تفاوت میان نسخه‌های «آیین‌نامه بهداشت محیط»

بدون خلاصه ویرایش
هیات وزیران جمهوری اسلامی ایران در جلسه مورخه 1371/4/24 شمسی (1992/7/15 میلادی) در اجرای بند 2 ماده یک قانون تشکیلات و وظایف وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی '''آیین‌نامه بهداشت محیط''' را به شرح زیر تصویب نموده است:<ref>http://www.ghavanin.net</ref>{{سر خط}}
'''ماده 1- تعاریف'''{{سر خط}}
''الف- بهداشت محیط'': بهداشت محیط عبارت است از کنترل عواملی از محیط زندگی که به گونه‌ای روی سلامت جسمی، روانی و اجتماعی انسان تاثیر می‌گذارند.{{سر خط}}
''ب- آب اشامیدنی'': آب آشامیدنی، آب گوارایی است که عوامل فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی آن در حد استانداردهای مصوب باشد و مصرف آن عارضه سویی در کوتاه‌مدت یا درازمدت ایجاد نکند.{{سر خط}}
''پ- آلودگی آب آشامیدنی'': آلودگی آب آشامیدنی، عبارت است تغییر خواص فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی آب به گونه‌ای که آن را برای مصرف انسان زیان‌آور سازد.{{سر خط}}
''ت- کنترل بهداشتی'': منظور از کنترل بهداشتی، بازدید و بررسی وضعیت بهداشتی مراکز مشمول این آیین‌نامه به منظور اعمال ضوابط بهداشت محیطی می‌باشد.{{سر خط}}
''ث- مراکز کاربرد پرتوهای یونساز در پزشکی'': مراکز کابرد پرتوهای یونساز در پزشکی، مراکزی هستند که با استفاده از پرتوهای یونساز، زیرنظر مسئولین متخصص مربوط، به تشخیص یا درمان بیماری‌ها پرداخته و شامل مراکز رادیولوژی، رادیوتراپی و رادیوایزوتوپ می‌باشند.{{سر خط}}
''ج- اماکن عمومی'': اماکن عمومی عبارت است از اماکن متبرکه و زیارتگاه‌ها، زائرسراها، هتل‌ها، متل‌ها، مسافرخانه‌ها، پانسون‌ها، آسایشگاه‌های سالمندان، آرایشگاه‌ها، حمام‌ها، سونا، استخرهای شنا، سینماها، پارک‌ها، مراکز تفریح‌های سالم، باشگاه‌های ورزشی، ترمینال‌ها، وسایل حمل و نقل عمومی و مسافرتی، توالت‌های عمومی، گورستان‌ها و مانند این موارد.{{سر خط}}
 
 
۱۳۳

ویرایش