باز کردن منو اصلی

تغییرات

←‏روش طراحی سیستمهای کنترل: اصلاح فاصلهٔ مجازی
شرط اساسی یک سیستم کنترلی این است که باید پایدار باشد . همچنین باید علاوه بر پایداری مطلق ، پایداری نسبی قابل قبولی نیز داشته باشد . یعنی پاسخ باید بطور معقولی سریع و میرا باشد . سیستم کنترلی باید بتواند خطاها را تا صفر یا مقادیر نسبتاً کمی کاهش دهد . شرط پایداری نسبی معقول و شرط دقت در حالت ماندگار ناسازگارند . در طراحی سیستمهای کنترل باید میان این دو شرط موثرترین مصالحه را برقرار کرد .
 
== روش طراحی سیستمهایسامانه‌های کنترل ==
روش اصلی طراحی هر سیستمسامانه کنترل عملی الزاماً مبتنی بر روشهای آزمون و خطاست . ترکیب هر سیستم کنترل خطی از لحاظ نظری ممکن است . و مهندسی کنترل قادر است به روشی منظم اجزای لازم برای انجام منظوری مشخص را تعیین کند . اما در عمل ممکن است محدودیتهای مختلفی بر سر راه سیستم قرار بگیرد . و یا سیستم غیر خطی بشود . در چنین مواردی ، هیچ روش ترکیبی وجود ندارد . حتی ممکن است که مشخصه هایمشخصه‌های اجزا دقیقاً معلوم نباشند . بنابراین همواره ضرورت دارد که از روشهای آزمون و خطا استفاده شود .
 
آنچه که در عمل با آن مواجه هستیم این است که دستگاه مشخصی وجود دارد و مهندس کنترل باید بقیه سیستم را به گونه ایگونه‌ای طراحی کند تا کل سیستم بتواند مشخصات مفروضی را برآورده سازد . و وظیفه خاصی را انجام دهد . ویژگیهای چنین سیستمی باید بصورت ریاضی بیان شود .
 
مهندس کنترل در طراحی سیستمهای کنترل باید بتواند پاسخ سیستم به سیگنالها و اغتشاشات گوناگون را تعیین و تحلیل کند . معمولاً طرح اولیه سیستم رضایتبخش نیست . پس در صورت لزوم سیستم را باید دوباره طراحی و تحلیل کند . و این فرآیند را تا آنجا تکرار کند که به سیستم مطلوب دست یابد . پس از آن می تواندمی‌تواند نمونه فیزیکی سیستم را بسازد .
 
== تحلیل سیستمهای کنترل در حوزه زمان ==
۳۹۸

ویرایش