باز کردن منو اصلی

ورونا

شهری در ایتالیا

ورونا (به ایتالیایی: Verona) شهری در شمال ایتالیا است. ورونا در بین ایتالیایی ها به شهر عشق معروف است. علت آن واقع شدن خانه های رومئو و ژولیت، عشاق معروف ایتالیایی، در مرکز شهر ورونا و رخ دادن ماجرای عشق و مرگ آنها در این شهر می باشد. این خانه های باستانی هر روزه توسط گردشگران فراوان از سر تا سر جهان بازدید می شوند. داستان عشق رومئو و ژولیت توسط نویسندگان مختلف از جمله دانته و شکسپیر نقل شده است. همچنین داستان عشق آنها روی تابلوهایی از سنگ، در محل مقبره ژولیت حکاکی شده است و گردشگران بسیاری را به خود جلب می کند.

ورونا
Verona
شهر
پونته پیترا
پونته پیترا
پرچم ورونا
پرچم
Map Province of Verona.svg
ورونا در ایتالیا قرار گرفته‌است
ورونا
ورونا
مختصات: ۴۵°۲۶′ شمالی ۱۰°۵۹′ شرقی / ۴۵٫۴۳۳°شمالی ۱۰٫۹۸۳°شرقی / 45.433; 10.983مختصات: ۴۵°۲۶′ شمالی ۱۰°۵۹′ شرقی / ۴۵٫۴۳۳°شمالی ۱۰٫۹۸۳°شرقی / 45.433; 10.983
کشور ایتالیا
ناحیهونتو
استانورونا
حکومت
 • شهردارفلاویو توسی
مساحت
 • کل۲۰۶٫۶۳ کیلومتر مربع (۸۰ مایل مربع)
ارتفاع۱۹۴ متر (۶۳۶ پا)
جمعیت (۲۰۰۹)
 • جمعیت۲۶۵٬۴۱۰
 • تراکم۱٬۳۰۰/km۲ (۳٬۳۰۰/sq mi)
نام اهلیتVeronesi or Scaligeri
منطقهٔ زمانیCET (یوتی‌سی ۱+)
 • تابستان (DST)CEST (یوتی‌سی ۲+)
کد پستی۳۷۱۰۰
پیش‌شماره(های) تلفن۰۴۵
وبگاهportale.comune.verona.it

باشگاه های فوتبال کیه وو و هلاس ورونا مهمترین تیمهای ورزشی آن محسوب می‌شوند.

جغرافیاویرایش

ورونا شهری است در شمال ایتالیا، ناحیه ونتو Veneto کنار رود آدیجه Adige که موقعیت سوق‌الجیشی آن بین ونیز و میلان و همچنین گذرگاه برنر Brenner که ارتباط دهنده اروپای مرکزی با ایتالیاست، آن را به مرکز مهم تجاری و راه آهن تبدیل کرده‌است.

تاریخچهویرایش

این شهر تا سال ۸۹ قبل از میلاد متعلق به رومیان بوده‌است.

در سدهٔ پنجم اقوام وحشی ژرمنی این شهر را به یک دژ نظامی تبدیل کردند، تا اینکه در قرن ۱۲ به یک شهر آزاد تبدیل شد. اوج پیشرفت سیاسی و هنری شهر در سدهٔ چهاردهم بود که توسط ونیز فتح شده بود.

این شهر تا سال ۱۷۹۷ یکی از ایلات ونیز به‌شمار می‌رفت تا اینکه توسط قوای ناپلئون فتح شد.

هنرستان نقاشی ورونا (متعلق به سده‌های ۱۵ و ۱۶) به جهت تابلوهای چشم‌اندازها و خودچهره‌نگاری‌های زبانزد است. در سدهٔ نوزدهم ورونا به اشغال اتریشی‌ها درآمد تا اینکه در سال ۱۸۶۶ قسمتی از پادشاهی ایتالیا گردید.

این شهر در جنگ جهانی دوم خسارات فراوانی دید. جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۲، ۲۵۶۱۱۰ نفر بوده‌است.

جمعیتویرایش

در سال ۲۰۰۹؛ ۲۶۵/۲۶۸ نفر در استان ورونا، منطقه ونتو ساکن بودند؛ که از این تعداد ۴۷٫۶٪ مرد و ۵۲٫۴٪ زن می‌باشد. ۱۶٫۵٪ جمعیت جوان(زیر ۱۸ سال) و ۲۲٫۳۶٪ جمعیت کهنسال و بازنشسته هستند، که این آمار در مقایسه با کل ایتالیا به ترتیب ۱۸٫۰۶٪(جمعیت جوان) و ۱۹٫۹۴٪ (بازنشسته). بین سالهای ۲۰۰۲-۲۰۰۷ رسد جمعیت ورونا ۳٫۰۵٪ بوده که این میانگین برای کل ایتالیا ۳٫۸۵٪ می‌باشد.

معماریویرایش

از معماری‌های قابل توجه این شهر می‌توان به قصر سلطنتی سن زنو ماجوره (San Zeno Maggiore متعلق به سدهٔ ۱۲ و ۱۳)، مقبره خانواده اسکالیر (Scaliger قرن ۱۴)، کلیسای سبک گوتیک سنت آناستازیا (Sant'Anastasia اتمام بنا در سدهٔ ۱۵)، مکان باشکوه قرن ۱۵ بویلاکوا (Bevilacqua)، تئاترو رومانو (Teatro Romano)، کانوسا (Canossa) و پمپی (Pompeii) و قلعه قدیمی (Castel Vecchio ۱۳۵۴) که اکنون به یک موزه هنری تبدیل شده‌است، اشاره کرد.

 
ورونا

یکی از سالمترین آمفی تئاترهای بجا مانده از امپراتوری روم در در مرکز ورونا واقع شده که متعلق به قرن یکم میلادی است، که امروزه برای اجرای اپرا و کنسرتها استفاده می‌شود. در سمت راست تالار بزرگ شهر واقع شده‌است.

همچنین ورونا به دلیل پلهایش مشهور است. در سر تا سر مسیری که رود آدیجه از این شهر می گذرد پلهایی بر روی این رود ساخته شده و دو طرف شهر را به هم متصل می کنند. برخی مانند پونته پیترا باستانی بوده و برخی در قرن اخیر ساخته شده اند.

پیوند به بیرونویرایش