تفاوت میان نسخه‌های «کریشتوف کیشلوفسکی»

بدون خلاصه ویرایش
جز (ربات افزودن: eo:Krzysztof Kieślowski)
|محل_مرگ=
}}
'''کریستوف کیشلوفسکی''' ({{لهستانی|Krzysztof Kieślowski)}} زادهزادهٔ [[۲۷ ژانویه]] سال [[۱۹۴۱ (میلادی)|۱۹۴۱]] در شهر [[ورشو]]، [[‌لهستان]]، درگذشته [[۱۳ مارس]] [[۱۹۹۶ (میلادی)|۱۹۹۶]] در [[ورشو]]. کارگردان مشهور لهستانی که در جهان بیشتر با فیلم‌های [[سه‌رنگ (فیلم)|سه‌رنگ]] و [[ده‌فرمان (کیشلوفسکی)|ده‌فرمان]] شناخته می‌شود.
 
== جوانی ==
کیشلوفسکی در شهر [[ورشو]] به دنیا آمد و کودکی خود را در چند شهر کوچک رشدلهستان کردگذراند. همراه با پدر مهندسش که مبتلا به [[سل]] بود به شهرهای مختلفی در پی بهبودی می‌رفت . در ۱۶ سالگی در یک دوره آموزش آتش‌نشانی شرکت کرد اما پس از ۳ ماه آن را رها کرد. در سال ۱۹۵۷ بدون هدف شغلی وارد [[دانشگاه ورشو]] در رشته کارشناسی تئاتر شد چون یکی از بستگان او آنجا را اداره می‌کرد. سپس تصمیم گرفت کارگردان تئاتر شود اما آن زمان دوره کارگردانی تئاتر نبود پس تصمیم گرفت سینما را به عنوان راه واسط انتخاب کند.
 
ترک دانشگاه و کار به عنوان خیاط تئاتر، کیشلوفسکی علاقه‌مند به تحصیل در مدرسهٔ فیلم لودز بود جایی که دو کارگردان دیگر لهستانی، [[آندره وایدا]] و [[رومن پولانسکی]] را تربیت کرده بود. دو بار درخواستش رد شد. برای نرفتن به خدمت سربازی در این زمان او دانش‌آموز هنر شد سپس یک رژیم غذایی سخت گرفت تا معافیت پزشکی بگیرد. پس از چند ماه تلاش برای سربازی نرفتن بالاخره برای بار سوم مدرسه لودز درخواست او را پذیرفت.
 
== فیلمسازی در لهستان ==
اولین فیلم غیر مستند او [[کارکنان (فیلم)|کارکنان]] (۱۹۷۵) فیلمی تلویزیونی بود و او اولین جایزه‌اش را از [[جشنواره مانهایم]] بدست آورد. این فیلم و فیلم بعدی او [[اثر زخم (فیلم)|اثر زخم]] هر دو درباره واقعیتهای اجتماعی بودند. [[کارکنان (فیلم)|کارکنان]] درباره مهندسانی بود که روی ساخت یک صحنه نمایش کار می‌کردند با الهام از تجربیاتش در دانشگاه، و [[اثر زخم (فیلم)|اثر زخم]] تغییر و تحولات در یک شهر کوچک پس از اجرای یک طرح صنعتی بدون برنامه‌ریزی درست را نشان می‌داد. این فیلمها با شیوه‌ای مستندگونه و با بازیگران غیرحرفه‌ای ساخته شدند. همچون فیلمهای آخر او تصویرگر زندگی روزمره زیر سلطه یک سیستم رو به اضمحلال بود. البته باصراحت بیان نمی‌شد.
 
[[خوره دوربین]] (camera buff) ساخته ۱۹۷۹ (برنده جایزه اصلی از [[جشنواره جهانی مسکو]]) و [[بخت کور]] (Blind Chance) ساخته ۱۹۸۱ فیلم‌هایی با همین مضامین بودند، با تأکید بر انتخاب اخلاقی یک انسان و نه اجتماع. در همین دوران کیشلوفسکی همراه با چند کارگردان دیگر لهستانی از جمله [[آندره وایدا]] به عنوان اعضای جنبش رهایی مطرح شدند. جنبشی که به دغدغه‌های اخلاقی در سینما معقتد بود. ارتباط او با این کارگردانان توجه دولت لهستان را برانگیخت و باعث سانسور و فیلمبرداری یا تدوین مجدد فیلم‌های او در این دوران شد. (فیلم [[بخت کور]] تا شش سال پس از ساخت، امکان نمایش داخلی نداشت.)
 
[[بی‌سرانجام]] (No End) ساختهٔ ۱۹۸۴ شاید اولین فیلم صریح سیاسی او باشد. این فیلم نمایشگر دادگاه‌های سیاسی در لهستان در زمان حکومت نظامی، از دیدگاه روح یک وکیل و همسر بیوه‌اش است. هم دولت و هم مخالفان از فیلم به شدت انتقاد کردند. این فیلم آغازگر دوران همکاری نزدیک او با دو همکار بود، یکی [[کریستوف پیسویچ]] (فیلنامه‌نویس) و دیگری [[زبیگنف پرایزنر]] (آهنگساز). پیسویچ یک وکیل دادگستری بود که کیشلوفسکی در جریان تحقیقات درباره دادگاه‌های سیاسی در زمان حکومت نظامی برای ساختن فیلم مستند درهمین باره با او آشنا شده بود. او فیلمنامه‌نویس اصلی آثار بعدی کیشلوفسکی شد. [[زبیگنف پرایزنر|پرایزنر]] آهنگساز بی‌سرانجام و اغلب آثار بعدی کیشلوفسکی بود. موسیقی نقش مهمی در فیلم‌های کیشلوفسکی داشت و بسیاری از قطعات پرایزنر در فیلم به تنهایی نقش داشتند. از این جنبه آنها شخصیت‌هایی از فیلم محسوب می‌شدند مانند آثار [[واندر بودنمایر]] آهنگساز هلندی.
کاربر ناشناس