باز کردن منو اصلی

تغییرات

افزودن بخش مثال
* استفاده از متغیر های پنهان در فرم‎های وب
* استفاده از متغیر های موجود در رشتهٔ درخواست. مانند: index.php?session_id=some_unique_id
 
== مثال ==
در زیر مثالی از یک [[#جلسه|جلسه]] بین یک کلاینت HTTP و یک سرور HTTP که بر روی www.wikipedia.com قرار دارد، ارائه شده است.
=== درخواست کلاینت ===
{{چپ‌چین}}
GET /inex.html HTTP/1.1
Host: www.wikipedia.com
{{پایان چپ‌چین}}
در درخواست کلاینت، خط اول روش، [[نشانی وب|نشانی]] و نسخهٔ پروتکل استفاده شده در درخواست را مشخص می‎کند. از خط دوم هر خط حاوی یک فلد سرآیند {{به انگلیسی|Header Field}} می‎باشد و این فیلدها با یک خط خالی به پایان می‎رسند. پایان هر خط در این پروتکل با ۲ حرف Carriage Return و Line Feed پشتِ‎سرهم مشخص می‎شود. (r\n\)
=== پاسخ سرور ===
{{چپ‌چین}}
HTTP/1.1 200 OK
Date: Mon, 23 May 2005 22:38:34 GMT
Server: Apache/1.3.3.7 (Unix) (Red-Hat/Linux)
Last-Modified: Wed, 08 Jan 2003 23:11:55 GMT
Content-Type: text/html; charset=UTF-8
Content-Length: 131
Connection: close
<html>
<head>
<title>An Example Page</title>
</head>
<body>
Hello World, this is a very simple HTML document.
</body>
</html>
{{پایان چپ‌چین}}
در پاسخ سرور، خط اول، که خط وضعیت نامیده می‎شود، یکی از وضعیت‎های تعریف شده در پروتکل را مشخص می‏کند. در اینجا کد وضعیت ۲۰۰ به معنای صحیح و مجاز بودن درخواست می‎باشد. از خط دوم، هر خط حاوی یک فیلد سرآیند {{به انگلیسی|Header Field}} پاسخ است. این فیلدها با یک خط خالی به پایان می‎رسند. پایان هر خط نیز مانند بستهٔ درخواست با ۲ حرف Carriage Return و Line Feed پشتِ‎سرِهم مشخص می‎شود. بعد از یک خط خالی (که به معنای پایان فیلدهای سرآیند است)، بدنه پاسخ آغاز می‎شود. طول بدنهٔ پاسخ معمولاً در فیلد سرآیند Content-Length توسط سرور مشخص می‎شود. در صورتی که این فیلد مشخص نشود، اطلاعات ارسالی تا بسته شدن کامل ارتباط، بدنهٔ پاسخ محسوب خواهند شد.
 
== جستارهای وابسته ==
{{HTTP}}