تفاوت میان نسخه‌های «مقداد بن اسود»

خنثی‌سازی ویرایش 11248728 توسط 86.19.168.174 (بحث)
(خنثی‌سازی ویرایش 11248728 توسط 86.19.168.174 (بحث))
'''ابوسعید مقداد بن عمرو بن ثعلبه بن مالک بن ربیعه بن عامر بن مطرود البهرائی الکندی''' (زادهٔ ۵۸۵پ.م.) که سپس‌تر وی را '''مقداد بن اسود''' هم خواندند، از [[صحابه]] [[محمد]] پیامبر [[اسلام]] بود. او با محمّد از [[مکّه]] به [[مدینه]] هجرت کرد و در [[غزوه|نبردهای محمّد]] در سپاه [[اسلام]] می‌جنگید.
 
در یکی از جنگ‌های دوران جاهلیت پای مردی از قبیله کنده را مجروح ساخت و به مکه گریخت و الاسود بن عبد یغوث الزُهری وی را به پسرخواندگی پذیرفت و وی ''حلیف'' (هم‌پیمان) قبیلهٔ [[بنو زهره]] شد. او ازجمله هفت نفر نخستی است که با میل خود اسلام آورد. وی به همراه دیگر مسلمانان به [[هجرت به حبشه|به حبشه هجرت کرد]]. در همهٔ [[غزوه‌های محمد]] شرکت داشت و گاه از تیراندازن بود. در [[غزوهٔ بدر]] از معدود سواره‌ها، در [[غزوه احد|احد]] به همراه [[حمزه بن عبدالمطلب]] از فرماندهان و در [[غزوه غابه]] فرمانده سوارکاران بود. پس از مرگ وی را به [[مدینه]] بردند.<ref>{{پک|Juynboll|1993|ف={{smallupper|AL-|MIḲDĀD| B. |ʿAMR}}|زبان=en}}</ref>
 
با مرگ محمّد، مقداد پسر اسود، به پیروی از [[علی بن ابی طالب]] از بیعت با [[ابوبکر]] سرباز زد امّا پس از بیعت کردن علی با ابوبکر، او نیز بیعت نمود. او در نزد [[شیعیان]] و [[اهل سنت]] از احترام برخوردار است. مقداد، در میان اهل سنت با لقب «حارس رسول الله» به معنی نگهبان فرستاده خدا، مشهور است.مقداد در سال33هجری در هفتاد سالگی جزف نزدیک مدینه وفات کرد و در مدینه دفن شد.