ویلیام یکم

(تغییرمسیر از ویلیام یکم (انگلستان))

ویلیام یکم (به انگلیسی: William I of England) (۱۰۲۷ یا ۱۰۲۸ میلادی - ح. ۹ سپتامبر ۱۰۸۷ میلادی) که با عنوان ویلیام فاتح (به انگلیسی: William the Conqueror) (به فرانسوی: Guillaume le Conquérant) نیز شناخته می‌شود، نخستین پادشاه دودمان نورمن‌ها در انگلستان بود. وی از سال ۱۰۳۵ میلادی با نام گیوم دوم (به فرانسوی: Guillaume II) به عنوان دوک نورماندی و از سال ۱۰۶۶ میلادی تا زمان مرگش با نام ویلیام یکم به عنوان پادشاه انگلستان حکم راند.

ویلیام یکم
William the Conqueror (TFA).jpg
ویلیام به تصویر کشیده در فرشینه بایو در حین نبرد هیستینگز، کلاه خود را بالا گرفته تا نشان دهد که او هنوز زنده است.
پادشاه انگلستان
با عنوان ویلیام یکم
سلطنت۲۵ دسامبر ۱۰۶۶ میلادی– ۹ سپتامبر ۱۰۸۷ میلادی
تاج‌گذاری۲۵ دسامبر ۱۰۶۶ میلادی
پیشینادگار آتلینگ (بدون تاج‌گذاری)
هارولد گادوینسن
جانشینویلیام دوم
دوک نورماندی
با عنوان گیوم دوم
سلطنت۳ ژوئیه ۱۰۳۵ – ۹ سپتامبر ۱۰۸۷
پیشینروبر یکم، دوک نورماندی
جانشینرابرت کورتوز
زادهحدود ۱۰۲۸ میلادی
فالز، کالوادس، دوک‌نشین نرماندی
درگذشته۹ سپتامبر ۱۰۸۷ (۵۹ سال)
خانقاه سنت ژرویس، روآن، دوک‌نشین نورماندی
آرامگاه
سن‌اتنین دو کان، فرانسه
همسر(ان)ماتیلدا فلاندرز
فرزند(ان)
جزئیات
روبر دوم، دوک نورماندی
ریچارد
ویلیام دوم
ماتیلدا
سسلیا
هنری یکم
آدلاید
کنستانس
آدلا، کنتس بلوآ
آگاتا نورماندی (تردید در وجود)
خانداندودمان نورمن
پدررابرت یکم، دوک نورماندی
مادرهرلوا از فالز

کودکیویرایش

ویلیام در ۱۰۲۷ یا ۱۰۲۸ میلادی، در فالز نورماندی از هرلی‌وا، معشوقه رابرت یکم، دوک نورماندی زاده شد. از این رو پیش از آن که جای پدر دوک نورماندی شود، به ویلیام حرام‌زاده مشهور بود. او تنها پسر روبرت بود و به همین دلیل پس از مرگ پدر، با همهٔ آوازه‌اش به حرام‌زادگی، بی‌دغدغه بر جای او نشست.

پادشاهی انگلستانویرایش

سال ۱۰۶۶ میلادی ادوارد، پادشاه انگلستان بی آن که فرزندی داشته باشد، درگذشت. ویلیام به سبب خویشاوندی دوری که با ادوارد داشت، مدعی جانشینی او شد. در طرف دیگر، پادشاهان اسکاندیناوی نیز همچنان انگلستان را حق خود می‌دیدند. در همین حال انجمن ویتناگمونت، هارولد گادوینسن، ارل نیرومند وسکس را با تباری نیمه اسکاندیناویایی به پادشاهی انگلستان برگزید.[۱] نیروهای هارولد، پادشاه نروژ و ویلیام در فاصله چند هفته قدم در خاک شمال و جنوب انگلستان گذاشتند. سپاهیان اسکاندیناویایی در نبرد استمفورد بریج شکست سختی از انگلیسی‌ها متحمل شدند و هارولد، پادشاه نروژ در جریان آن کشته شد. با این وجود ویلیام در نبرد هیستینگز بر رقیب فائق آمد.[۲] هارولد در این نبرد کشته شد و زان پس ایستادگی‌های پراکندهٔ انگلیسی‌ها نتوانست جلوی گسترش قدرت ویلیام را به سراسر انگلستان بگیرد.

با تکیه زدن ویلیام بر تخت پادشاهی انگلستان، ادعاهای تبار کانوت بزرگ بر این کشور به سادگی به پایان نرسید اما پس از شکست در چند مورد، به مرور در آخرین مرحله از خود به همان حملات غارتگرانه اولیه تغییر یافت. سلطنت ویلیام بر انگلستان موجب شد سرزمین‌های دو طرف کانال مانش برای قریب به یک و نیم قرن تحت حاکمیتی مشترک قرار بگیرد و انگلستان با خروج از نفوذ نورس‌ها برای همیشه به جریان سیاسی و فرهنگی اروپای غربی بپیوندد.[۳]

فرشینه بایوویرایش

پس از آنکه ویلیام فاتح در سال ۱۰۶۶ به انگلستان تاخت، یکی از بستگانش نقش‌های بافته شدهٔ زیبایی را روی یک پرده دیوارکوب بزرگ نقاشی کرد. مجموعه این تصویرها که بر روی پارچه کتان و به یادبود آن پیروزی ترسیم شده‌اند، به فرشینه بایو مشهور است. ۷۲ تصویر این پرده ۷۰ متری، داستان پیروزی ویلیام را نشان می‌دهند و حروف و کلمات لاتین روی آن، ماجرای تصویرها را شرح می‌دهند.

پانویسویرایش

  1. Adrian Room (1992), An A to Z of British Life (به انگلیسی) (Third (updated and revised) impression ed.), Oxford University Press, p. p.۱۶۲ {{citation}}: |صفحه= has extra text (help)
  2. Bloch، Feudal Society، 26.
  3. Bloch، Feudal Society، 26.

منابعویرایش

  • Bloch, Marc (2004). Feudal Society: The Growth of Ties of Dependence. Taylor & Francis. ISBN 0-203-40625-7.
  • ویکی‌پدیای انگلیسی