باز کردن منو اصلی

وحدت پولی به وضعیتی گفته می‌شود که در آن دو یا چند دولت از یکای پولی یکسانی استفاده می‌کنند. وحدت پولی لزوماً به معنی ادغام اقتصاد دولت‌ها یا به عبارت دیگر ادغام اقتصادی نیست. در صورتی که علاوه بر وحدت پولی، بازار واحد و اتحادیه گمرکی نیز وجود داشته باشد، وضعیتی پدید می‌آید که به آن وحدت پول و اقتصاد گفته می‌شود.

وحدت پولی به سه گونه است:

  1. غیررسمی – در این گونه از وحدت پولی، ارز خارجی[نیازمند منبع] به صورت یک‌طرفه مورد پذیرش قرار می‌گیرد.
  2. رسمی – در این گونه به واسطه توافق دو یا چندطرفه بانک‌های مرکزی، ارز خارجی مورد پذیرش قرار می‌گیرد که گاهی اوقات با انتشار پول بر اساس نظام نرخ ثابت ارز همراه است.
  3. رسمی با سیاست مشترک – در این گونه، سیاست‌های پولی و بانک مرکزی مشترک وحدت پولی را به وجود می‌آورند.

تئوری‌هایی در زمینه بهینه‌سازی ناحیه پولی وجود دارد که تعیین نواحی جغرافیایی مختلف برای به اشتراک‌گذاری واحد پول را مورد بررسی قرار می‌دهند. هدف این دسته از تئوری‌ها بیشینه کردن کارایی اقتصادی است.

به عنوان مثالی از وضعیت وحدت پولی می‌توان به منطقه یورو اشاره کرد.