تفاوت میان نسخه‌های «فاطمه زهرا»

۴۳۸ بایت اضافه‌شده ،  ۷ سال پیش
جز
←‏ریشه‌شناسی نام: منابع لغوی معاصر
(←‏ریشه‌شناسی نام: با توجه به نام سربرگ این نوشتار که ترکیبی است ، باید هر دو بخش آن ریشه شناسی شوند. مطالب قبلی در هیچ کتاب لغتی نیامده اند.)
جز (←‏ریشه‌شناسی نام: منابع لغوی معاصر)
 
=== ریشه‌شناسی نام ===
'''فاطمه''' [[اسم فاعل]] است که از مصدر "ف ط م" گرفته شده ؛ فَطمَ در زبان [[عربی]] به معنی بریدن، قطع کردن و جدا شدن آمده‌است و اسم فاعل از این ریشه به معنی زنی که بچه ای دوساله را از شیر گرفته ، معنی شده است <ref>فراهيدى، خليل بن احمد، كتاب العين - قم، چاپ: دوم. ج‏7 ؛ ص442 : «فَطَمَتِ‏ الصَّبِيَّ أُمُّهُ‏ تَفْطِمُهُ‏، أي: تَقْطَعُهُ عَنِ الرَّضَاعِ » : ترجمه نوزاد را از شیر مادرش جدا کرد</ref> <ref>ازهرى، محمد بن احمد، تهذيب اللغة - بيروت، چاپ: اول :تهذيب اللغة ؛ ج‏13 ؛ ص254 </ref> <ref>صاحب بن عباد، اسماعيل بن عباد، المحيط في اللغة - بيروت، چاپ: اول :المحيط في اللغة ؛ ج‏9 ؛ ص195</ref> <ref>ثعالبى، عبدالملك بن محمد، فقه اللغة - بيروت، چاپ: اول : ص124</ref> <ref>ابن سيده، على بن اسماعيل، المحكم و المحيط الأعظم - بيروت، چاپ: اول ج‏9 ؛ ص196</ref> <ref>زمخشرى، محمود بن عمر، أساس البلاغة - بيروت، چاپ: اول :أساس البلاغة ؛ ص477</ref> <ref> المعجم الوسيط ؛ إبراهيم مصطفى انیس ( أحمد الزيات ـ حامد عبد القادر ـ محمد النجار)، تحقيق : مجمع اللغة العربية ، مصر.</ref>. در زبان عربی اسم فاعل را در مواقعی به معنای مفعولی به کار می برند ؛'''فاطمه''' نیز در منابع [[حدیث |حدیثی]] به صورت اسم مفعول یعنی جدا شده معنی گردیده است. دانشمندان [[اهل سنت]] از جمله ''ابن حجر هیثمی'' و ''متقي الهندي'' و ''خطيب البغدادی'' از [[محمد]] حدیثی را نقل کرده اند که دلیل این نام گذاری را بیان کرده است:
"إنّ اللّهَ عَزَّوَجَلَّ فَطمَ ابْنَتِي فاطِمَة وَوُلدَها وَمَنْ أَحَبًّهُمْ مِنَ النّارِ فَلِذلِكَ سُمّيَتْ فاطِمَة
خداوند دخترم فاطمه و فرزندانش و هر کس که آنها را دوست داشته باشد را از آتش دوزخ جدا کرده است به این دلیل او فاطمه نامیده شده است."
<ref>ابن فارس، احمد بن فارس، معجم مقاييس اللغه - قم، چاپ: اول :ج‏3 ؛ ص31 : الزاء و الهاء و الراء أصلٌ واحدٌ يدلُّ على حُسنٍ و ضِياء و صفاء</ref>
<ref>ابن سيده، على بن اسماعيل، المحكم و المحيط الأعظم - بيروت، چاپ: اول: ؛ ج‏4 ؛ ص230 زَهَرَ السِّراجُ‏ يَزْهَر زُهوراً، و ازدهَر: تَلألأَ، و كذلك الوَجهُ و القمرُ و النجمُ.</ref>
<ref> المعجم الوسيط ؛ إبراهيم مصطفى انیس ( أحمد الزيات ـ حامد عبد القادر ـ محمد النجار)، تحقيق : مجمع اللغة العربية ، مصر.</ref>
در احادیث نیز "زهراء" به همین معنی به کار رفته است.<ref>فاطمة الزهراء بهجة قلب المصطفى، ج 1، ص 180 از احقاق ‏الحق، ج 19، ص 16.</ref>.
 
۲۳۸

ویرایش