تفاوت میان نسخه‌های «حق اولویت نخستین فرزند»

بدون خلاصه ویرایش
{{legend|#000000|حق الویت نخستین فرزند ولی منصوب از سوی پدر}}
{{legend|#0080FF|انتخابی/انتصابی}}]]
'''حق الویت نخستین فرزند''' حقی است که به وسیلهٔ [[قانون]] یا [[سنت|رسم]] به بزرگترین فرزند [[خانواده]] داده می‌شود که طبق آن این فرزند دارایی خانواده را به ارث می‌برد. در صورت نبود فرزندان دارایی به خویشاوندان نسبی درجه دو می‌رسد که معمولا مذکر هستند و الویت در آنها نیز بر پایهٔ مسن تر بودن است. بازماندگان فرزندان بزرگتر فوت شده بر فرزندان جوانتر زنده الویت دارند و الویت انتقال [[ارث]] به سمت ژرفای خانواده است. این اصل در تاریخ برای وراثت زمین و عنوان و سمت و به ویژه عنوان [[پادشاهی]] تا زمان برچیده شدن یا تغییر به کار برده می شده است.
 
در انواع گوناگون حق الویت نخستین فرزند در جهان غرب پس از [[جنگ جهانی دوم]] و با تقویت [[فمینیسم]] ارجحیت جنس مذکر بر مونث از میان رفته است. بیشتر پادشاهی‌های [[اروپا]] از قبیل [[بلژیک]]، [[دانمارک]]، [[لوگزامبورگ]]، [[هلند]]، [[نروژ]] و [[سوئد]] ارجحیت جنسی را لغو کرده‌اند.