تفاوت میان نسخه‌های «چونگ‌جن»

۳۵ بایت اضافه‌شده ،  ۶ سال پیش
جز
جز (ربات: حذف میان‌ویکی موجود در ویکی‌داده: ۲۱ میان‌ویکی)
| تاجگذاری =
| تفویض =
| نام کامل =(پيش از سلطنت) جو يوجيان<br /> {{سخ}}朱由檢
| لقب = چونگ‌جن <br /> {{سخ}}崇禎
| زادروز =[[۶ فوریه]] [[۱۶۱۱ (میلادی)|۱۶۱۱]]
| زادگاه =
}}
 
'''چونگ‌جن''' ([[زبان چینی#.D8.AE.D8.B7 .DA.86.DB.8C.D9.86.DB.8C|چینی ساده‌شده]]: 崇祯؛ [[زبان چینی#.D8.AE.D8.B7 .DA.86.DB.8C.D9.86.DB.8C|چینی سنتی]]: 崇禎؛ [[پین‌یین]]: Chóng Zhēn؛ [[زبان انگلیسی|انگلیسی]]: Chongzhen) به معنای فرخنده و ارجمند، نام پادشاهىپادشاهی جو یوجیان ( (۶ فوریه ۱۶۱۱ - ۲۵ آوریل ۱۶۴۴)، شانزدهمین و آخرین امپراتور [[امپراتوری مینگ|دودمان مینگ]] بود. او همچنین پنجمین فرزند امپراتور [[تایچانگ]] و برادر امپراتور [[تیانچی]] بود.
 
== آغاز سلطنت ==
جو یوجیان در سن ۱۶ سالگی و به دنبال مرگ برادرش امپراتور تیانچی که هیچ وارث مذکرىمذکری نداشت در ۲ اکتبر ۱۶۲۷ به تخت سلطنت رسید و با نام چونگ‌جن، دوران امپراتورىامپراتوری خود (۵ فوریه ۱۶۲۸ - ۲۵ آوریل ۱۶۴۴) را آغاز نمود. از آنجا که امپراتور پیشین علاقه‌اىعلاقه‌ای به کشوردارىکشورداری نداشت و بیشتر وقتش را به کار مورد علاقه‌اش نجاری مى‌گذراند،میگذراند، ادارهٔ تمام امور کشور در دست خواجهٔ اعظم دربار [[وی جونگ‌شیان]] و دایهٔ امپراتور [[بانو که]] قرار گرفته بود که با اعمال پلید خود موجبات نارضایتىنارضایتی مردم و زوال بیشتر پادشاهی مینگ را سبب شده بودند. نخستین کارىکاری که امپراتور چونگ‌جن پس از به قدرت رسیدن انجام داد عزل آن دو و گرفتن امور کشور در دست خود بود. او تمام سعىسعی خود را به کار بست تا دودمان مینگ را احیا کند ولىولی خزانهٔ سلطنتىسلطنتی به دلیل سال‌ها فساد درباریان خالىخالی بود و امکان به کار گیرىگیری افراد شایسته در منصب‌هاىمنصب‌های مهم وجود نداشت. از سوىسوی دیگر، [[منچو|منچوها]] به رهبرىرهبری [[خوانگ تای‌جی]] از ضعف دولت مرکزىمرکزی مینگ استفاده کرده و مرزهاىمرزهای شمال شرقی کشور را مورد تاخت و تاز خود قرار داده بودند. در چنین شرایطىشرایطی که مردم از یک سو مورد هجوم دشمن قرار داشتند و از سوىسوی دیگر با قحطىقحطی ناشىناشی از خشکسالى‌هاىخشکسالیهای پىپی در پىپی دست و پنجه نرم مى‌کردند،میکردند، دولت براىبرای تأمین هزینه هاى‌خودهایخود مالیات دریافتىدریافتی از مردم را افزایش داد و باعث بروز اعتراضات و شورش‌هاىشورش‌های بسیارىبسیاری در نقاط مختلف کشور شد که از آن جمله مى‌توانمیتوان به شورش‌هاىشورش‌های دهقانىدهقانی به رهبرىرهبری [[لی زی‌چنگ]] اشاره نمود.
 
در ۱۶۳۰، چونگ‌جن نسبت به وفادارىوفاداری یکىیکی از ژنرال‌هاىژنرال‌های ارتش خود به نام [[یوان چونگ‌هوان]] ظنین شد زیرا خواجگان اسیر شده به دست منچوها که موفق به فرار شده بودند به ام‍پراتور اطلاع دادند که ژنرال یوان با دشمن همکارىهمکاری مى‌کندمیکند. در واقع این اتهام پاپوشىپاپوشی بود از سوىسوی منچوها براىبرای از میان برداشتن یوان چونگ‌هوان زیرا او تواناترین ژنرال ارتش مینگ در عقب نگاه داشتن منچوها بود و با وجود او امکان فتح کشور چین وجود نداشت. سرانجام ژنرال یوان در همان سال به جرم خیانت به کشور محکوم به مرگ به روش قطعه قطعه کردن آرام گردید و این اعدام علاوه بر ایجاد شورش و ناآرامى‌هاىناآرامیهای بیشتر در کشور، نشانگر نابودىنابودی حتمىحتمی سلسه مینگ به دلیل نبود فرمانده‌ای توانا برای مقابله با منچوها نیز بود. پس از اعدام ژنرال یوان چونگ‌هوان، [[وو سن‌گویی]] جانشین او شد.
 
== مرگ چونگ‌جن و پایان دودمان مینگ ==
در روز ۲۴ آوریل ۱۶۴۴، گروه عظیمىعظیمی از شورشیان به رهبرىرهبری لی زی‌چنگ موفق به تصرف [[پکن|بیجینگ]]، پایتخت امپراتوری شدند<ref>{{یادکرد وب
| نشانی = http://www.hultengren.com/kidy/Ming/tombs/16chongzhen/maincz.htm
| عنوان = Ming Tombs - Emperor Chongzhen
| تاریخ بایگانی =
| نقل قول =
}}</ref>. امپراتور چونگ‌جن با به صدا درآوردن زنگ مخصوص خواهان حضور وزرایش برای برگزاری جلسه‌ای اضظراری شد ولی هیچ کس نیامد. چونگ‌جن که مى‌دیدمیدید سلسلهٔ مینگ به پایان خود رسیده است، با جمع کردن تمام خاندان سلطنتى،سلطنتی، از آنها، به جز پسرانش، خواست تابه جاىجای تسلیم شدن به زندگىزندگی خود پایان دهند. ملکه خود را حلق‌آویز کرد و دیگر زنان و دخترانش را نیز خود کشت. اما شاهزاده‌خانم [[چانگ‌پینگ]] در برابر فرمان پدرش مقاومت نمود و امپراتور که خشمگین شده بود دست چپ او را قطع نمود.
 
سرانجام در بامداد روز ۲۵ آوریل ۱۶۴۴، چونگ جن در حالیکه موهایش آشفته، آستین لباسش آغشته به خون و تنها یک کفش به پا داشت<ref>{{یادکرد وب
| تاریخ بایگانی =
| نقل قول =
}}</ref> از [[شهر ممنوعه]] خارج شده و به سمت باغ سلطنتی جینگ‌شان که در شمال آن قرار داشت فرار مى‌کندمیکند. از تپهٔ میشان بالا می‌رود و با کمک وانگ چنگ‌ئن خود را بر درخت پاگودایی که رو به شهر ممنوعه دارد و در دوران امپراتوری چینگ به درخت ادیب چینی گنهکار شهرت یافت{{نشان|m1}} دار میزند و با مرگ خود به سلسلهٔ مینگ پایان مى‌دهدمیدهد.
 
== جستارهای وابسته ==
 
== پانویس ==
{{پاورقی|m1}}درخت مذکور دیگر وجود ندارد [http://en.beijing2008.cn/spectators/beijing/tourism/list/n214068422.shtml][http://www.tourochina.com/sightarea/568/Jingshan-Park] و گفته مى‌شودمیشود در زمان انقلاب فرهنگی توسط ارتش سرخ از ریشه به درآورده شده است[http://books.google.com/books?id=ivu7xqd-nuUC&pg=PA136&dq=chongzhen+1644+tree&ei=5EMLSeefFJ_EtAPm5eyhBQ#PPA136,M1] و آنچه که امروز در جاىجای آن قرار دارد درختىدرختی مشابه آن است که در ۱۹۸۱ کاشته شده است [http://www.beijingguide2008.com/jingshan_park_beijing/jingshan_park_beijing.html].
 
== منابع ==
{{پانویس}}
* [http://en.wikipedia.org/wiki/Chongzhen_Emperor ویکی‌پدیای انگلیسی]
* [http://www.britannica.com/EBchecked/topic/116943/Chongzhen دائرةالمعارف بریتانیکا]
<div dir="ltr">
 
[[رده:امپراتوران دودمان مینگ]]
[[رده:حکم‌رانان چینی در سده ۱۷ (میلادی)]]
[[رده:درگذشتگان ۱۶۴۴ (میلادی)]]
[[رده:زادگان ۱۶۱۱ (میلادی)]]
۸۷۶٬۱۰۱

ویرایش