وفس (به تاتی: ووس) نام روستائی در استان مرکزی در شهرستان کمیجان در ایران است. [۱][۲]

روستای گردشگری وفس
وفس
اطلاعات کلی
کشور ایران
استانمرکزی
شهرستانکمیجان
بخشمرکزی
دهستانوفس
وفس بر ایران واقع شده‌است
وفس
۳۴°۳۰′۲۰″شمالی ۴۹°۰۹′۰۹″شرقی / ۳۴٫۵۰۵۵°شمالی ۴۹٫۱۵۲۵°شرقی / 34.5055; 49.1525
جمعیت۱۳۶۵ نفر (سرشماری ۹۵)
کد آماری۰۰۰۸۶۶

زبانویرایش

مردم وفس به زبان فارسی صحبت می کنند ولی درگذشته به یکی از قدیمی‌ترین زبان‌های ایرانی یعنی تاتی سخن می‌گفتند.[۳][۴][۵][۶][۷]

ابراهیم دهگان در کتاب «فقه اللغه» در ضمن معرفی وفس و واقعه کشتار جمعی آن، زبان وفس را «یکی از لهجه‌های قدیم پارسی باستان و شاخه‌ای از تاتی» می‌نامند.[۸]دکتر معین در جلد چهارم فرهنگ خود تحت عنوان «وفسی» منسوب به وفس، لهجه اهالی وفس را نام می‌برند.[۹] [۱۰] رزم‌آرا در کتاب فرهنگ جغرافیایی ایران (آبادیها) می‌نویسد: «زبان سکنه دهستان وفس تاتی است».[۳] و همچنین در مجله «ایران کوده» م.[۱۱]

موقعیت جغرافیاییویرایش

فاصله وفس تا شهر کمیجان ۱۸ کیلومتر و تا اراک مرکز استان ۱۰۰ کیلومتر می‌باشد.

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. روستای وفس
  2. وفس[پیوند مرده]
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ رزم آرا، فرهنگ جغرافیایی ایران(آبادیها)، جلد 2، ص315-314.
  4. کتاب «دستور زبان وفسی-تاتی»، دونالد استیلو، ۱۹۷۱، ۴۵۰ صفحه
  5. «گونه‌های زبان تاتی»، دونالد استیلو، ۱۹۸۱؛ ۹: گونه‌های وفس و اطراف آن در منطقه اراک استان مرکزی
  6. مقدمه کتاب «دستور زبان گویش‌های تاتی جنوبی»، پروفسور احسان یارشاطر، لاهه - پاریس ١٩٦٩
  7. کتاب «تات‌های ایران و قفقاز»، علی عبدلی، ۱۳۸۹
  8. دهگان، ابراهیم، فقه اللغه، ص ۲۳۵
  9. معین، محمد، فرهنگ
  10. افتخارزاده، نادر، گزیده دیوان همافر عراقی، مقدمه
  11. یادمان شهید سپهبد امیر صیاد شیرازی- عروج.
  • فصلنامه راه دانش (شماره ۵)؛ گویش وفسی، مثلها و متل ها؛ غلام رضا ملایی.