باز کردن منو اصلی

تغییرات

جز
}}
 
'''فرانسوا رنه دو شاتوبریان {{به فرانسوی|François-René de Chateaubriand}}''' {{رچ}} (۱۷۶۸ - ۱۸۴۸ میلادی) معروف به (شاتوبریان) نویسنده، شاعر و سیاست‌مدار فرانسوی در [[سن ملو]] متولد گردید. او را به عنوان بنیانگذار [[رمانتیسیسم]] در ادبیات فرانسه می‌شناسند.
 
== زندگی ==
 
رنه نویسنده و شاعر معروف فرانسه در [[۴ سپتامبر|چهارم سپتامبر]] [[۱۷۶۸ (میلادی)|۱۷۶۸]] در [[سن ملو]] در خانواده‌ای سرشناس و ثروتمند به دنیا چشم گشود او یکی از درخشان ترین چهره های ضد انقلاب در فرانسه بود فطرت شاعرانه او در کودکی تحت تاثیر عوامل خاصی مانند "خودداری های اسرارآمیز پدر" و تقدس زیاده از حد مادر و سنت های خاندان قدیمی و همچنین افسانه های محلی و مظاهر طبیعت بخصوص دریا ظهور کرد او می خواست کشیش بشود بهمین جهت بمدرسه کشیشان رفت اما پس از چندی منصرف شد او پس از تحصیلات مقدماتی به خدمت ارتش درآمد. در سال [[۱۷۸۸ (میلادی)|۱۷۸۸]] فرمان عضویت در هنگ (شوالیه های مالتا) را دریافت داشت او در پاریس با بسیاری از شخصیت های بزرگ آشنا شد که از همه آنان خاطراتی در کتاب هایش داشته است در سال [[۱۷۹۱ (میلادی)|۱۷۹۱]] به آمریکا رفت تا در کشف نقاط شمالغربی آن سرزمین شرکت کند و در سال با یک دختر هفده ساله ازدواج کرد که ثروت هنگفتی بخانه شوهر آورد. پس از چندی به انگلستان سفرد کرد و او در موقع تبعید در انگلستان یکی از بهترین آثارش را که تصویر زنده ای از زندگی سرخ پوستان آمریکاست خلق کرد. درآثار شاتو دو چهره بارز و اخلاقی درباره انقلاب بود و او در مورد مذهب آزاداندیش و از مریدان روسو بود برادرش در سال [[۱۷۹۴ (میلادی)|۱۷۹۴]] بدار آویخته شد خواهرش و زنش بزندان افتادند خواهرش در زندان درگذشت و همه اینها موجب افسردگی حاطر شدید او شد. او در سال [[۱۸۰۰ (میلادی)|۱۸۰۰]] به پاریس برگشت و جلال مسیحیت را نوشت این اصر یک شاهکار ارزنده هنری می باشد.
 
تالیران وزیر خارجه ناپلئون او را در سال [[۱۸۰۳ (میلادی)|۱۸۰۳]] بسمت وابسته سفارت فرانسه در رم منصوب نمود در آنجا [[مادام دوبسون]] با او بود و در همین شهر درگذشت او بزودی پس از مرگ معشوقه از سمت خود کناره گیری کرد و در سال [[۱۸۰۷ (میلادی)|۱۸۰۷]] از ناپلئون انتقاد شدیدی کرد و او را به نرون تشبیه کرد و در نتیجه روزنامه او توقیف شد. شاتو در سال [[۱۸۱۴ (میلادی)|۱۸۱۴]] آثار سیاسی خود را که بر ضد ناپلئون نوشته انتشار داد لذا لوئی هجدهم او را ارزنده ترین مرد معرفی کرد و او را وزیر خارجه نمود. ولی او پس از مدتی با خاندان سلطنتی نیز درافتاد و در سپتامبر [[۱۸۱۶ (میلادی)|۱۸۱۶]] مغضوب واقع شد در زمان سلطنت لوئی فیلیپ وی در عین ناامیدی می زیست اثر معروف میلتون شاعر انگلیسی را به نام "بهشت گمشده" در زمان سلطنت لوئی فیلیپ ترجمه نمود و در آخر عمرش خاطرات پس از مرگ را نوشت و بیک ناشری داد که پس از مرگش آن را منتشر کند ولی ناشر در زمان حیاتش آن را منتشر ساخت.
 
او در این کتاب غرور, خودپرستی و عدم صداقت خود را بخوبی نشان می دهد. آثار اوا آمیخته‌ای از سبک کلاسیک و رماتتیک لست و در آنها لطافت, احساس قوی, ظرافت هنری و دلشکستگی و نومیدی به چشم می خورد چنان که یسیاری از جوانان در قرن نوزده مپس از خواندن آثار او خودکشی می کردند.
[[رده:نویسندگان اهل فرانسه]]
[[رده:نویسندگان در سفر]]
[[رده:نویسندگان سده ۱۸ (میلادی) فرانسه]]
[[رده:نویسندگان سده ۱۹ (میلادی) فرانسه]]
 
۴۲٬۶۷۹

ویرایش