باز کردن منو اصلی

تغییرات

افزودن بخش کدهای وضعیت
* استفاده از متغیر های پنهان در فرم‎های وب
* استفاده از متغیر های موجود در رشتهٔ درخواست. مانند: index.php?session_id=some_unique_id
 
== کدهای وضعیت ==
از نسخهٔ ۱٫۰ پروتکل انتقال ابرمتن به بعد، خطِ اولِ پاسخِ سرور تحت عنوان ''خط وضعیت'' شناخته شده است. این خط حاوی یک کد عددی (مانند ۴۰۴) که به عنوان ''کد وضعیت'' شناخته می‎شود و یک پیام متنی (مانند "یافت نشد" یا "Not Found") که با عنوان ''علت وضعیت'' شناخته می‎شود، می‎باشد. نحوهٔ برخورد [[عامل کاربر]] با پاسخ، بستگی کامل به کد وضعیت و فیلدهای سرآیند بستهٔ پاسخ دارد. با این حال استفاده از کدهای سفارشی (که در پروتکل اصلی موجود نیستند) نیز بلامانع می‎باشد. زیرا عوامل کاربر در برخورد با کدهای تعریف نشده، از رقم اول عدد آن‎ها برای شناسایی نوع کلی کد استفاده می‎کنند. <ref name="rfc_2616" /><sup>[بخش ۶٫۱]</sup>
 
کدهای وضعیت پروتکل انتقال ابرمتن به ۵ دستهٔ کلی تقسیم می‎شوند:
* کدهای 1xx یا اطلاعاتی: این کدها با عدد ۱ آغاز می‎شوند. این گروه، این پیام کلی را مشخص می‎کنند: «''درخواست شما دریافت شد، ادامه دهید''».
* کدهای 2xx یا موفقیت: این کدها با عدد ۲ آغاز می‎شوند. یعنی «''درخواستِ ارسالی دریافت شده، درک شده، پذیرفته شده و با موفقیت انجام شده است''».
* کدهای 3xx یا تغییر مسیر: این کدها با عدد ۳ آغاز می‎شوند. یعنی «''کلاینت برای کامل شدن درخواست نیازمند انجام عملیات اضافی است''».
* کدهای 4xx یا خطای کلاینت: این کدها با عدد ۴ آغاز می‎شوند. این گروه از کدها مشخص می‎کنند که «''کلاینت در درخواست خود اشتباه کرده و یا باعث بروز خطا شده است''».
* کدهای 5xx یا خطای سرور: این کدها با عدد ۵ آغاز می‎شوند. با این مفهوم که «''سرور در انجام عملیات مربوط به یک بستهٔ درخواستِ ظاهراً صحیح، ناموفق بوده و با خطا مواجه شده است''».
 
''علت وضعیت'' هایی که در متن تعریف پروتکل آمده‎اند پیشنهادی بوده و می‎توانند با متون دیگر، به صلاحِ دید [[توسعه دهنده]]، تغییر پیدا کنند. این عبارت می‎تواند توسط [[عامل کابر]] به عنوان توضیحات اضافی به کاربر نمایش داده شود.
 
== مثال ==