فتح شروان (۱۵۸۱): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
{{جعبه جنگ
|جنگ = فتح شروان
|قسمتی‌از = لشکرکشی‌های پیاپی ایران و عثمانی در [[قفقاز]] در مقطع زمانی [[جنگ صفویان و عثمانی (۱۵۷۸–۱۵۹۰)]] و پس از [[حمله به شروان (۱۵۷۹)]] (البته اندکی بعد به دست سپاه عثمانی افتاد)
|تصویر =
|زیرنویس =
سنان پاشا در آغاز سال ۹۹۰ قمری / فوریه ۱۵۸۲ میلادی، با سفیر ایران از ارزروم به استانبول رفت. ولی پادشاه عثمانی چون از آنچه در آذربایجان رخ داده بود، مطلع شد، طی نامه‏ای به سلطان مرادخان عثمانی، او را به ادامه نبرد و تصرف سایر نواحی قفقاز و آذربایجان ترغیب کرد و بدین ترتیب تلاش‌های به عمل آمده برای پیمان نامه صلح از میان رفت.
 
تلاش‌های پیکرخان زیاد اوغلی قاجار که در ۹۸۹ قمری (۱۵۸۱ میلادی) توانسته بود یک بار دیگر غازی گرای خان و صفی گرای خان تاتار (برادران محمد گرای خان) را که به همکاری عثمان پاشا، از راه دربند به شروان حمله کرده بودند، شکست دهد و سران تاتار را در نواحی شماخی نابود کرده و غازی گرای خان را به اسارت گیرد، با اقدامات جنگ‌طلبانه سلطان عثمانی از یک طرف، و درگیری شاه محمد خدابنده در [[جنگ‌های خراسان (۱۵۸۰)|جنگ‌های خراسان]] از طرف دیگر، بی‌فایده ماند. اندک زمانی پس از شکست امیران تاتار، پیکرخان زیاد اوغلی قاجار حاکم شروان در گذشت و چون در همان سال، شاه محمد خدابنده و [[حمزه میرزا]] با همراهان به قزوین بازگشتند و سال بعد نیز به قصد دفع علی قلی خان[[علیقلی‌خان شاملو]] و هواخواهان عباس میرزا به خراسان رفتند، عثمان پاشا، موقع را مغتنم شمرد و از دربند بر قلعه شماخی تاخت و آنجا را در اختیار گرفت و دست حکام ایرانیشروان را بهاز کلیدست از شروانایران کوتاهخارج نمودساخت.