ضایعات هسته‌ای: تفاوت میان نسخه‌ها

محتوای حذف‌شده محتوای افزوده‌شده
خط ۲۱:
* بازپردازش سلاحهای هسته‌ای
 
== روشهایروش های پردازش و دفع ضایعات هسته‌ای ==
 
امروزه روشهایروش های پردازش و دفع ضایعات هسته‌ای نوین عبارتند از<ref>[http://www.aboutnuclear.org/view.cgi?fC=Waste,Waste_Treatment_Technologies NS&T : Waste : Waste Treatment Technologies<!-- عنوان تصحیح شده توسط ربات -->]</ref>:
* فشرده سازی (Compaction)
* پردازش شیمیایی (Chemical treatment)
خط ۳۰:
* ذخیره سازی (Storage)
 
در میان مواد باقی مانده در یک [[چرخه هسته‌ای]] [[اورانیوم]] مصرف شده از همه مهم‌تر است. یک راکتور هسته‌ای بزرگ هر سال در حدود سه متر مکعب (۲۵ تا ۳۰ تن) [[اورانیوم]] مصرف شده تولید می‌کند. این مواد مصرف شده از مقداری اورانیوم و همچنین مقداری [[پلوتونیوم]] و [[کوریوم]] تشکیل شده‌است و به طور کلی حدود ۳٪ از آن از مواد باقی مانده از شکافت تشکیل شده. اکتینیدها (اورانیوم، پلونیوم، و کریوم) موجود در این ترکیب موجب به وجود آمدن تششعات بلند مدت و کوتاه مدت رادیواکتیویته می‌شوند.
 
سوخت مصرف شده دارای خاصیت رادیواکتیو بالایی است و برای حمل آنها باید تمام جوانب احتیاط را رعایت کرد. البته خاصیت رادیواکتیو این مواد در طول زمان کاهش می‌یابد. پس از ۴۰ سال تششعات رادیواکتیو این مواد تا ۹۹٪ کاهش می‌یابند ولی با این حال هنوز هم خطرناک هستند.