Akitsu (秋津 三朗؟)
  • Tsutomu Teruki (照樹 務؟)
تحصیلاتدانشگاه گاکوشوئین
پیشهپویانما، فیلم‌سازی، کارگردانی، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده، فیلم‌سازی، پدیدآور، مانگاکا
سال‌های فعالیت۱۹۶۳ تا کنون
کارفرما
همسر(ها)آکمی اوتا (ا. ۱۹۶۵)
فرزندان
والدین
صفحه در وبگاه IMDb

میازاکی در بونکیو-کو، توکیو متولد شد و از همان کودکی به مانگا و انیمیشن علاقه نشان داد و در سال ۱۹۶۳ به استودیو توئی انیمیشن پیوست. در سال‌های ابتدایی حضور در توئی انیمیشن، به عنوان طراح میانی مشغول به کار بود و بعداً با کارگردان ایسائو تاکاهاتا همکاری کرد. از فیلم‌های برجسته ای که میازاکی در توئی انیمیشن مشارکت داشت شامل داگی مارچ و سفرهای گالیور در آن سوی ماه است. همچنین او فریم کلیدی فیلم‌های دیگر توئی انیمیشن مانند گربه چکمه‌پوش (۱۹۶۹) و جزیره گنج حیوانات (۱۹۷۱) را ساخت. میازاکی پس از انتقال به استودیو زیوآی آیزو در سال ۱۹۷۳ (که بعداً به نیپون انیمیشن معروف شد) به عنوان انیماتور بر مجموعه تئاتر شاهکار جهان کار کرد و مجموعه تلویزیونی پسر آینده کانن (۱۹۷۸) را کارگردانی کرد. در سال ۱۹۷۹ برای کارگردانی اولین فیلم سینمایی خود، قلعه کاگلیوسترو و مجموعه تلویزیونی شرلوک هوند به استودیو توکیو مووی شینشا پیوست. در همان دوره، او شروع به نوشتن و تصویرگری مانگا نائوشیکا از دره باد (۱۹۸۲–۱۹۹۴) کرد و از اقتباس همان مانگا، فیلم نائوشیکا از دره باد (۱۹۸۴) را در استودیو تاپ‌کرفت کارگردانی کرد.

میازاکی در سال ۱۹۸۵ یکی از بنیانگذاران استودیو جیبلی بود و فیلم‌های زیادی را در استودیو جیبوری کارگردانی کرد، از جمله لاپوتا قلعه‌ای در آسمان (۱۹۸۶)، همسایه من توتورو (۱۹۸۸)، سرویس تحویل کی‌کی (۱۹۸۹) و پورکو روسو (۱۹۹۲). این فیلم‌ها در ژاپن با موفقیت هنری و تجاری روبرو شدند. شاهزاده مونونوکه اولین فیلم انیمیشنی میازاکی بود که برنده جایزه آکادمی ژاپن برای بهترین فیلم سال شد و پس از اکران در سال ۱۹۹۷ برای مدت کوتاهی به پردرآمدترین گیشه ژاپن تبدیل شد.[الف] توزیع فیلم شاهزاده مونونوکه به جهان غرب، باعث افزایش محبوبیت و نفوذ استودیو جیبوری در خارج از ژاپن شد. فیلم شهر اشباح در سال ۲۰۰۱ به پردرآمدترین فیلم تاریخ ژاپن تبدیل شد،[ب] و در هفتاد و پنجمین دوره جوایز اسکار برنده جایزه اسکار بهترین فیلم پویانمایی شد و اغلب در میان بزرگترین فیلم‌های دهه ۲۰۰۰ قرار دارد. همچنین فیلم‌های بعدی میازاکی قلعه متحرک هاول (۲۰۰۴)، پونیو (۲۰۰۸) و باد برمی‌خیزد (۲۰۱۳) از موفقیت‌های هنری و تجاری برخوردار شدند. پس از اکران فیلم باد برمی‌خیزد، میازاکی از بازنشستگی خود در عرصه فیلم‌های سینمایی خبر داد ولی در سال ۲۰۱۶ به کار ساخت فیلم بلند سینمایی چطوری زندگی می‌کنی؟ بازگشت.

آثار میازاکی با مضامینی مانند رابطه بشریت با طبیعت و فناوری، اشاره به سالم بودن الگوهای طبیعی و سنتی زندگی، اهمیت هنر و صنعت و دشواری حفظ صلح‌جویی در جهانی خشن جریان دارد. قهرمانان فیلم‌های او اغلب دختران قوی یا زنان جوان هستند. آثار میازاکی بسیار مورد ستایش و جوایز قرار گرفته‌است. در نوامبر ۲۰۱۲ بخاطر مشارکت‌های برجسته فرهنگی، عنوان افتخار فرهنگ ژاپن را دریافت کرد و در نوامبر ۲۰۱۴، برای تأثیر در انیمیشن و سینما، جایزه اسکار افتخاری را دریافت نمود. از میازاکی به عنوان منبع الهام بسیاری از انیماتورها، کارگردانان و نویسندگان نام برده شده‌است.

اوایل زندگی

هایائو میازاکی در ۵ ژانویه ۱۹۴۱، در بونکیو، توکیو، به عنوان دومین فرزند از چهار پسر به دنیا آمد.[۳][پ] پدرش، کاتسوجی میازاکی (ح. ۱۹۱۵ – ۱۸ مارس ۱۹۹۳)،[۵] مدیر هواپیمای میازاکی بود که در جنگ جهانی دوم سکان هواپیماهای جنگنده تولید می‌کرد.[۶] در اوایل زندگی میازاکی، تجارت هواپیماسازی به خانوادهٔ وی اجازه داد تا زندگی مرفه‌ای داشته باشند.[۷][ت] در سال ۱۹۴۴، زمانی که میازاکی سه ساله بود، خانواده‌اش به شهر اوتسونومیا نقل مکان کردند.[۶] پس از بمباران شهر اوتسونومیا در ژوئیه ۱۹۴۵، خانواده میازاکی برای مدتی به شهر کانوما نقل مکان کردند.[۷] این بمباران تأثیر ماندگاری بر میازاکی گذاشت که در آن زمان چهار ساله بود.[۷] مادر میازاکی از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۵ از بیماری سل نخاعی رنج می‌برد و چند سال در خانه از او نگهداری شد، ولی بعداً در بیمارستان بستری شد.[۶] مادر میازاکی زن سخت‌گیر و روشنفکری بود که مرتباً «هنجارهای پذیرفته‌شده اجتماعی» را زیر سؤال می‌برد.[۹][ث] وی در ژوئیه ۱۹۸۳ در ۷۱ سالگی درگذشت.[۱۱]

میازاکی در سال ۱۹۴۷، در یک مدرسه ابتدایی در شهر اوتسونومیا، مدرسه را شروع کرد و کلاس‌های اول تا سوم را به پایان رساند. بعد از بازگشت خانواده‌اش به منطقه سوگینامی-کو، میازاکی در همین منطقه به تحصیلش تا پایان دوره دبیرستان ادامه داد.[۱۲] او آرزو داشت که یک هنرمند مانگا شود، [۱۳] اما متوجه شد که نمی‌تواند انسان‌ها را طراحی کند. در عوض، او چندین سال فقط هواپیما، تانک و جنگنده کشید.[۱۳] میازاکی تحت تأثیر چندین هنرمند مانگا مانند تتسوجی فوکوشیما،[واژه‌نامه ۱] سوجی یاماکاوا[واژه‌نامه ۲] و تزوکا اوسامو قرار گرفت. او بسیاری از کارهای اولیه خود را نابود کرد، زیرا معتقد بود که «حالت بدی» است که سبک تزوکا اوسامو را کپی کند و مانع پیشرفت یک هنرمند می‌شود.[۱۴][۱۵][۱۶]

در طول سومین سال تحصیل در دبیرستان، علاقه میازاکی به انیمیشن پاندا و مار جادویی (۱۹۵۸) برانگیخته شد.[۱۷] او «عاشق» قهرمان فیلم شد و تأثیر شدیدی روی او گذاشت.[ج] میازاکی پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان، در دانشگاه گاکوشوئین در توکیو تحصیل کرد و عضوی از «باشگاه تحقیقاتی ادبیات کودکان» بود که در آن زمان «نزدیکترین چیز به یک کلوپ کمیک» محسوب می‌شد.[۱۹] در اوقات فراغت، میازاکی از مدرسه راهنمایی به دیدار معلم هنر خود می‌رفت و در کنار او طرح می‌کشید و آنان «در مورد سیاست، زندگی، همه چیز صحبت می‌کردند».[۲۰] میازاکی در سال ۱۹۶۳ در رشتهٔ علوم سیاسی و علم اقتصاد از دانشگاه گاکوشوئین فارغ‌التحصیل شد.[۱۹]

حرفه

اوایل

 
میازاکی نخستین بار با ایسائو تاکاهاتا در سال ۱۹۶۴ کار کرد که باعث ایجاد یک همکاری و دوستی مادام العمر بین آن دو شد.[۲۱][۲۲][۲۳]

در سال ۱۹۶۳، میازاکی در توئی انیمیشن استخدام شد.[۲۴] او به عنوان طراح میانی بر روی انیمه داگی مارچ و انیمیشن تلویزیونی گرگ پسر کن (هر دو در سال ۱۹۶۳) کار کرد و بر سفرهای گالیور در آن سوی ماه (۱۹۶۴) نیز کار کرد.[۲۵] او بلافاصله پس از ورود، فعالیت‌های کارگری را در یک اجتماع رهبری کرد و در سال ۱۹۶۴ دبیر ارشد اتحادیه کارگری توئی شد.[۲۴] میازاکی بعداً به عنوان انیماتور ارشد، هنرمند طراحی[واژه‌نامه ۳] و طراح صحنه در فیلم ماجراجویی بزرگ هوروس، شاهزاده خورشید (۱۹۶۸) کار کرد. در طول تولید فیلم، میازاکی با مربی خود، یاسو اوتسوکا، همکاری نزدیک داشت که رویکرد اوتسوکا نسبت به انیمیشن، تأثیر عمیقی در کار میازاکی بر جای گذاشت.[۲۶] این فیلم به کارگردانی ایسائو تاکاهاتا، که میازاکی با او تا پایان عمر ایسائو تاکاهاتا همکاری کرد، بسیار مورد تحسین قرار گرفت و به عنوان یک اثر محوری در تکامل انیمیشن شناخته شد.[۲۷][۲۸][۲۹]

میازاکی با نام مستعار آکیتسو سوبورو،[واژه‌نامه ۴] مانگای مردم صحرا را نوشت و تصویرگری کرد و در ۲۶ قسمت بین سپتامبر ۱۹۶۹ تا مارس ۱۹۷۰ در روزنامه پسران و دختران[واژه‌نامه ۵] منتشر نمود.[۳۰] او تحت تأثیر داستان‌های مصور مانند ارباب شیطان کویر[واژه‌نامه ۶] قرار گرفت.[۳۱] همچنین میازاکی کلید انیمیشن[واژه‌نامه ۷] فیلم دنیای شگفت‌انگیز گربه چکمه‌پوش (۱۹۶۹) به کارگردانی کیمیو یابوکی را تهیه نمود.[۳۲] او یک مجموعه ۱۲ فصلی مانگا را به عنوان بستر تبلیغاتی برای فیلم گربه چکمه‌پوش ایجاد کرد که از ژانویه تا مارس ۱۹۶۹ در نسخه یکشنبه روزنامه توکیو شیمبون منتشر شد.[۳۳][۳۴] بعداً میازاکی صحنه‌هایی برای فیلم‌نامه کشتی هوایی فانتوم (۱۹۶۹) پیشنهاد داد که تانک‌های نظامی در مرکز شهر توکیو، انفجار گسترده‌ای را ایجاد می‌کنند، در نتیجه او برای نوشتن فیلمنامه مصور[واژه‌نامه ۸] و متحرک سازی صحنه‌ها استخدام شد.[۳۵] در سال ۱۹۷۱، او طرح، ساختار و شخصیت‌ها را برای فیلم اقتباسی جزیره گنج حیوانات توسعه داد. وی مانگای ۱۳ قسمتی را تهیه کرد که از ژانویه تا مارس ۱۹۷۱ در روزنامه توکیو شیمبون چاپ شد.[۳۳][۳۶][۳۷] میازاکی همچنین کلید انیمیشن علی‌بابا و چهل دزد (۱۹۷۱) را ساخت.[۳۸]

میازاکی در اوت ۱۹۷۱ توئی انیمیشن را ترک کرد و در استودیو ای-پرو استخدام شد، [۳۹] او با نام مستعار تروکی توتومو[واژه‌نامه ۹] با همکاری ایسائو تاکاهاتا، ۲۳ قسمت از مجموعه تلویزیونی لوپن سوم قسمت ۱ را کارگردانی کرد.[۳۸] در آن زمان، میازاکی و تاکاهاتا پیش تولید مجموعه ای بر اساس کتاب‌های پی‌پی جوراب‌بلند نوشته آسترید لیندگرن را آغاز کردند؛ این مجموعه پس از دیدار میازاکی و تاکاهاتا با آسترید لیندگرن لغو شد و اجازه تکمیل پروژه رد شد.[۳۹] در سال ۱۹۷۲ و ۱۹۷۳، میازاکی به کارگردانی تاکاهاتا فیلم کوتاه پاندا! برو، پاندا! را نوشت، طراحی و متحرک سازی کرد.[۴۰] پس از انتقال از استودیو ای-پرو به استودیو زیوآی آیزو[واژه‌نامه ۱۰] در ژوئن ۱۹۷۳،[۴۱] میازاکی و تاکاهاتا بر مجموعه تئاتر شاهکار جهان کار کردند و مجموعه هایدی، دختر آلپ اقتباس شده از رمان هایدی نوشته یوهانا اشپیری را به نمایش گذاشتند. در ژوئیه ۱۹۷۵ استودیو زیوآی آیزو تحت نام نیپون انیمیشن ادامه داد.[۴۱] همچنین میازاکی مجموعه تلویزیونی پسر آینده کانن (۱۹۷۸) را کاگردانی کرد که اقتباسی از رمان جزر و مد شگفت‌انگیز نوشته الکساندر کی بود.[۴۲]

رسیدن به موفقیت

میازاکی در سال ۱۹۷۹، هنگام تولید مجموعه آن شرلی با موهای قرمز، استودیو نیپون انیمیشن را ترک کرد.[۴۳] او طراح صحنه پانزده قسمت اول آن شرلی با موهای قرمز بود و قسمت‌ها را سازماندهی کرد.[۴۴] او برای کارگردانی اولین فیلم انیمیشن بلند خود، قلعه کاگلیوسترو (۱۹۷۹)، به شرکت تلکام انیمیشن فیلم،[واژه‌نامه ۱۱] زیرمجموعه تی‌ام‌اس انترتینمنت نقل مکان کرد.[۴۵] میازاکی در نقش خود در تلکام انیمیشن فیلم، به آموزش موج دوم کارمندان جدید کمک کرد.[۴۲] میازاکی در سال ۱۹۸۱ شش قسمت از مجموعه شرلوک هوند را کارگردانی کرد ولی بخاطر مشکلات مربوط به املاک آرتور کانن دویل، مجموعه توقف تولید شد؛ تا زمان حل مشکلات، میازاکی مشغول پروژه‌های دیگر بود و قسمت‌های باقیمانده را کیوسوکه میکوریا[واژه‌نامه ۱۲] کارگردانی کرد که از نوامبر ۱۹۸۴ تا مه ۱۹۸۵ پخش شدند.[۴۶] میازاکی با الهام از داستان عامیانه «شاهزاده ای که سگ شد»[واژه‌نامه ۱۳] در منطقه تبت، رمان گرافیکی سفر شونا را نوشت. این رمان در ژوئن ۱۹۸۳ توسط توکوما شوتن منتشر شد و در سال ۱۹۸۷ در رادیو نیز پخش شد.[۴۷] یادداشت‌های خیال‌پردازانه هایائو میازاکی به‌طور نامنظم از نوامبر ۱۹۸۴ تا اکتبر ۱۹۹۴ به عنوان [۴۸] منتخبی از داستان‌های دریافتی رادیو در سال ۱۹۹۵ نیز پخش شدند.[۴۷]

پس از اکران فیلم قلعه کاگلیوسترو، میازاکی شروع به کار بر روی ایده‌های خود برای اقتباس فیلمی از کتاب کمیک رولف[واژه‌نامه ۱۴] نوشته ریچارد کوربن کرد و ایده را به یوتاکا فوجیوکا[واژه‌نامه ۱۵] در تی‌ام‌اس انترتینمنت ارائه داد. در نوامبر ۱۹۸۰، پیشنهادی برای دستیابی به حقوق فیلم تهیه شد.[۴۹][۵۰] در همان زمان، میازاکی از طرف تحریریه مجله انیمج، برای نوشتن یک سری مقالات، پیشنهاد دریافت کرد. در طول مکالمات بعدی، او کتاب‌های خود را به آنان نشان داد و در مورد طرح‌های انیمیشن با سردبیران مجله توشیو سوزوکی و اوسامو کامیما،[واژه‌نامه ۱۶] که توانایی همکاری در زمینه توسعه انیمیشن را داشتند، بحث کرد. دو پیشنهاد داده شد: قلعه شیاطین متخاصم،[واژه‌نامه ۱۷] که در دوره سنگوکو جریان داشت و دیگری اقتباسی از رمان رولف نوشته ریچارد کوربن. هر دو پیشنهاد رد شدند، زیرا شرکت تمایلی به تأمین بودجه پروژه‌هایی نداشت که مانگای آن از قبل موجود باشد و حقوق اقتباس از رولف هم نمی‌توانست تأمین شود.[۵۱][۵۲] توافقی حاصل شد که میازاکی می‌تواند طرح‌ها و ایده‌های خود را در قالب یک مانگا برای مجله بفرستد ولی با این شرط که مانگا هرگز به فیلم تبدیل نشود.[۵۳][۵۴] مانگا با نام نائوشیکا از دره باد از فوریه ۱۹۸۲ تا مارس ۱۹۹۴ منتشر شد. داستان شامل هفت جلد بود و در مجموع ۱۰۶۰ صفحه داشت.[۵۵] میازاکی اغلب قسمت‌ها را با مداد می‌کشید و به صورت تک رنگ با جوهر رنگ قهوه ای، آنان را رنگ آمیزی می‌کرد.[۵۶][۵۷][۵۴] میازاکی در نوامبر ۱۹۸۲ از تلکام انیمیشن فیلم استعفا داد.[۵۸]

 
میازاکی در سال ۱۹۸۴ استودیوی شخصی خود با نام نیباریکی را افتتاح کرد.[۵۹]

به دنبال موفقیت مانگای نائوشیکا از دره باد، یاسویوشی توکوما،[واژه‌نامه ۱۸] بنیانگذار توکوما شوتن، میازاکی را تشویق کرد تا بر روی اقتباس فیلم کار کند.[۶۰] میازاکی در ابتدا مخالفت کرد، اما به شرطی که بتواند فیلم را خودش کارگردانی کند، موافقت کرد.[۶۱] برای ایجاد یک جهان آلوده، میازاکی ایده مسمومت با جیوه در خلیج میناماتا و چگونگی واکنش و رشد طبیعت در یک محیط مسموم شده را ارائه داد. میازاکی و تاکاهاتا استودیوی کوچک تاپ‌کرفت را برای انیمیشن سازی فیلم انتخاب کردند، زیرا معتقد بودند که فقط استعداد هنری آنان می‌تواند فضای پیچیده مانگا را به فیلم منتقل کند.[۶۰] پیش تولید در ۳۱ مه ۱۹۸۳ آغاز شد. میازاکی مجبور بود تنها با شانزده فصل از مانگا، فیلمنامه را تهیه کند، که با مشکلاتی روبرو شد.[۶۲] تاکاهاتا برای ساختن موسیقی متن فیلم، از نوازنده تازه‌کار، جو هیسایشی استفاده کرد.[۶۳] فیلم نائوشیکا از دره باد در ۱۱ مارس ۱۹۸۴ اکران شد. در گیشه ۱٫۴۸ میلیارد ین درآمد کسب کرد و در توزیع ۷۴۲ میلیون ین نیز به دست آورد.[۶۴] این فیلم اغلب به عنوان کارهای اصلی میازاکی دیده می‌شود و باعث شهرت او به عنوان یک انیماتور شد.[۶۵][چ] فیلم بخاطر نمایش جنبه مثبت زن، مخصوصاً شخصیت اصلی نائوشیکا مورد ستایش قرار گرفت.[۶۷][۶۸][ح] بسیاری از منتقدین فیلم نائوشیکا از دره باد را دارای موضوعات ضد جنگ و فمینیستی عنوان کردند؛ اما خود میازاکی می‌گوید که فقط قصد ارائه سرگرمی را دارد.[۷۰][خ] این همکاری در هر دو زمینه ساخت مانگا و فیلم بسیار موفقیت‌آمیز بود.[۷۲] در آوریل ۱۹۸۴، میازاکی دفتر خود را در منطقه سوگینامی-کو، توکیو افتتاح کرد و نام آن را نیباریکی[واژه‌نامه ۱۹] گذاشت.[۵۹]

استودیو جیبوری

اوایل فیلم‌ها (۱۹۸۵–۱۹۹۶)

در ژوئن ۱۹۸۵، میازاکی، ایسائو تاکاهاتا، توکوما و توشیو سوزوکی با بودجه باقی مانده از مجله توکوما شوتن، شرکت تولید انیمیشن استودیو جیبوری را تأسیس کردند. اولین فیلم استودیو جیبوری، لاپوتا قلعه‌ای در آسمان (۱۹۸۶)، از همان گروه تولیدکننده فیلم نائوشیکا بود. برای طراحی محیط‌های فیلم، میازاکی از معماری یونان باستان و «الگوهای شهری اروپا» الهام گرفت.[۷۳] برخی از معماری‌های این فیلم از یک شهر معدن کاری در ولز الهام گرفته شده‌است؛ میازاکی در اولین سفر خود به ولز در سال ۱۹۸۴، شاهد اعتصاب معدنچیان بریتانیا بود و فداکاری معدنچیان نسبت به به کار و جامعه را تحسین کرد.[۷۴] لاپوتا در ۲ اوت ۱۹۸۶ اکران شد و به پردرآمدترین فیلم انیمیشن سال ژاپن تبدیل شد.[۷۳] فیلم بعدی میازاکی، همسایه من توتورو، در کنار فیلم مدفن کرم‌های شب‌تاب به کارگردانی تاکاهاتا، در آوریل ۱۹۸۸ برای اطمینان از وضعیت مالی استودیو جیبوری منتشر شد. تولید همزمان دو فیلم باعث ایجاد بی نظمی بین کارکنان شد چون مدام بین پروژه‌ها جابه‌جا می‌شدند.[۷۵][د] همسایه من توتورو دارای موضوع رابطه بین محیط و بشریت است که این تضادی با فیلم نائوشیکا بود که بر تأثیر منفی فناوری بر طبیعت تأکید داشت.[۷۷] همسایه من توتورو با استقبال منتقدان روبرو شد ولی از نظر تجاری در گیشه موفق نبود. با این حال، بازاریابی فیلم موفقیت‌آمیز بود و فیلم به عنوان یک عنوان کلاسیک برچسب گذاری شد.[۷۸][۷۹]

در سال ۱۹۸۷، استودیو جیبوری حق اقتباس سینمایی از رمان سرویس تحویل کی‌کی نوشته ایکو کادونو را بدست آورد. کار میازاکی بر همسایه من توتورو مانع کارگردانی این اقتباس شد؛ سوناو کاتابوچی به عنوان کارگردان و نوبویوکی ایشیکی[واژه‌نامه ۲۰] به عنوان نویسنده فیلمنامه استخدام شدند. عدم رضایت میازاکی از اولین پیش نویس ایشیکی، او را وادار به ایجاد تغییراتی در پروژه کرد و در نهایت نقش کارگردان را به عهده گرفت. کادونو از تفاوت کتاب و فیلمنامه ناراضی بود. میازاکی و سوزوکی از کادونو دیدن کردند و او را به استودیو دعوت کردند و در نهایت کادونو اجازه داد تا پروژه ادامه یابد.[۸۰] در ابتدا قرار بود که فیلم یک قسمت ویژه ۶۰ دقیقه ای باشد ولی بعد از اینکه میازاکی فیلمنامه را کامل کرد، این عنوان به یک فیلم سینمایی گسترش یافت.[۸۱] سرویس تحویل کی‌کی در ۲۹ ژوئیه ۱۹۸۹ اکران شد و ۲٫۱۵ میلیارد ین در گیشه درآمد داشت [۸۲] و به پردرآمدترین فیلم ژاپن در سال ۱۹۸۹ تبدیل شد.[۸۳]

از مارس تا مه ۱۹۸۹، میازاکی مجموعه مانگای هیکوتی جیدای را در مجله مدل گرافیکس[واژه‌نامه ۲۱] منتشر کرد.[۸۴] میازاکی تولید یک فیلم ۴۵ دقیقه ای مخصوص نمایش برای مسافران هواپیما را برای خطوط هوایی ژاپن آغاز کرد که بر اساس مانگا بود؛ با افزایش انتظارات، سوزوکی فیلم را به یک فیلم بلند با عنوان پورکو روسو گسترش داد. بخاطر پایان تولید فیلم همین دیروز (۱۹۹۱) به کارگردانی تاکاهاتا، میازاکی ابتدای تولید پورکو روسو را به‌طور مستقل مدیریت کرد.[۸۵] وقوع جنگ‌های یوگسلاو در سال ۱۹۹۱ بر میازاکی تأثیر گذاشت و لحن غم‌انگیز تری را برای فیلم ایجاد کرد؛ [۸۶] بعداً میازاکی از این فیلم به عنوان «حماقت» یاد می‌کند، زیرا لحن بالغ فیلم، برای کودکان نامناسب بود.[۸۷] فیلم مضامین ضد جنگ را بازتاب می‌داد که بعداً میازاکی در فیلم‌های بعدی به آن موضوع رجوع کرد.[۸۸][ذ] به دلیل آنکه شرکت هواپیمایی سرمایه‌گذار اصلی بود، فیلم نخستین بار برای مسافران هواپیما اکران شد و بعداً در سینما در ۱۸ ژوئیه ۱۹۹۲ اکران شد.[۸۶] این فیلم از نظر هنری و تجاری موفقیت‌آمیز بود، [ر] و برای چندین سال به عنوان پردرآمدترین فیلم انیمیشن ژاپن باقی ماند.[۹۰][ز]

استودیو جیبوری در اوت ۱۹۹۲ دفتر مرکزی خود را در کوگانی، توکیو ایجاد کرد.[۹۱] در نوامبر ۱۹۹۲، دو تبلیغ تلویزیونی به کارگردانی میازاکی توسط نیپون تلویژن (NTV) پخش شد: سورا ایرو نو تانه،[واژه‌نامه ۲۲] یک تبلیغ ۹۰ ثانیه ای که بر اساس داستان مصور سورا ایرو نو تانه نوشته ریکو ناکاگوا و یوریکو امورا[واژه‌نامه ۲۳] ساخته شد که به مناسبت چهلمین سالگرد نیپون تلویژن پخش شد؛ [۹۲] و ناندرو[واژه‌نامه ۲۴] به عنوان یک تبلیغ ۱۵ ثانیه ای و چهار تبلیغ ۵ ثانیه ای پخش شد.[۹۳] میازاکی برای فیلم زمزمه قلب (۱۹۹۵) به کارگردانی یوشیفومی کوندو، فیلمنامه مصور را طراحی کرد و فیلمنامه را نوشت.[۹۴][ژ]

ظهور جهانی (۱۹۹۷–۲۰۰۸)

میازاکی کار بر فیلمنامه مصور شاهزاده مونونوکه را در اوت ۱۹۹۴ آغاز کرد،[۹۶] که اواخر دهه ۱۹۷۰، ایده و طرح‌های اولیه آن را در ذهن داشت.[۹۷] در طول تولید اثر، میازاکی با سد نویسنده مواجه شد و در آن زمان، درخواست تهیه موزیک ویدئو به جای خود، که آهنگی به همین نام توسط گروه چیج اند اسکا بود را پذیرفت.[۹۸] برای تولید موزیک ویدئو، میازاکی انیمیشن رایانه ای و انیمیشن سنتی را کنار هم گذاشت و این تکنیک را برای شاهزاده مونونوکه دوباره مورد استفاده قرار داد.[۹۹] موزیک ویدئو به جای خود به صورت یک ویدئو کوتاه پیش از اکران فیلم زمزمه قلب در سینماها به نمایش درآمد.[۱۰۰] علی‌رغم محبوبیت این موزیک ویدئو، سوزوکی گفت که بر آن تمرکز «۱۰۰ درصدی» داده نشد.[۱۰۱]

 
میازاکی از رندرینگ سه‌بعدی در شاهزاده مونونوکه (۱۹۹۷) برای ایجاد «گوشت اهریمن» بر بدن شخصیت اصلی و ترکیب آن بر روی شخصیت‌های دستی استفاده کرد. تقریباً در پنج دقیقه فیلم از تکنیک‌های مشابه استفاده شده‌است.[۱۰۲]

در ماه مه ۱۹۹۵، میازاکی گروهی از هنرمندان و انیماتورها را به جنگل‌های باستانی یاکوشیما و کوه‌های شیراکامی سانچی برد تا از محیط، عکس و طرح تهیه کنند.[۱۰۳] مناظر فیلم شاهزاده مونونوکه با الهام از طبعیت یاکوشیما ساخته شد.[۱۰۴] در طی تولید شاهزاده مونونوکه، میازاکی مضامین اکولوژیکی و سیاسی فیلم نائوشیکا از دره باد را دوباره بررسی کرد.[۱۰۵][س] میازاکی بر ۱۴۴٬۰۰۰ سِل فیلم نظارت داشت که حدود ۸۰٬۰۰۰ جزء سِل‌های اصلی انیمیشن بودند.[۱۰۷][۱۰۸] شاهزاده مونونوکه با بودجه تخمینی ۲٫۳۵ میلیارد ین (تقریباً ۲۳٫۵ میلیون دلار آمریکا) تولید شد، [۱۰۹] که در آن زمان، پرهزینه‌ترین ساخته استودیو جیبوری محسوب می‌شد.[۱۱۰] تقریباً پانزده دقیقه از فیلم از انیمیشن رایانه ای استفاده می‌کند: حدود پنج دقیقه از تکنیک‌هایی مانند رندرینگ سه‌بعدی، ترکیب دیجیتال و نقشه‌برداری نگاشت بافت استفاده می‌شود. ده دقیقه باقیمانده از جوهر و رنگ (سل انیمیشن) استفاده می‌کند. قرار بود از ۵٬۰۰۰ فریم نقاشی دیجیتالی استفاده شود اما بخاطر محدودیت‌های زمانی، فریم‌های دیجیتالی دو برابر شد و به ۱۰٬۰۰۰ فریم رسید.[۱۱۱]

شاهزاده مونونوکه در نخستین اکران خود در ۱۲ ژوئیه ۱۹۹۷ مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و به اولین فیلم انیمیشنی تبدیل شد که جایزه آکادمی ژاپن برای بهترین فیلم سال را دریافت می‌کند.[۱۱۲][۱۱۳] این فیلم از نظر تجاری نیز موفق بود و در مجموع ۱۴ میلیارد ین (۱۴۸ میلیون دلار آمریکا) درآمد کسب کرد.[۱۱۰] و برای چند ماه، به پردرآمدترین فیلم ژاپن تبدیل شد.[۱][ش] شرکت میرامکس حق پخش فیلم را برای آمریکای شمالی خریداری کرد؛ [۷۴] در آن زمان، این اولین تولید استودیو جیبوری بود که درآمد قابل توجهی در ایالات متحده دریافت می‌کند. ولی در گیشه تا حدود زیادی ناموفق بود و فقط حدود ۳ میلیون دلار فروش داشت، [۱۱۴] به هر حال این فیلم، استودیو جیبوری را به جهان معرفی کرد.[۱۱۵][ص] میازاکی اعلام کرد که شاهزاده مونونوکه آخرین فیلم او خواهد بود.[۱۱۶]

در ژوئن ۱۹۹۷، شرکت توکوما شوتن با استودیو جیبوری ادغام شد.[۹۱] ایده فیلم بعدی میازاکی هنگام تعطیلات در یک کابین کوه با خانواده و پنج دختر جوان که از دوستان خانوادگی بودند، مطرح شد. در آنجا میازاکی فهمید که برای دختران ۱۰ ساله فیلمی خلق نکرده و تصمیم گرفت این کار را انجام دهد. برای الهام‌گیری، او مجله‌های مانگای شوجو مانند ناکایوشی و ریبون را مطالعه کرد، اما احساس کرد که آنها فقط موضوعاتی مثل «کراش داشتن و عشق بازی» را نشان می‌دهند و این چیزی نیست که دختران «آن را در قلب خود دوست دارند». بنابراین تصمیم گرفت که فیلمی دربارهٔ یک قهرمان زن تولید کند تا مخاطبان شوجو، با تحسین به او نگاه کنند.[۱۱۷] تولید این فیلم با نام شهر اشباح با بودجه ۱٫۹ میلیارد ین (۱۵ میلیون دلار آمریکا) در سال ۲۰۰۰ آغاز شد. مانند شاهزاده مونونوکه، کارمندان از تکنیک انیمیشن رایانه ای استفاده کردند اما این فناوری را فقط برای ارتقا ارائه داستان به کار بردند و تمام فیلم را رایانه ای نساختند.[۱۱۸] شهر اشباح با نمادهای طمع انسان سروکار دارد، [۱۱۹][ض] و یک سفر برزخی در قلمرو ارواح را به نمایش می‌کشد.[۱۲۰][ط] فیلم در ۲۰ ژوئیه ۲۰۰۱ اکران شد که مورد تحسین بالای منتقدان قرار گرفت و از بزرگترین فیلم‌های دهه ۲۰۰۰ محسوب می‌شود.[۱۲۲] شهر اشباح برنده جایزه آکادمی ژاپن برای بهترین فیلم سال، [۱۲۳] و جایزه اسکار بهترین فیلم پویانمایی شد.[۱۲۴] این فیلم از نظر تجاری نیز موفق بود و ۳۰٫۴ میلیارد ین (۲۸۹٫۱ میلیون دلار آمریکا) در گیشه کسب کرد [۱۲۵] و به پردرآمدترین فیلم ژاپن تبدیل شد، [۱۲۶] این رکورد تقریباً ۲۰ سال در اختیار شهر اشباح بود.[۲][ظ]

در سپتامبر ۲۰۰۱، استودیو جیبوری از ساخت فیلم قلعه متحرک هاول بر پایه رمانی به همین نام نوشته دیانا وین جونز خبر داد.[۱۲۷] در ابتدا مامورو هوسودا از توئی انیمیشن برای کارگردانی این فیلم انتخاب شد، [۱۲۸] اما اختلافات بین هوسودا و مدیران استودیو جیبوری منجر به کنار گذاشته شدن او از پروژه شد.[۱۲۷] شش ماه بعد استودیو جیبوری، پروژه را دوباره زنده کرد. میازاکی بعد از خواندن رمان جونز، برای کارگردانی اثر الهام گرفت و تحت تأثیر قلعه ای که در حومه شهر حرکت می‌کند، قرار گرفت. رمان چگونگی حرکت قلعه را توضیح نداده بود، که منجر به استفاده از ایده‌های میازاکی شد.[۱۲۹] او برای بررسی معماری و محیط پیرامون صحنه فیلم به شهر کلمار و ریکویر در آلزاس فرانسه سفر کرد.[۱۳۰] او با الهام از آثار آلبرت روبیدا، مفاهیم «فناوری آینده» ،[۱۳۱] و هنر توهم قرن ۱۹ اروپا را به فیلمنامه اضافه کرد.[۱۳۲][ع] فیلم به صورت دیجیتالی تولید شد اما شخصیت‌ها و پس زمینه‌ها قبل از دیجیتالی شدن با دست ترسیم شدند.[۱۳۴] قلعه متحرک هاول در ۲۰ نوامبر ۲۰۰۴ منتشر شد و مورد تحسین گسترده منتقدان قرار گرفت. فیلم در شصت و یکمین جشنواره فیلم ونیز جایزه اوسلای طلایی را بخاطر برتری در زمینه فنی دریافت کرد، [۱۲۷] و نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم پویانمایی شد.[۱۳۵] در ژاپن فیلم قلعه متحرک هاول در هفته اول اکران خود رکورد ۱۴٫۵ میلیون دلار فروش کرد.[۱۲۹] این فیلم با درآمد جهانی بیش از ۱۹٫۳ میلیارد ین در میان پردرآمدترین فیلم‌های ژاپن باقی ماند.[۱۳۶] میازاکی «جایزه افتخاری شیر طلایی یک عمر موفقیت» را در شصت و دومین جشنواره فیلم ونیز در سال ۲۰۰۵ دریافت کرد.[۱۲۷]

در مارس ۲۰۰۵، استودیو جیبوری از شرکت توکوما شوتن جدا شد.[۱۳۷] در دهه ۱۹۸۰، میازاکی با اورسولا لو گویین تماس گرفت و گفت که به تولید یک اقتباس سینمایی از مجموعه رمان‌های دریای زمین علاقه‌مند است؛ گویین که میازاکی را نمی‌شناخت، با اقتباس مخالفت کرد. اما چند سال بعد با تماشای فیلم همسایه من توتورو، با دادن حق اقتباس موافقت کرد. اورسولا لو گویین در اوت ۲۰۰۵ با سوزوکی (تهیه‌کننده استودیو جیبوری) ملاقات کرد. سوزوکی می‌خواست که پسر میازاکی، گورو میازاکی فیلم را کارگردانی کند، زیرا میازاکی قصد بازنشستگی داشت. گویین از اینکه میازاکی کارگردان فیلم نیست، ناامید شد، اما با تصور اینکه میازاکی بر کار پسرش نظارت خواهد کرد، حق تولید فیلم را اعطاء کرد.[۱۳۸] میازاکی بعداً با انتصاب گورو به عنوان کارگردان مخالفت و انتقاد کرد.[۱۳۹] میازاکی پس از تماشا فیلم، پیامی برای پسرش نوشت و گفت: «فیلم صادقانه ساخته شده بود، در کل خوب بود».[۱۴۰]

در سال ۲۰۰۶، میازاکی چند جلد رمان مانگا را طراحی کرد، از جمله سفر به تایموث.[واژه‌نامه ۲۵] همچنین به عنوان ویراستار کار کرد و یک مانگای کوتاه نیز نوشت.[۱۴۱] تولید فیلم بعدی میازاکی، پونیو روی صخره کنار دریا، در مه ۲۰۰۶ آغاز شد.[۱۴۲] در ابتدا، از رمان پری دریایی کوچولو نوشته هانس کریستیان آندرسن الهام گرفته شد ولی در ادامه تولید، فیلم فُرم خود را گرفت.[۱۴۳] هدف میازاکی در فیلم این بود که معصومیت و نشاط جهان کودک را بازتاب دهد و قصد داشت فقط از تکنیک انیمیشن سنتی استفاده کند.[۱۴۲] او از نزدیک با آثار هنری[واژه‌نامه ۲۶] درگیر بود و ترجیح داد که خودش دریا و موج را بکشد که از این تجربه نیز لذت برد.[۱۴۴] پونیو دارای ۱۷۰٬۰۰۰ فریم است که یک رکورد برای میازاکی محسوب می‌شود.[۱۴۵] دهکده ساحلی فیلم از تومونوئورا، یک شهر در پارک ملی سیتونایکا، الهام گرفته شد که میازاکی در سال ۲۰۰۵ در آنجا اقامت داشت.[۱۴۶] شخصیت اصلی فیلم، سوسکِه،[واژه‌نامه ۲۷] براساس گورو میازاکی ساخته شد.[۱۴۷] پس از اکران در ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۸، فیلم پونیو مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و در سی و دومین جایزه آکادمی فیلم ژاپن، جایزه انیمیشن سال را دریافت کرد.[۱۴۸] فیلم با موفقیت ۱۰ میلیارد ین (۹۳٫۲ میلیون دلار آمریکا) در ماه اول خود با موفقیت تجاری نیز همراه بود[۱۴۷] و ۱۵٫۵ میلیارد ین در پایان سال ۲۰۰۸، آن را در میان پردرآمدترین فیلم‌های ژاپن قرار داد.[۱۴۹]

فیلم‌های بعدی (۲۰۰۹–تاکنون)

 
میازاکی در کامیک-کان سن دیگو سال ۲۰۰۹

در اوایل سال ۲۰۰۹، میازاکی شروع به نوشتن یک مانگا به نام باد برمی‌خیزد[واژه‌نامه ۲۸] کرد که در آن داستان جیرو هوریکوشی طراح جنگنده میتسوبیشی زیرو را تعریف می‌کند. این مانگا نخستین بار در در ۲۵ فوریه و ۲۵ مارس ۲۰۰۹، در دو شماره از مجله مدل گرافیکس[واژه‌نامه ۲۱] منتشر شد.[۱۵۰] بعداً میازاکی نویسندگی فیلمنامه آریتی (۲۰۱۰) و بر فراز تپه شقایق (۲۰۱۱) را به ترتیب کارگردانی هیروماسا یونه‌بایاشی و گورو میازاکی انجام داد.[۱۵۱] میازاکی می‌خواست فیلم بعدی او دنباله ای برای فیلم پونیو باشد اما سوزوکی وی را متقاعد کرد که به جای آن، مانگای باد برمی‌خیزد را برای فیلم اقتباس کند.[۱۵۲] در نوامبر ۲۰۱۲، استودیو جیبوری اعلام کرد که تولید باد برمی‌خیزد، در کنار فیلم ایسائو تاکاهاتا، افسانه شاهدخت کاگویا منتشر خواهد شد.[۱۵۳]

میازاکی پس از خواندن نقل قولی از جیرو هوریکوشی، برای خلق باد برمی‌خیزد اقدام می‌کند و می‌گوید: «تمام کاری که می‌خواستم انجام دهم این بود که چیزی زیبا بسازم».[۱۵۴] چندین صحنه در فیلم باد برمی‌خیزد از رمان تاتسو هوری با نام باد برخاسته است الهام گرفته شد، که در آن هوری در مورد تجربیات زندگی خود با نامزدش قبل از فوت از سل نوشت. نام شخصیت اصلی زن، نائوکو ساتومی،[واژه‌نامه ۲۹] از رمان نائوکو هوری گرفته شده‌است.[۱۵۵] باد برمی‌خیزد منعکس کننده موضع صلح طلبانه میازاکی نیز هست،[۱۵۴] که مضامین کارهای قبلی خود را بیان می‌کند، ولی هدف فیلم محکوم کردن جنگ نبود.[۱۵۶][غ] اولین اکران فیلم در ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۳ بود، [۱۵۴] و مورد تحسین منتقدین قرار گرفت؛ در سی و هفتمین جایزه آکادمی فیلم ژاپن به عنوان انیمیشن سال انتخاب شد ،[۱۵۷] و در هشتاد و ششمین دوره جوایز اسکار نامزد بهترین فیلم پویانمایی شد.[۱۵۸] این فیلم از نظر تجاری نیز موفق بود و ۱۱٫۶ میلیارد ین (۱۱۰ میلیون دلار آمریکا) در گیشه ژاپن درآمد کسب کرد و به پردرآمدترین فیلم ژاپن در سال ۲۰۱۳ تبدیل شد.[۱۵۹]

در سپتامبر ۲۰۱۳، میازاکی اعلام کرد که بخاطر کهولت سن، از تولید فیلم‌های بلند کناره‌گیری می‌کند، اما قصد دارد که به کار در نمایش‌های موزه جیبوری ادامه دهد.[۱۶۰][۱۶۱] در نوامبر ۲۰۱۴، میازاکی جایزه اسکار افتخاری را دریافت کرد.[۱۶۲] او یک فیلم کوتاه انیمیشن کامپیوتری به نام بورو کاترپیلار ساخت که ایده آن نخستین بار در طی پیش تولید فیلم شاهزاده مونونوکه مورد بحث قرار گرفت.[۱۶۳] در ژوئیه ۲۰۱۷ به‌طور انحصاری در موزه جیبوری اکران شد.[۱۶۴] همچنین او در حال کار بر روی یک مانگای سامورایی بدون عنوان است.[۱۶۵] در اوت ۲۰۱۶، میازاکی از تولید یک فیلم بلند جدید به نام چطوری زندگی می‌کنی؟ خبر داد که بدون دریافت حق اقتباس، در حال تولید است.[۱۶۴] در دسامبر ۲۰۲۰، سوزوکی اظهار داشت که فیلم «نیمه تمام» است و افزود که انتظار ندارد تا سه سال دیگر اکران شود.[۱۶۶]

در ژانویه ۲۰۱۹، گزارش شد که وینسنت ماراوال، یکی از همکاران نزدیک میازاکی، با انتشار توئیتی گفته که ممکن است میازاکی برای تولید فیلم دیگری برنامه داشته باشد.[۱۶۷] در فوریه ۲۰۱۹، یک مستند چهار قسمتی از شبکه ان‌اچ‌کی با عنوان ۱۰ سال با هایائو میازاکی پخش شد که تولید فیلم‌های او در استودیوی خصوصی اش را مستند می‌کند.[۱۶۸] در سال ۲۰۱۹، میازاکی اقتباس موسیقی نائوشیکا از دره باد را تأیید کرد که توسط یک گروه کابوکی اجرا شد.[۱۶۹]

آثار

سال عنوان فعالیت
کارگردان نویسنده تهیه‌کننده
۱۹۷۹ قلعه کاگلیوسترو بله بله
۱۹۸۴ نائوشیکا از دره باد بله بله
۱۹۸۶ لاپوتا قلعه‌ای در آسمان بله بله
۱۹۸۸ همسایه من توتورو بله بله
۱۹۸۹ سرویس تحویل کی‌کی بله بله بله
۱۹۹۲ پورکو روسو بله بله
۱۹۹۵ زمزمه قلب بله
۱۹۹۷ شاهزاده مونونوکه بله بله
۲۰۰۱ شهر اشباح بله بله
۲۰۰۴ قلعه متحرک هاول بله بله
۲۰۰۸ پونیو روی صخره کنار دریا بله بله
۲۰۱۰ آریتی بله
۲۰۱۱ بر فراز تپه شقایق بله
۲۰۱۳ باد برمی‌خیزد بله بله
نامعلوم چطوری زندگی می‌کنی؟ بله

دیدگاه‌ها

«اگر وقت خود را صرف تماشای افراد واقعی نکنید، نمی‌توانید این کار [ساخت انیمه] را انجام دهید، زیرا هرگز آن را ندیده‌اید. برخی از افراد زندگی خود را فقط در این چیزها می‌گذرانند. تقریباً تمام انیمه‌ها از اساس مشاهده افراد واقعی تولید نمی‌شوند… این انیمه‌ها توسط افرادی تولید شده که تحمل نگاه به انسان‌های دیگر را ندارند. و به همین خاطر صنعت پر از اوتاکو است!»

هایائو میازاکی، مصاحبه تلویزیونی، ژانویه ۲۰۱۴[۱۷۰]

میازاکی اغلب با انتقاد از وضعیت فعلی صنعت انیمه سازی اظهار داشته که انیماتورها در ایجاد افراد، غیر واقع بینانه عمل می‌کنند. او گفت که انیمه «توسط افرادی تولید می‌شود که تحمل نگاه کردن به انسان‌های دیگر را ندارند … به همین خاطر صنعت پر از اوتاکو است!».[۱۷۰] او همچنین اغلب اوتاکو را مورد انتقاد قرار داده، از جمله متعصبان آن و اوتاکو را «یک طلسم» توصیف می‌کند و از معرفی خود به عنوان اتاکو خودداری می‌کند.[۱۷۱][۱۷۲]

در سال ۲۰۱۳، چندین نفر از کارمندان استودیو جیبوری، از جمله خود میازاکی، از سیاست‌های نخست‌وزیر ژاپن شینزو آبه و اصلاحیه قانون اساسی پیشنهادی انتقاد کردند. این پیشنهاد اجازه می‌دهد تا آبه، جنگ را به عنوان وسیله ای برای حل و فصل اختلافات بین‌المللی در نظر بگیرد.[ف] میازاکی گفت که آبه آرزو داشت «نام خود را به عنوان مردی بزرگ که قانون اساسی و تفسیرش را اصلاح می‌کند ثبت کند» و این اقدام را «حقیرانه» توصیف کرد.[۱۷۴][ق] میازاکی مخالفت خود با انکار آبه از تجاوزات نظامی ژاپن را ابراز کرد و گفت ژاپن «باید به صراحت بگوید که [آنها] خسارت زیادی به چین وارد کردند و نسبت به آن ابراز پشیمانی عمیق کنند.»[۱۷۴] وی همچنین اظهار داشت که دولت ژاپن باید از زنان آسایشگر کره‌ای که در طول جنگ جهانی دوم به ارتش ژاپن خدمت کردند، «عذرخواهی مناسب» کند، همچنین او پیشنهاد کرد که جزایر سن‌کاکو باید «به دو نیم تقسیم شوند» یا توسط هر دو (ژاپن و چین) کنترل شوند. پس از اکران فیلم باد برمی‌خیزد در سال ۲۰۱۳، برخی از منتقدان آنلاین میازاکی، او را «خائن» و «ضد ژاپنی» خواندند و این فیلم را بیش از حد «چپ‌گرا توصیف کردند».[۸۸]

میازاکی در اعتراض به دخالت ایالات متحده آمریکا در جنگ عراق از حضور در هفتاد و پنجمین دوره جوایز اسکار در هالیوود، لس آنجلس در سال ۲۰۰۳ خودداری کرد و بعداً اظهار داشت که «مایل به بازدید از کشوری نیست که عراق را بمباران می‌کند».[۱۷۶] به درخواست تهیه‌کننده خود، میازاکی دلیل نیامدن به اسکار را علنی نکرد تا اینکه در کامیک-کان سن دیگو سال ۲۰۰۹ به درخواست دوست خود جان لستر،[واژه‌نامه ۳۰] به آمریکا آمد و این موضوع را گفت.[۱۷۶] میازاکی در مورد تیراندازی در دفتر شارلی ابدو گفت که تصمیم مجله برای انتشار این محتوا علت اصلی این حادثه است و از آن انتقاد کرد. او گفت که کاریکاتور کردن چهره‌های مورد احترام فرهنگ‌های دیگر اشتباه است و به جای آن، باید سیاست مداران را کاریکاتور کرد.[۱۷۷][ک] در نوامبر ۲۰۱۶، او گفت که تصور نمی‌کرد دونالد ترامپ به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شود و آن را «یک چیز وحشتناک» توصیف کرد و گفت که حریف سیاسی ترامپ، هیلاری کلینتون هم «وحشتناک است».[۱۷۸]

موضوع انیمیشن‌ها

آثار میازاکی روایت گر موضوعاتی مانند محیط زیست‌گرایی، صلح‌جویی، فمینیسم، عشق و خانواده است.[۱۷۹] همچنین در روایت‌های او، ضدقهرمان به عنوان یک فرد نامهربان یا بدون احساس همدردی، در مقابل قهرمان قرار نمی‌گیرد که این روایت میازاکی نیز قابل توجه رسانه‌ها است.[۱۸۰][۱۸۱][۱۸۲][گ]

اغلب فیلم‌های میازاکی بر محیط زیست و نابودی زمین تأکید دارند.[۱۸۴] مارگارت تالبوت[واژه‌نامه ۳۱] می‌نویسد که میازاکی از تکنولوژی مدرن بدش می‌آید و معتقد است که بسیاری از فرهنگ مدرن «نازک، کم عمق و جعلی» است؛ میازاکی زمانی را پیش‌بینی می‌کند که «دیگر هیچ برج بلندی وجود ندارد». [۱۸۵][ل] میازاکی در دوره شووا از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۵ از رشد بشریت ناامید شد زیرا «طبیعت - کوه‌ها و رودخانه‌ها - به نام پیشرفت اقتصادی نابود شدند.»[۱۸۶] پیتر شلساز[واژه‌نامه ۳۲] از روزنامه The Imaginative Conservative می‌نویسد که چندین ضد قهرمان از فیلم‌های میازاکی «تلاش می‌کنند تا از طریق سلطه سیاسی، بر طبیعت مسلط می‌شوند که در نهایت هم برای طبیعت و هم برای تمدن بشری مخرب می‌شوند.».[۱۷۹][م] میازاکی منتقد سرمایه‌داری، جهانی‌شدن و تأثیرات آنها بر زندگی مدرن است.[۱۸۷] رام پراکاش دوویدی[واژه‌نامه ۳۳] به برخی از ارزش‌های مهاتما گاندی در فیلم‌های میازاکی اشاره می‌کند.[۱۸۸]

چندین فیلم میازاکی دارای مضامین ضد جنگ است. دایسوکه آکیموتو[واژه‌نامه ۳۴] از Animation Studies، فیلم پورکو روسو را به عنوان «تبلیغات ضد جنگ» طبقه‌بندی کرد.[ذ] او معتقد است که شخصیت اصلی، پورکو، تا حدی بخاطر بیزاری شدید از نظامی گری تبدیل به خوک می‌شود.[۸۹][ن] آکیموتو می‌نویسد که باد برمی‌خیزد منعکس کننده موضع صلح طلبانه میازاکی است، علی‌رغم اینکه فیلم تلاش نمی‌کند تا جنگ را «نکوهش» کند.[۱۸۹] پیتر شلساز بر اساس شخصیت اصلی فیلم شاهزاده مونونوکه، آشیتاکا،[واژه‌نامه ۳۵] این فیلم را به عنوان یک فیلم صلح طلب معرفی می‌کند؛ شخصیت اشیتاکا به جای پیوستن به کارزار انتقام از بشریت برای صلح تلاش می‌کند.[۱۷۹] دیوید لو[واژه‌نامه ۳۶] و لیندا گودو[واژه‌نامه ۳۷] استدلال می‌کنند که هر دو فیلم نائوشیکا از دره باد و شاهزاده مونونوکه، یک شَرِ سنتی را به تصویر نمی‌کشند، بلکه ریشه‌های بودایی شیطانی را نشان می‌دهند: حرص و طمع، دشمنی و توهم؛ طبق بودیسم، ریشه‌های شر باید به «سخاوت، مهربانی و خردمندی» تبدیل شوند تا از رنج عبور کنند و هر دو نائوشیکا و آشیتاکا این موضوع را بازتاب می‌دهند.[۱۹۰] وقتی شخصیت‌های فیلم‌های میازاکی مجبور به اعمال خشونت می‌شوند، این خشونت به صورت یک کار دشوار نشان داده می‌شود؛ در فیلم قلعه متحرک هاول، هاول مجبور می‌شود در دفاع از کسانی که دوستشان دارد نبردی گریزناپذیر انجام دهد و تقریباً نابود می‌شود، هرچند که در نهایت با عشق و شجاعت سوفی نجات پیدا می‌کند.[۱۷۹]

توشیو سوزوکی، تهیه‌کننده و از همکاران نزدیک میازاکی، میازاکی را فمینیست توصیف می‌کند.[۱۹۱][و] میازاکی شخصیت‌های زن خود را «دختران شجاع و خودکفا توصیف کرده که برای انجام دادن کاری، دو بار فکر نمی‌کنند و برای آنچه برای آنها باور دارند با جان و دل می‌جنگند»، البته او گفت که شاید یک شخصیت زن «به یک دوست، یا یک حامی نیاز داشته باشند، اما هرگز ناجی نیستند.» و «هر زنی به اندازه هر مردی توانایی قهرمان شدن را دارد».[۱۹۳] نائوشیکا از دره باد به خاطر تصویرسازی مثبت از زنان، خصوصاً قهرمان اصلی نائوشیکا مورد ستایش قرار گرفت.[۶۷][ح] پیتر شلساز اشاره می‌کند که شخصیت‌های زن فیلم‌های میازاکی عینیت یا جاذبه جنسی ندارند و دارای خصوصیات پیچیده و فردی هستند، موضوعی که در محصولات هالیوودی غایب است.[۱۷۹][ه] پیتر شلساز همچنین به عنصر «به بلوغ رسیدن» قهرمانان فیلم‌های میازاکی اشاره می‌کند و هر شخصیت در طی فیلم، «شخصیت و نقاط قوت فردی» خود را کشف می‌کنند.[۱۷۹][ی] گابریل بلوت[واژه‌نامه ۳۸] از مجله آتلانتیک می‌نویسد که میازاکی در فیلم‌هایش «درک کاملی از پیچیدگی‌های معنای زن بودن را نشان می‌دهد.». او به فیلم نائوشیکا از دره باد استناد می‌کند و از چالش فیلم برای انتظارات جنسیتی، و ماهیت قوی و مستقل شخصیت نائوشیکا را ستایش می‌کند.[۱۹۴]

میازاکی نگران احساس کنجکاوی در جوانان است و به دنبال حفظ مضامین عشق و خانواده در فیلم‌های خود است.[۱۷۹][اا] مایکل توسکانو[واژه‌نامه ۳۹] از Curator می‌نویسد که میازاکی از «کودکان ژاپنی که تحت تأثیر فرهنگ مصرف و محافظت بیش از حد، تحصیلات منفعت طلبانه، منصب‌گرایی (شغل‌گرایی)، صنعت‌گرایی فنی و سکولاریسم قرار می‌گیرند که در حال بلعیدن آنیمیسم بومی ژاپن است، می‌ترسد».[۱۹۵] پیتر شلساز می‌نویسد که چندین اثر میازاکی دارای مضامین عشق و رمانتیک هستند اما بر «نحوه یکی شدن افراد تنها و آسیب‌پذیر [ازدواج] و ایجاد یک روابط و مسئولیت متقابل، که به‌طور کلی برای همه افراد اطراف منفعت دارد» تأکید می‌کند.[۱۷۹] وی همچنین نوشت که بسیاری از شخصیت‌های اصلی فیلم‌های میازاکی تصویری مطلوب از خانواده‌ها ارائه می‌دهند، در حالی که بقیه ناکارآمد هستند.[۱۷۹][اب] او معتقد است که خانواده غیر بیولوژیکی در فیلم قلعه متحرک هاول (متشکل از هاول، سوفی، مارکل، جادوگر و هین) پیامی امیدواری می‌دهد: «افراد طرد شده توسط جامعه می‌توانند مکانی سالم برای تعلق پیدا کنند.»[۱۷۹]

روند خلق و تأثیرات

میازاکی برای خلق داستان، از فیلمنامه‌های سنتی چشم پوشی می‌کند و در عوض، داستان فیلم را در هنگام طراحی فیلمنامهٔ مصور (استوری بورد) توسعه می‌دهد. او می‌گوید که «ما هرگز نمی‌دانیم داستان به کجا خواهد کشید و ما فقط با ادامه کار، بر [داستان] فیلم کار می‌کنیم.»[۱۹۶] میازاکی در هر یک از فیلم‌های خود از روش‌های انیمیشن سنتی استفاده کرده و هر فریم را با دست ترسیم می‌کند. تصاویر تولید شده توسط رایانه در چندین فیلم بعدی او استفاده شد که اولین بار با شاهزاده مونونوکه شروع شد تا جلوه بصری فیلم را غنی کند،[۱۹۷] هر چند خودش می‌گوید که هر فیلم می‌تواند «نسبت مناسب بین کار با دست و کامپیوتر را حفظ کند… و هنوز هم می‌توانند فیلم‌های من را دو بعدی بنامند.»[۱۹۸] میازاکی بر هر یک فریم از فیلم‌هایش نظارت دارد.[۱۹۹]

میازاکی چندین هنرمند ژاپنی را به عنوان تأثیرات خود ذکر کرده، از جمله سانپی شیراتو، [۱۳] اوسامو تزوکا،[واژه‌نامه ۴۰] سوجی یاماکاوا،[واژه‌نامه ۴۱] [۲۰۰] و ایسائو تاکاهاتا.[۲۰۱] تعدادی از نویسندگان غربی نیز بر آثار وی تأثیر گذاشته‌اند، از جمله فردریک بک، [۱۹۶] لوئیس کارول، [۱۹۸] رولد دال، [۲۰۲] ژان ژیرو، [۲۰۳][اپ] پل گریمو، [۱۹۶] اورسولا لو گویین، [۲۰۵] و یوری نورشتاین، و همچنین استودیوی آردمن انیمیشن (به‌طور خاص آثار نیک پارک).[۲۰۶][ات] آثار خاصی که میازاکی را تحت تأثیر قرار داده‌اند عبارتند از قلعه حیوانات (۱۹۴۵)،[۲۰۸] ملکه برفی (۱۹۵۷)،[۲۰۹] و شاه و پرنده (۱۹۸۰);[۲۰۸] گفته می‌شود که فیلم ملکه برفی تشکیل دهنده واقعی فیلم‌شناسی میازاکی است و بر آموزش و کار او تأثیر می‌گذارد.[۲۱۰] هنگام متحرک سازی کودکان خردسال در هنگام تولید فیلم، میازاکی اغلب از فرزندان دوستانش و خاطرات دوران کودکی خود الهام می‌گیرد.[۲۱۱]

از میازاکی به عنوان منبع الهام بسیاری از انیماتورها، کارگردانان و نویسندگان در سراسر جهان نام برده شده که شامل وس اندرسن، [۲۱۲] جیمز کامرون، [۲۱۳] دین دبلوا، [۲۱۴] گی‌یرمو دل تورو، [۲۱۵] پیت داکتر، [۲۱۶] مامورو هوسودا، [۲۱۷] بونگ جون-هو، [۲۱۸] گلن کین، [۲۱۹] تراویس نایت، [۲۲۰] جان لستر، [۲۲۱] نیک پارک، [۲۲۲] هنری سیلیک، [۲۲۳] ماکوتو شینکای، [۲۲۴] و استیون اسپیلبرگ است.[۲۲۵] گلن کین گفت که میازاکی «تأثیر زیادی» در استودیو انیمیشن والت دیزنی دارد و از زمان اکران فیلم امدادگران: مأموریت زیرزمینی (۱۹۹۰)، «بخشی از میراث ما» بوده‌است.[۲۱۹] هنرمندان پیکسار و آردمن انیمیشن با ادای احترامی، طی پیامی گفتند: «شما الهام بخش ما هستید، میازاکی سان!».[۲۲۲] او همچنین منبع الهام طراحان بازی‌های ویدیویی نیز بوده که شامل شیگرو میاموتو[۲۲۶] و هیرونوبو ساکاگوچی، [۲۲۷] و آواتار: آخرین بادافزار،[۲۲۸] و بازی ویدیویی آوری و جنگل کور (۲۰۱۵) است.[۲۲۹]

زندگی شخصی

میازاکی در اکتبر ۱۹۶۵ با همکار انیماتور آکمی اوتا[واژه‌نامه ۴۲] ازدواج کرد. این زوج دو پسر دارند: گورو، متولد ژانویه ۱۹۶۷ و کیسوکه،[واژه‌نامه ۴۳] متولد آوریل ۱۹۶۹.[۳۰] تعهد میازاکی به کارش به رابطه او و گورو آسیب رساند، زیرا میازاکی اغلب غایب بود و پسرش را زیاد نمی‌دید. گورو در تلاش برای درک «پدر» کارهای پدرش بود، زیرا این دو به ندرت صحبت می‌کردند. در حین تولید فیلم حکایت دریای زمین در سال ۲۰۰۶، گورو گفت که پدرش «به عنوان پدر صفر نمره می‌گیرد اما به عنوان کارگردان فیلم‌های انیمیشن نمره کامل».[۲۳۰] خواهرزاده میازاکی، می اوکویاما،[واژه‌نامه ۴۴] که الهام بخش شخصیت می در فیلم همسایه من توتورو بود، با هنرمند انیمیشن دایسوکه سوچیمی[واژه‌نامه ۴۵] ازدواج کرده‌است.[۲۳۱]

جوایز و نامزدی‌ها

میازاکی برای فیلم قلعه کاگلیوسترو (۱۹۷۹) برنده جایزه افیجی نوبورو در جایزه فیلم ماینیچی شد.[۲۳۲] همچنین او برای عناوین نائوشیکا از دره باد (۱۹۸۴)، لاپوتا قلعه‌ای در آسمان (۱۹۸۶)،[۲۳۳] و همسایه من توتورو (۱۹۸۸)،[۲۳۴] و جایزه فیلم ماینیچی برای بهترین فیلم پویانمایی برای سرویس تحویل کی‌کی (۱۹۸۹)،[۲۳۵] پورکو روسو (۱۹۹۲)،[۲۳۴] شاهزاده مونونوکه (۱۹۹۷)،[۲۳۵] شهر اشباح[۲۳۶] و فیلم کوتاه شکار نهنگ (هر دو در ۲۰۰۱) برنده حوایز شد.[۲۳۲]همچنین شهر اشباح برنده جایزه اسکار بهترین فیلم پویانمایی نیز شد، [۱۲۳] و قلعه متحرک هاول (۲۰۰۴) و باد برمی‌خیزد (۲۰۱۳) نامزدی دریافت کردند.[۱۳۵][۱۵۸] او در نوامبر ۲۰۱۲، بخاطر مشارکت‌های برجسته فرهنگی، از طرف دولت ژاپن عنوان شخص افتخار فرهنگ را دریافت کرد.[۲۳۷] از دیگر افتخارات وی می‌توان به هشت جایزه انیمه توکیو، [۲۳۸][۲۳۹] هشت جایزه کینما جونپو، [۲۴۰][۲۴۱][۲۴۲][۲۴۳] شش جایزه آکادمی فیلم ژاپن، [۲۴۴][۱۱۸][۱۴۸][۱۵۷][۲۴۰][۲۳۵] پنج جایزه آنی، [۲۴۱][۲۴۵][۲۴۶] و سه جایزه از جایزه بزرگ انیمه[۲۴۰][۲۳۵] و جشنواره فیلم ونیز اشاره کرد.[۲۴۷][۲۴۸]

واژه‌نامه

  1. Tetsuji Fukushima
  2. Soji Yamakawa
  3. concept artist
  4. Akitsu Saburō
  5. Boys and Girls Newspaper (少年少女新聞, Shōnen shōjo shinbun)
  6. Evil Lord of the Desert (沙漠の魔王, Sabaku no maō)
  7. key animation
  8. storyboard
  9. Teruki Tsutomu
  10. Zuiyō Eizō
  11. Telecom Animation Film
  12. Kyosuke Mikuriya
  13. Prince who became a dog
  14. Rowlf
  15. Yutaka Fujioka
  16. Osamu Kameyama
  17. Warring States Demon Castle (戦国魔城, Sengoku ma-jō)
  18. Yasuyoshi Tokuma
  19. Nibariki
  20. Nobuyuki Isshiki
  21. ۲۱٫۰ ۲۱٫۱ Model Graphix
  22. Sora Iro no Tane
  23. Yuriko Omura
  24. Nandarou
  25. A Trip to Tynemouth
  26. artwork
  27. Sōsuke
  28. Kaze Tachinu (風立ちぬ, The Wind Rises)
  29. Naoko Satomi
  30. John Lasseter
  31. Margaret Talbot
  32. Peter Schellhase
  33. Ram Prakash Dwivedi
  34. Daisuke Akimoto
  35. Ashitaka
  36. David Loy
  37. Linda Goodhew
  38. Gabrielle Bellot
  39. Michael Toscano
  40. Osamu Tezuka
  41. Soji Yamakawa
  42. Akemi Ota
  43. Keisuke
  44. Mei Okuyama
  45. Daisuke Tsutsumi

یادداشت

  1. شاهزاده مونونوکه عنوان پردرآمدترین فیلم ژاپن را داشت ولی چند ماه بعد، تایتانیک جای آن را گرفت.[۱]
  2. فیلم شهر ارواح پردرآمدترین فیلم ژاپن بود تا اینکه در دسامبر ۲۰۲۰، توسط دیو کش: فیلم کیمتسو نو یائیبا: قطار موگن جای آن گرفته شد.[۲]
  3. برادران میازاکی: آراتا (زاده ژوئیه ۱۹۳۹)، یوتاکا (زاده ژانویه ۱۹۴۴)، و شیرو.[۴]
  4. میازاکی بعداً در زندگی اعتراف کرد که نسبت به سودآوری خانواده‌اش از جنگ و سبک زندگی ثروتمند آنان، احساس گناه می‌کرده‌است.[۸]
  5. میازاکی شخصیت کاپیتان دولا در لاپوتا قلعه‌ای در آسمان را بر اساس شخصیت مادرش بنا نهاد، و اشاره کرد که «مادر من چهار پسر داشت، اما هیچ‌یک از ما جرأت مخالفت با او را نداشتیم».[۱۰]
  6. (McCarthy 1999) اظهار داشت: «در آن زمان مد بود که موفقیت به عنوان نویسنده مانگا احمقانه است و میازاکی این را می‌دانست، اما تصمیم گرفت احساسات واقعی خود را در کار خود دنبال کند حتی اگر این احمقانه به نظر برسد.»[۱۸]
  7. (Cavallaro ۲۰۰۶) اظهار می‌دارد: «نائوشیکا یک موفقیت بی‌سابقه در دنیای انیمیشن ژاپنی است و هر یک از علاقه‌مندان معاصر میازاکی باید قدردان آن باشد.» [۶۶]
  8. ۸٫۰ ۸٫۱ (Napier 1998) اظهار می‌دارد: «نائوشیکا... دارای عناصر فداکارانه ای است، که آنان را با یک شخصیت فعال و مصمم ترکیب می‌کند تا قهرمان کاملاً قدرتمند و در عین حال کاملاً زنانه ارائه دهد.»[۶۹]
  9. به نقل از میازاکی، (McCarthy 1999) نوشت: «من به قصد ارائه پیامی به بشریت فیلم نمی‌سازم. هدف اصلی من در یک فیلم این است که تماشاگران از این فیلم خوشحال شوند.»[۷۱]
  10. توشیو سوزوکی، تهیه‌کننده، اظهار داشت: «روند ساخت همزمان دو فیلم استودیو، هرج و مرج محض بود. فلسفه استودیو مبنی بر عدم کاهش کیفیت باید حفظ می‌شد، بنابراین به انجام رساندن این کارها تقریباً غیرممکن به نظر می‌رسید. در همان زمان، هیچ‌کس در استودیو نمی‌خواست از فرصت ساخت هر دو فیلم بگذرد.»[۷۶]
  11. ۱۱٫۰ ۱۱٫۱ Akimoto می‌نویسد: «پورکو روسو را می‌توان به عنوان (تبلیغات ضد جنگ) دسته‌بندی کرد… این فیلم خاطره مهم جنگ، به ویژه دوره میان‌دوجنگ و دوران پس از جنگ سرد را روایت می‌کند.» [۸۹]
  12. میازاکی از موفقیت پورکو روسو تعجب کرد زیرا او فیلم را «بیش از حد غیرمعتارف برای مخاطبان عام کودکان نوپا تا پیرمرد» می‌دانست.[۸۵]
  13. مانند شاهزاده مونونوکه میازاکی در ۱۹۹۷، پورکو روسو به عنوان پردرآمدترین فیلم انیمیشن در ژاپن تبدیل شد.[۸۵]
  14. (Cavallaro ۲۰۰۶) می‌نویسد: «ارتباط کوندو با میازاکی و تاکاهاتا به دوران مشترک آنها در استودیو A-Pro برمی گردد… همچنین او جانشین احتمالی میازاکی بود ولی در سال ۱۹۹۸ در سن ۴۷ سالگی، قربانی آنوریسم شد و به طرز فجیعی درگذشت.»[۹۵]
  15. (McCarthy ۱۹۹۹) می‌نویسد: «آرمان‌گرایی نائوشیکا از دره باد، باعث گسرتش چشم‌انداز میازاکی شد تا پرنسس بالغ و مهربانی را [در فیلم شاهزاده مونونوکه] خلق کند.» [۱۰۶]
  16. شاهزاده مونونوکه عنوان پردرآمدترین فیلم ژاپن را داشت ولی چند ماه بعد، تایتانیک جای آن را گرفت.[۱]
  17. (Tasker ۲۰۱۱) می‌نویسد: «شاهزاده مونونوکه نه تنها رکوردهای گیشه ژاپن را شکست بلکه به یقین در بازارهای جهانی هم ظهور کرد (از طریق توافق‌نامه توزیع با دیزنی)، که این موضوع نقطه عطفی در زندگی میازاکی بود.» [۱۱۶]
  18. (Gold 2016) می‌نویسد: «تبدیل شدن پدر و مادر چی‌چیرو به خوک، نمادی از چگونگی حریص شدن بعضی از انسان‌ها است … افرادی بودند که در حباب اقتصادی دهه ۱۹۸۰ ژاپن «به خوک تبدیل شدند» و هنوز این افراد متوجه نشده‌اند که به خوک تبدیل شده‌اند.»[۱۱۹]
  19. قهرمان اصلی فیلم چی‌چیرو، در محیط ماورا طبیعی خارج از مرزهای جامعه ایستاده‌است. استفاده از کلمه Kamikakushi (به معنای «پنهان‌شده توسط خدایان») در عنوان ژاپنی فیلم، این فرضیه را تقویت می‌کند. (Reider 2005) می‌نویسد: «Kamikakushi حکم «مرگ اجتماعی» در این جهان است و بازگشت از Kamikakushi به این جهان به معنای «رستاخیز اجتماعی» است.» [۱۲۱]
  20. فیلم شهر ارواح پردرآمدترین فیلم ژاپن بود تا اینکه در دسامبر ۲۰۲۰، توسط دیو کش: فیلم کیمتسو نو یائیبا: قطار موگن جای آن گرفته شد.[۲]
  21. به نقل توشیو سوزوکی، تهیه‌کننده، (Cavallaro 2015) می‌نویسد: «گفته می‌شود که میازاکی به‌طور ذاتی نسبت به هنرمندانی که در آن زمان «هنر توهم» را در اروپا ترسیم می‌کردند، احساس علاقه می‌کند … آنها تصاویر بسیاری می‌کشیدند که که قرن بیستم چگونه است. آنها توهم داشتند و به هیچ وجه متوجه نمی‌شدند. از آنجا که آنان توهم داشتند، آنچه میازاکی در این تصاویر تشخیص می‌دهد ظرفیت منحصر به فرد آنها در برانگیختن جهانی است که در آن هم علم وجود دارد و هم جادو.» [۱۳۳]
  22. (Foundas 2013) می‌نویسد: «باد برمی‌خیزد همچنان مضامین صلح طلبانه [پیشین میازاکی] در نائوشیکا و شاهزاده مونونوکه را ادامه می‌دهد و اشتهای انسان برای نابودی و سرعت استفاده از فناوری‌های جدید را روایت می‌کند.»[۱۵۶]
  23. حزب آبه اجرای اصل ۹۶ قانون اساسی ژاپن را پیشنهاد کرد، این اصل، اجازه می‌دهد تا در قانون اساسی بازنگری شود. در نتیجه، این به آبه اجازه می‌دهد تا اصل نهم قانون اساسی ژاپن که جنگ را به عنوان وسیله ای برای حل و فصل اختلافات بین‌المللی غیرقانونی می‌داند، اصلاح کند.[۱۷۳]
  24. میازاکی اظهار داشت: «ناگفته نماند که من با اصلاح قانون اساسی مخالفم … من از کمبود دانش در بین رهبران دولت و احزاب سیاسی در مورد واقعیت‌های تاریخی متعجب شده‌ام. افرادی که به‌طور کافی فکر نمی‌کنند نباید در قانون اساسی دخالت کنند.»[۱۷۵]
  25. میازاکی اظهار داشت: «من فکر می‌کنم که کاریکاتور کردن چهره‌های مورد احترام فرهنگ دیگری اشتباه است. شما نباید این کار را انجام دهید … به جای انجام چنین کاری، باید کاریکاتورهای سیاستمداران کشور خود را بسازید.» [۱۷۷]
  26. در مورد شهر ارواح، (میازاکی ۲۰۰۲) می‌گوید: «قهرمان [به جایی پرتاب می‌شود که خوب و بد در آن زندگی می‌کنند. [...] او موفق شده‌است نه به این دلیل که «شر» را نابود کرده باشد، بلکه بخاطر اینکه توانایی زنده ماندن را پیدا کرده‌است.»[۱۸۳]
  27. در (Cappello 2005), تالبوت می‌نویسد: «یکبار میازاکی به‌طور نه کاملاً شوخی گفت که منتظر است توکیو توسط اقیانوس غوطه ور شود و برج NTV (نیپون تلویژن) به یک جزیره تبدیل شود، زمانی که جمعیت انسانی به شدت کاهش می‌یابد و دیگر هیچ برج بلندی وجود نداشته باشد.»[۱۸۵]
  28. (Schellhase 2014) می‌نویسد: «اکثر شرورهای واقعی در فیلم‌های میازاکی استثمارگر هستند: [شخصیت] تولمکیان در فیلم نائوشیکا از دره باد می‌خواهند یک جنگجوی غول پیکر فوق‌العاده مخرب را زنده کنند. شاهزاده سایه دار مسکو در فیلم لاپوتا قلعه‌ای در آسمان، که امیدوار است بتواند از قدرت یک شهر پرنده برای سلطه بر جهان استفاده کند. یا مادام سلیمن در فیلم قلعه متحرک هاول، جادوگری که تلاش می‌کند تمام شعبده‌بازهای سرزمین را تحت کنترل خود درآورد و آنها را به هیولاهای جنگی خود تبدیل کند.»[۱۷۹]
  29. (Akimoto 2014) می‌نویسد: «پورکو به یک خوک تبدیل شد زیرا از سه عامل زیر متنفر بود: انسان (خودخواهی)، دولت (ملی‌گرایی) و جنگ (نظامی گری).» [۸۹]
  30. در (The Birth of Studio Ghibli 2005), توشیو سوزوکی می‌گوید: «میازاکی در واقع یک فمینیست است. او همچنین این عقیده را دارد که برای موفقیت، شرکت‌ها باید موفقیت کارمندان زن خود را نیز ممکن کنند. شما می‌توانید این نگرش را در فیلم شاهزاده مونونوکه مشاهده کنید: همه شخصیت‌های کار در کارخانه آهن سازی، زنان هستند. سپس در فیلم پورکو روسو هواپیمای پورکو به‌طور کامل توسط زنان بازسازی می‌شود.»[۱۹۲]
  31. (Schellhase 2014) می‌نویسد: «شخصیت‌های زن میازاکی عینیت ندارند و بیش از حد دارای جاذبه جنسی نیستند. آنها به اندازه شخصیت‌های مردانه یا حتی بیشتر پیچیده و مستقل هستند. شخصیت‌های زن و مرد به‌طور یکسان، افرادی منحصر به فرد، با کنجکاوی‌های خاص و حتی ناسازگاری مانند افراد واقعی هستند. همچنین آنها قابل تشخیص از مردانه یا زنانه هستند، اما مجبور نیستند در نقش‌های جنسیتی کاملاً مشخص شده، تعریف شوند. جاذبه جنسی به اندازه شخصیت و روابط مهم نیست. اگر این فمینیسم باشد، هالیوود به خیلی بیشتر از آن احتیاج دارد.» [۱۷۹]
  32. (Schellhase 2014) می‌نویسد: «شاهدخت نائوشیکا، به عنوان یک رهبر، برای نجات مردم خود و ملکه شدن، با موفقیت از بحران شدید سیاسی و اکولوژیکی عبور می‌کند. روایت فیلم کی‌کی که در آن «جادوگر جوان برای تمرین» خود را در یک شهر غریب مستقر می‌کند و شادی‌ها و تجربه‌های وابستگی متقابل انسان‌ها را تجربه می‌کند. در فیلم شهر ارواح، چهیرو باید سخت کار کند و بر مشکلات غلبه کند تا پدر و مادر خود را از حیوان نجات دهد. قهرمان فیلم هاول سوفی یک «روح پیر» است، اما نفرین جادوگر حسود او را به سفری غیرمنتظره می‌فرستد که در آن او و هاول هر دو یادمی‌گیرند که بار عشق و مسئولیت را به دوش بکشند. اوم، قهرمان فیلم بر فراز تپه شقایق، در ابتدای فیلم بسیار پخته و مسئولیت پذیر است، اما در طول داستان، درک او رشد می‌کند و قادر به مقابله با غم از دست دادن پدرش است.» [۱۷۹]
  33. (Schellhase 2014) می‌نویسد: «میازاکی به ویژه نگران از دست دادن حس کنجکاوی جوانان ژاپنی از زندگی در جهانی کاملاً ناامید و مادی است.»[۱۷۹]
  34. (Schellhase 2014) می‌نویسد: «بسیاری از قهرمانان جوان [میازاکی] فاقد یک یا هر دو والدین هستند. بعضی از والدین الگوهای بدی هستند مثل پدر و مادر پر خور چهیرو [در فیلم شهر ارواح]، یا مادر کم عمق سوفی [در فیلم قلعه متحرک هاول]. برخی از خانواده‌ها فقط کارایی ندارند، مانند دزدان دریایی آسمان در فیلم لاپوتا، [یا در فیلم لاپوتا] پسران در حالی که پدرشان تمام وقت خود را به صورت خلوت در موتورخانه می‌گذراند، بر روی بندهای پیش بند مادرانه دولا آویزان شده‌اند. اما خانواده‌هایی واقع بین، پایدار و دارای پدرانی کوشا و متعهد و مادرانی دلسوز و فداکار در فیلم‌های همسایه من توتورو، پونیو و بر فراز تپه شقایق وجود دارند.» [۱۷۹]
  35. میازاکی و ژان ژیرو در کارهای یکدیگر تأثیرگذار بودند و در نتیجه تحسین متقابل، با هم دوست شدند.[۲۰۳] ژان ژیرو نمایشگاهی از آثار خود را با عنوان Miyazaki et Moebius: Deux Artistes Dont Les Dessins Prennent Vie (دو نقاشی از زندگی خودشان) از دسامبر ۲۰۰۴ تا آوریل ۲۰۰۵ برگزار کرد که هر دو هنرمند در افتتاحیه نمایشگاه شرکت کردند.[۲۰۴]
  36. نمایشگاهی براساس آثار استودیو آردمن انیمیشن از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۷ در موزه جیبوری برگزار شد.[۲۰۶] بنیانگذاران آردمن انیمیشن پیتر لرد و دیوید اسپروسون در ماه مه ۲۰۰۶ از این نمایشگاه بازدید کردند و در آنجا با میازاکی نیز دیدار کردند.[۲۰۷]

پانویس

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ Ebert 1999.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ Brzeski 2020.
  3. United Press International 2019.
  4. لنبورگ 2012, p. ۱۱.
  5. Lenburg 2012, pp. ۱۱, ۶۰.
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ McCarthy 1999, p. ۲۶.
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ ۷٫۲ Miyazaki 1988.
  8. Lenburg 2012, p. ۱۲.
  9. Lenburg 2012, pp. 11–12.
  10. Bayle 2017.
  11. Lenburg 2012, p. ۴۰.
  12. Lenburg 2012, pp. ۱۲–۱۳.
  13. ۱۳٫۰ ۱۳٫۱ ۱۳٫۲ McCarthy 1999, p. ۲۷.
  14. Miyazaki 1996, p. 193.
  15. McCarthy 1999, p. 28.
  16. Comic Box 1982, p. ۸۰.
  17. Lenburg 2012, p. ۱۵.
  18. McCarthy 1999, p. ۲۹.
  19. ۱۹٫۰ ۱۹٫۱ Lenburg 2012, p. ۱۶.
  20. Miyazaki 1996, p. ۲۰۰.
  21. McCarthy 1999, p. 30.
  22. Batkin 2017, p. 141.
  23. Mahmood ۲۰۱۸.
  24. ۲۴٫۰ ۲۴٫۱ McCarthy 1999, p. ۳۰.
  25. McCarthy 1999, p. ۲۱۷.
  26. LaMarre 2009, pp. 56ff.
  27. McCarthy 1999, p. 38.
  28. Anime News Network 2001.
  29. Drazen 2002, pp. 254ff.
  30. ۳۰٫۰ ۳۰٫۱ Miyazaki 1996, p. ۴۳۸.
  31. Miyazaki 1996, p. ۱۹۴.
  32. McCarthy 1999, p. ۲۱۹.
  33. ۳۳٫۰ ۳۳٫۱ Comic Box 1982, p. 111.
  34. Animage ۱۹۸۳.
  35. Lenburg 2012, p. ۲۲.
  36. Animage 1983.
  37. McCarthy 1999, p. ۲۷, ۲۱۹.
  38. ۳۸٫۰ ۳۸٫۱ McCarthy 1999, p. ۲۲۰.
  39. ۳۹٫۰ ۳۹٫۱ McCarthy 1999, p. ۳۹.
  40. McCarthy 1999, p. ۲۲۱.
  41. ۴۱٫۰ ۴۱٫۱ Miyazaki 1996, p. ۴۴۰.
  42. ۴۲٫۰ ۴۲٫۱ Miyazaki 1996, p. ۴۴۱.
  43. McCarthy 1999, p. ۴۰.
  44. McCarthy 1999, p. ۲۲۳.
  45. McCarthy 1999, p. ۵۰.
  46. McCarthy 1999, p. ۲۲۵.
  47. ۴۷٫۰ ۴۷٫۱ Kanō 2006, p. ۳۲۴.
  48. McCarthy 1999, p. ۱۶۳.
  49. Miyazaki 1996, p. 249.
  50. Kanō 2006, pp. 37ff, ۳۲۳.
  51. Miyazaki 1996, p. 146.
  52. Miyazaki 2007, p. ۱۴۶.
  53. McCarthy 1999, p. 73–74.
  54. ۵۴٫۰ ۵۴٫۱ Saitani 1995, p. ۹.
  55. Ryan.
  56. Miyazaki 1996, p. 94.
  57. Miyazaki 2007, p. 94.
  58. Miyazaki 1996, p. ۴۴۲.
  59. ۵۹٫۰ ۵۹٫۱ Miyazaki 1996, p. ۴۴۳.
  60. ۶۰٫۰ ۶۰٫۱ Cavallaro 2006, p. ۴۷.
  61. Hiranuma.
  62. McCarthy 1999, p. ۷۵.
  63. McCarthy 1999, pp. ۷۷.
  64. Kanō 2006, pp. ۶۵–۶۶.
  65. Osmond 1998, pp. 57–81.
  66. Cavallaro 2006, p. ۴۸.
  67. ۶۷٫۰ ۶۷٫۱ Moss 2014.
  68. Nakamura & Matsuo 2002, p. 73.
  69. Napier 1998, p. ۱۰۱.
  70. McCarthy 1999, p. 89.
  71. McCarthy 1999, p. ۸۹.
  72. McCarthy 1999, p. ۴۵.
  73. ۷۳٫۰ ۷۳٫۱ Cavallaro 2006, p. ۵۸.
  74. ۷۴٫۰ ۷۴٫۱ Brooks 2005.
  75. Cavallaro 2006, p. 68.
  76. Cavallaro 2006, p. ۶۸.
  77. Cavallaro 2006, p. ۷۰.
  78. Cavallaro 2006, p. 194.
  79. Camp & Davis 2007, p. ۲۲۷.
  80. Macdonald 2014.
  81. Miyazaki 2006, p. ۱۲.
  82. Gaulène 2011.
  83. Hairston 1998.
  84. Lamar 2010.
  85. ۸۵٫۰ ۸۵٫۱ ۸۵٫۲ Cavallaro 2006, p. ۹۶.
  86. ۸۶٫۰ ۸۶٫۱ Havis 2016.
  87. Sunada 2013, ۴۶:۱۲.
  88. ۸۸٫۰ ۸۸٫۱ Blum 2013.
  89. ۸۹٫۰ ۸۹٫۱ ۸۹٫۲ Akimoto 2014.
  90. Cavallaro 2006, p. 96.
  91. ۹۱٫۰ ۹۱٫۱ Matsutani 2008.
  92. Cavallaro 2006, p. ۱۰۴.
  93. Cavallaro 2006, p. ۱۰۵.
  94. Cavallaro 2006, p. 114.
  95. Cavallaro 2006, p. ۱۱۴.
  96. McCarthy 1999, p. ۱۸۵.
  97. McCarthy 1999, p. ۱۸۲.
  98. McCarthy 1999, pp. ۲۱۱.
  99. Cavallaro 2006, p. ۱۱۳.
  100. Cavallaro 2006, p. ۱۱۲.
  101. McCarthy 1999, pp. ۲۱۴.
  102. Cavallaro 2006, p. 127.
  103. McCarthy 1999, p. ۱۸۶.
  104. Ashcraft 2013.
  105. McCarthy 1999, p. 203.
  106. McCarthy 1999, p. ۲۰۳.
  107. Toyama.
  108. Cavallaro 2006, p. ۱۲۶.
  109. Karrfalt 1997.
  110. ۱۱۰٫۰ ۱۱۰٫۱ Cavallaro 2006, p. ۱۲۰.
  111. Cavallaro 2006, p. ۱۲۷.
  112. CBS News 2014, p. 15.
  113. Cavallaro 2006, p. ۳۲.
  114. Cavallaro 2006, p. ۱۲۱.
  115. Tasker 2011, p. 292.
  116. ۱۱۶٫۰ ۱۱۶٫۱ Tasker 2011, p. ۲۹۲.
  117. Toyama 2001.
  118. ۱۱۸٫۰ ۱۱۸٫۱ Howe 2003a.
  119. ۱۱۹٫۰ ۱۱۹٫۱ Gold 2016.
  120. Reider 2005, p. 9.
  121. Reider 2005, p. ۹.
  122. Dietz 2010.
  123. ۱۲۳٫۰ ۱۲۳٫۱ Howe 2003b.
  124. Howe 2003c.
  125. Sudo 2014.
  126. Cavallaro 2006, p. ۱۳۵.
  127. ۱۲۷٫۰ ۱۲۷٫۱ ۱۲۷٫۲ ۱۲۷٫۳ Cavallaro 2006, p. ۱۵۷.
  128. Schilling 2002.
  129. ۱۲۹٫۰ ۱۲۹٫۱ Talbot 2005.
  130. Cavallaro 2006, p. ۱۶۷.
  131. Cavallaro 2006, p. ۱۶۸.
  132. Cavallaro 2015, p. 145.
  133. Cavallaro 2015, p. ۱۴۵.
  134. Cavallaro 2006, p. ۱۶۵.
  135. ۱۳۵٫۰ ۱۳۵٫۱ Wellham 2016.
  136. Osaki 2013.
  137. Anime News Network 2005.
  138. Le Guin 2006.
  139. Collin 2013.
  140. G. Miyazaki 2006b.
  141. Miyazaki 2009, pp. ۳۹۸–۴۰۱.
  142. ۱۴۲٫۰ ۱۴۲٫۱ Miyazaki 2013, p. ۱۶.
  143. Castro 2012.
  144. Ghibli World 2007.
  145. Sacks 2009.
  146. Yomiuri Shimbun 2008.
  147. ۱۴۷٫۰ ۱۴۷٫۱ Ball 2008.
  148. ۱۴۸٫۰ ۱۴۸٫۱ Anime News Network 2009.
  149. Landreth 2009.
  150. Animekon 2009.
  151. Cavallaro 2014, p. ۱۸۳.
  152. Anime News Network 2014b.
  153. Armitage 2012.
  154. ۱۵۴٫۰ ۱۵۴٫۱ ۱۵۴٫۲ Keegan 2013.
  155. Newtype 2011, p. ۹۳.
  156. ۱۵۶٫۰ ۱۵۶٫۱ Foundas 2013.
  157. ۱۵۷٫۰ ۱۵۷٫۱ Green 2014.
  158. ۱۵۸٫۰ ۱۵۸٫۱ Anime News Network 2014a.
  159. Ma 2014.
  160. Anime News Network 2013a.
  161. Akagawa 2013.
  162. CBS News 2014, p. ۲۴.
  163. The Birth of Studio Ghibli 2005, ۲۴:۴۷.
  164. ۱۶۴٫۰ ۱۶۴٫۱ Anime News Network 2017.
  165. Anime News Network 2013b.
  166. Anime News Network 2021.
  167. Screen Rant 2019.
  168. Lattanzio 2020.
  169. Radulovic 2020.
  170. ۱۷۰٫۰ ۱۷۰٫۱ Baseel 2014a.
  171. Baseel 2014b.
  172. Sunada 2013, ۱:۰۸:۳۰.
  173. Fujii 2013.
  174. ۱۷۴٫۰ ۱۷۴٫۱ Yoshida 2015.
  175. McCurry 2013.
  176. ۱۷۶٫۰ ۱۷۶٫۱ Pham 2009.
  177. ۱۷۷٫۰ ۱۷۷٫۱ Hawkes 2015.
  178. MBS TV 2016.
  179. ۱۷۹٫۰۰ ۱۷۹٫۰۱ ۱۷۹٫۰۲ ۱۷۹٫۰۳ ۱۷۹٫۰۴ ۱۷۹٫۰۵ ۱۷۹٫۰۶ ۱۷۹٫۰۷ ۱۷۹٫۰۸ ۱۷۹٫۰۹ ۱۷۹٫۱۰ ۱۷۹٫۱۱ ۱۷۹٫۱۲ ۱۷۹٫۱۳ ۱۷۹٫۱۴ Schellhase 2014.
  180. Loy & Goodhew 2004, p. 68.
  181. Reinders 2016, p. 181.
  182. Romano 2013.
  183. Miyazaki 2002, p. ۱۵.
  184. McDougall 2018.
  185. ۱۸۵٫۰ ۱۸۵٫۱ Cappello 2005.
  186. Schilling 2008.
  187. Ghibli World 2008.
  188. Dwivedi 2017.
  189. Akimoto 2013.
  190. Loy & Goodhew 2004.
  191. The Birth of Studio Ghibli 2005, 22:05.
  192. The Birth of Studio Ghibli 2005, ۲۲:۰۵.
  193. Denham 2016.
  194. Bellot 2016.
  195. Toscano 2014.
  196. ۱۹۶٫۰ ۱۹۶٫۱ ۱۹۶٫۲ Mes 2002.
  197. Ebert 2002.
  198. ۱۹۸٫۰ ۱۹۸٫۱ Andrews 2005.
  199. Calvario 2016.
  200. McCarthy 1999, p. ۲۸.
  201. Schley 2019.
  202. Poland 1999.
  203. ۲۰۳٫۰ ۲۰۳٫۱ Cotillon 2005.
  204. Montmayeur 2005.
  205. Cavallaro 2014, p. ۵۵.
  206. ۲۰۶٫۰ ۲۰۶٫۱ The Japan Times 2006.
  207. Animage 2006.
  208. ۲۰۸٫۰ ۲۰۸٫۱ Andrews ۲۰۰۵.
  209. Mes ۲۰۰۲.
  210. Ghibli Museum Library 2007.
  211. Japanorama 2002.
  212. Ongley & Wheeler 2018.
  213. Ito 2009.
  214. Phipps 2019.
  215. Chitwood 2013.
  216. Accomando 2009.
  217. Brady 2018.
  218. Raup 2017.
  219. ۲۱۹٫۰ ۲۱۹٫۱ Lee 2010.
  220. Lambie 2016.
  221. Brzeski 2014.
  222. ۲۲۲٫۰ ۲۲۲٫۱ Kelts 2007.
  223. Leader 2009.
  224. Anime News Network 2011.
  225. Komatsu 2018.
  226. Nintendo 2002.
  227. Rogers 2006.
  228. Hamessley & London 2010.
  229. Nakamura 2014.
  230. G. Miyazaki 2006a.
  231. Loo 2011.
  232. ۲۳۲٫۰ ۲۳۲٫۱ Animations 2008.
  233. Cavallaro 2006, p. ۱۸۳.
  234. ۲۳۴٫۰ ۲۳۴٫۱ Animations ۲۰۰۸.
  235. ۲۳۵٫۰ ۲۳۵٫۱ ۲۳۵٫۲ ۲۳۵٫۳ Cavallaro 2006, p. ۱۸۴.
  236. Mainichi Shimbun.
  237. Komatsu 2012.
  238. Cavallaro 2006, p. 185.
  239. Schilling ۲۰۰۹.
  240. ۲۴۰٫۰ ۲۴۰٫۱ ۲۴۰٫۲ Cavallaro 2006, p. 183.
  241. ۲۴۱٫۰ ۲۴۱٫۱ Cavallaro 2006, p. 184.
  242. Kinema Junpo Movie Database.
  243. Komatsu ۲۰۱۷.
  244. Cavallaro 2006, p. 32.
  245. The Japan Times 2014.
  246. International Animated Film Association ۱۹۹۸.
  247. Cavallaro 2006, p. 157.
  248. Transilvania International Film Festival.

منابع

پیوند به بیرون

جوایز و دستاوردها
پیشین:
آرون وارنر
برای شرک
جایزه اسکار بهترین فیلم پویانمایی
۲۰۰۲
برای شهر اشباح
پسین:
اندرو استنتون
برای در جستجوی نمو
پیشین:
پاتریس شرو
برای نزدیکی
خرس طلایی
۲۰۰۲
برای شهر اشباح
پسین:
مایکل وینترباتم
برای در این جهان
پیشین:
استنلی دانن، مانوئل دی الیویرا
شیر طلایی
۲۰۰۵
پسین:
دیوید لینچ