مدیریت نوآوری: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
در رشتهٔ خلاقیت شناسی سازمانی صنعتی و مدیریت نوآوری موضوعات مختلفی مانند مدیریت انگیزش خلاقیت و مدیریت ایده‌های خلاق منابع انسانی سازمان، ساختارهای سازمانی پشتیبان خلاقیت و نوآوری، فرهنگ‌های سازمانی پشتیبان خلاقیت و نوآوری، مدل‌ها و ساز و کارهای نوآوری، مدیریت دانش سازمانی، فرایندهای خلق دانش (دانش آفرینی)، مدیریت استراتژیک نوآوری، مدیریت پروژه های نوآورانه ، فرایندهای نوآوری فناورانه و مدیریت مهندسی سیستم و مهندسی نوآوری مورد مطالعه و بررسی قرار می‌گیرد (گلستان هاشمی، ۱۳۸۷، ۱۳۸۸، ۱۳۹۰)<ref>{{یادکرد |کتاب = خلاقیت شناسی سازمانی صنعتی و مدیریت نوآوری | نویسنده = دکتر سید مهدی گلستان هاشمی |ترجمه = |فصل = |صفحه = | مجموعه مقالات اولین کنفرانس ملی خلاقیت شناسی، تریز و مهندسی و مدیریت نوآوری = | چاپ = | 1387 = |شابک =}}</ref>.
 
==مدیریت نوآوری جامع ==
'''مدیریت نوآوری جامع''' رویکرد نوینی به مدیریت نوآوری است که با سازمان دهی و به کارگیری حداکثری منابع و قابلیت‌های سازمانی، شایسنگی ویژهٔ نوآوری در سازمان را در راستای تحقق ارزش آفرینی و انواع دستاوردهای نوآورانه بر مبنای '''خلاقیت شناسی مدیریت ارزش''' به وجود می‌آورد. رویکرد مدیریت نوآوری جامع برای اول بار به طور تقریبا همزمان توسط یک پژوهشگر چینی (گسو ،۲۰۰۲) و یک پژوهشگر ایرانی (گلستان هاشمی، ۲۰۰۲ )ارائه گردیده است . مدیریت نوآوری جامع دارای زیر نظام های متعددی از جمله نظام مدیریت دانش جامع ، نظام مهندسی نوآوری و نظام مهندسی سیستم می باشد و با رویکردهای مدیریت فرهنگ تعالی جامع ، مدیریت تعالی سازمانی جامع و مدیریت جامع خلق ارزش ارتباط زیادی دارد <ref>{{یادکرد |کتاب = مدیریت نوآوری جامع. فصلنامه علوم خلاقیت شناسی و حل مسئله ابداعی | نویسنده = دکتر سید مهدی گلستان هاشمی |ترجمه = |فصل = |صفحه = | = | چاپ = | 1382 = |شابک =}}</ref>.<ref>{{یادکرد |کتاب = مدیریت نوآوری جامع. مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس ملی خلاقیت شناسی سازمانی، مهندسی و مدیریت نوآوری | نویسنده = دکتر سید مهدی گلستان هاشمی |ترجمه = |فصل = |صفحه = | = | چاپ = | 1390 = |شابک =}}</ref>.
 
== سیستم مهندسی نوآوری - مهندسی سیستم ==
 
یکی از مهم ترین زیر سیستم های مدیریت نوآوری جامع '''سیستم مهندسی نوآوری''' است که شامل '''مهندسی سیستم''' می شود . دراین رویکرد منظور از '''سیستم''' خروجی نهایی یا محصول جدید می باشد . '''مهندسی سیستم''' (Systems engineering) عبارت از روش شناسی تخصصی مبتنی بر رویکرد سیستمی بوده و دارای ماهیت میان رشته ای و چند تخصصی است که به یکپارچه سازی هدفمند مجموعه ای از اجزا و عناصر و شکل دهی یک مجموعه کامل و ایجاد یک محصول مشخص با قابلیت ها و کارامدی های تعیین شده می پردازد. هدف اصلی مهندسی سیستم، خلق یک سیستم جدید است و یکی از دانش ها و روش شناسی های تخصصی مربوط به طراحی سیستم های فنی مهندسی و خلق محصولات جدید ، مهندسی محصول و مهندسی نوآوری می باشد و مانند مدیریت پروژه های اختراعی و نوآورانه خلق فناوری و محصولات نوین یکی از زیر نظام های رویکرد مدیریت نوآوری جامع و نظام مدیریت جامع خلق ارزش در سازمان ها به ویژه سازمان های دانش بنیان و نوآور محسوب می گردد . ( گلستان هاشمی ، 1389 )
 
'''مهندسی سیستم''' در یک تعریف کلی عبارت از روش شناسی تخصصی انسجام بخشی و یکپارچه سازی هدفمند مجموعه ای از اجزا و عناصر و شکل دهی یک سیستم کامل با ویژگی ها و قابلیت های کارکردی مشخص می باشد. به بیان دیگر '''مهندسی سیستم''' دانش و روش شناسی در کنار هم قرار دادن اصولی کلیه اجزا و عناصر زیر مجموعه یک سیستم و برقراری روابط تعاملی هدفمند و هم افزایانه میان آنها به بهترین شیوه ممکن است که در نهایت منجر به ایجاد یک مجموعه یا سیستم کلان ( محصول ) با قابلیت و توانمندی مشخص به منظور پاسخگویی به نیازهایی خاص می باشد . مهندسی سیستم بر اساس رویکرد سیستمی استوار بوده و دارای ماهیت میان رشته ای و چند تخصصی می باشد(گلستان هاشمی ،1389 ).<ref>{{یادکرد |کتاب = راهنمای پیکره دانش مهندسی سیستم( SEBOK)| نویسنده = دکتر سید مهدی گلستان هاشمی |ترجمه = |فصل = |صفحه = | = | چاپ = | = |شابک =}}</ref> .
 
برای مهندسی سیستم تعاریف متعدد و متنوعی ارائه شده است که البته اکثر آنها اشتراک مفهومی بالایی دارند. انجمن بین المللی مهندسی سیستم(INCOSE)مهندسی سیستم را چنین تعریف نموده است : '''مهندسی سیستم''' یک رویکرد میان رشته ای برای تحقق بخشیدن به سیستم های موفق( Successful Systems) می باشد.در این راستا بر فرایندهای تعریف نیازهای مشتری و تعریف قابلیت های اولیه مورد نیاز در چرخه ی توسعه،الزامات مستند سازی ، طراحی و اعتبارسنجی سیستم معطوف می باشد.هدف مهندسی سیستم برآورده شدن حداکثری نیازهای مشتریان و ذینفعان سازمان باحداکثر کیفیت و اعتمادپذیری و حداقل هزینه هاو طبق برنامه از پیش تعیین شده می باشد .
یکی از متداول ترین رویکردها به مهندسی سیستم ، فرایندهای هفت گانه برای آن لحاظ گردیده که یا عبارت '''SIMILAR''' نشان داده می شود که شامل موارد بیان مسئله ، بررسی انواع گزینه ها ، مدل سیستم ، یکپارچه سازی ، راه اندازی سیستم ، ارزیابی عملکرد و ارزیابی مجدد می باشد. از مهم ترین منابع دانشی مهندسی سیستم راهنمای پیکره دانش مهندسی سیستم SEBoK ،
راهنمای مهندسی سیستم انجمن INCOSE و راهنمای مهندسی سیستم ناسا(NASA-SEH)می باشد (گلستان هاشمی ،1390).<ref>{{یادکرد |کتاب = راهنمای پیکره دانش مهندسی سیستم( SEBOK)| نویسنده = دکتر سید مهدی گلستان هاشمی |ترجمه = |فصل = |صفحه = | = | چاپ = | = |شابک =}}</ref> .
<ref>{{یادکرد |کتاب = راهنمای مهندسی سیستم INCOSE| نویسنده = دکتر سید مهدی گلستان هاشمی |ترجمه = |فصل = |صفحه = | = | چاپ = | = |شابک =}}</ref> .
 
==مدیریت دانش جامع ==
مدیریت دانش جامع(TKM)رویکرد همه جانبه نگر و فراگیر به مدیریت دانش به منظور دستیابی به دانش جامع می باشد . رویکرد مدیریت دانش جامع معطوف به فراگیری فرایندهای مدیریت دانش درون گرا و برون گرا در سراسر زنجیره ارزش سازمان بوده و زیر ساخت اصلی پشتیبان در رویکردهای نوین مدیریت نوآوری جامع ، مدیریت تعالی سازمانی جامع و مدیریت جامع خلق ارزش (Total Quapronovation Management)محسوب می گردد(گلستان هاشمی،1389 ).
 
== زیرنویس‌ها ==
۲۲۹

ویرایش