وفس (به تاتی: ووس) نام روستائی در استان مرکزی در شهرستان کمیجان در ایران است. [۱][۲]

روستای گردشگری وفس(عکاس: امیرشاه محمدی)

مختصات: ۳۴°۵۰′۵۵″ شمالی ۴۹°۲۲′۵۸″ شرقی / ۳۴٫۸۴۸۶۱°شمالی ۴۹٫۳۸۲۷۸°شرقی / 34.84861; 49.38278

وفس
اطلاعات کلی
کشور ایران
استانمرکزی
شهرستانکمیجان
بخشمرکزی
دهستانوفس
جمعیت۱۳۶۵ نفر (سرشماری ۹۵)
کد آماری۰۰۰۸۶۶

زبانویرایش

مردم وفس بهزبان فارسی صحبت می کنند ولی درگذشته به یکی از قدیمی‌ترین زبان‌های ایرانی یعنی تاتی سخن می‌گفتند.[۳][۴][۵][۶][۷]

ابراهیم دهگان در کتاب «فقه اللغه» در ضمن معرفی وفس و واقعه کشتار جمعی آن، زبان وفس را «یکی از لهجه‌های قدیم پارسی باستان و شاخه‌ای از تاتی» می‌نامند.[۸]دکتر معین در جلد چهارم فرهنگ خود تحت عنوان «وفسی» منسوب به وفس، لهجه اهالی وفس را نام می‌برند.[۹] [۱۰] رزم‌آرا در کتاب فرهنگ جغرافیایی ایران (آبادیها) می‌نویسد: «زبان سکنه دهستان وفس تاتی است».[۳] و همچنین در مجله «ایران کوده» م.[۱۱]

موقعیت جغرافیاییویرایش

فاصله وفس تا شهر کمیجان ۱۸ کیلومتر و تا اراک مرکز استان ۱۰۰ کیلومتر می‌باشد.

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. روستای وفس
  2. وفس[پیوند مرده]
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ رزم آرا، فرهنگ جغرافیایی ایران(آبادیها)، جلد 2، ص315-314.
  4. کتاب «دستور زبان وفسی-تاتی»، دونالد استیلو، ۱۹۷۱، ۴۵۰ صفحه
  5. «گونه‌های زبان تاتی»، دونالد استیلو، ۱۹۸۱؛ ۹: گونه‌های وفس و اطراف آن در منطقه اراک استان مرکزی
  6. مقدمه کتاب «دستور زبان گویش‌های تاتی جنوبی»، پروفسور احسان یارشاطر، لاهه - پاریس ١٩٦٩
  7. کتاب «تات‌های ایران و قفقاز»، علی عبدلی، ۱۳۸۹
  8. دهگان، ابراهیم، فقه اللغه، ص ۲۳۵
  9. معین، محمد، فرهنگ
  10. افتخارزاده، نادر، گزیده دیوان همافر عراقی، مقدمه
  11. یادمان شهید سپهبد امیر صیاد شیرازی- عروج.
  • فصلنامه راه دانش (شماره ۵)؛ گویش وفسی، مثلها و متل ها؛ غلام رضا ملایی.