واقع‌گرایی سوسیالیستی

واقع‌گرایی سوسیالیستی یا رئالیسم سوسیالیستی (به انگلیسی: Socialist Realism) سبکی هنری است که در دوره حکومت شوروی در روسیه و سپس در دیگر کشورهای کمونیستی پدید آمد.

At the Museum of Socialist Art, Sofia, Bulgaria

پاگیری رئالیسم سوسیالیستی را با جریان شکل‌گیری انقلاب‌های کارگری و ایجاد حکومت‌های سوسیالیستی همزمان می‌دانند. به عنوان نمونه بارز اطلاق این اصطلاح به جریان ادبی بعد از انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ روسیه است. رئالیسم سوسیالیستی ریشه‌های خود را در رئالیسم جستجو می‌کند و با اصالت دادن به روایت واقعیت مرکزیت توجه خود را به زندگی مردمان فرودست، بیان مشکلات طبقاتی و بعضاً روند مبارزات و انقلاب‌ها معطوف می‌کند. بنیان این مکتب بر تأکید بر کار است. کتاب‌های ولگا به خزر می‌ریزد اثر پیلنیاک و دُن آرام اثر شولوخف در این مکتب نوشته شده‌اند.


نظریه واقع‌گرایی سویالیستی در سینماویرایش

رئالیسم سوسیالیستی رویکرد زیبایی‌شناخته‌ای بود که در سال ۱۹۳۴ توسط کنگره نویسندگان شوروی طرح شد. ژدانف، از مقامات فرهنگی شوروی، موضوع را چنین تشریح می‌کند:

رفیق استالین از نویسندگان ما به عنوان مهندسان روح انسان‌ها نام برده است. معنای این حرف چیست؟ این عنوان چه وظایفی را برعهده ما می‌نهد؟ در وهله نخست این حرف بدان معناست که باید زندگی را شناخت تا بتوان آن را به درستی در آثار هنری به تصویر کشید؛ واقعیت را نه به شیوه‌ای مرده و مدرسی، نه صرفا به مثابه «واقعیت عینی» بلکه در تکامل انقلابی‌اش می‌باید ترسم کرد.[۱]

نگارخانهویرایش

منابعویرایش

  1. دیوید بوردول-کریستین تامسون.تاریخ سینما.ترجمه روبرت صافاریان.ص۳۳۹.
  • بوریس ساچکوف (۱۳۶۲تاریخ رئالیسم، ترجمهٔ محمّدتقی فرامرزی، تندر