تفاوت میان نسخه‌های «ایم-۱۲۰ آمرام»

جز
جز (ربات: ru:AIM-120 AMRAAM یک مقالهٔ خوب است)
آمرام از یک موتور راکتی سوخت جامد استفاده می‌کند که آن را به سرعت چهار ماخ رسانده و بردی فراتر از ۴۸ کیلومتر را به آن می‌بخشد. سیستم خودکار پیچیده، سرعت بسیار بالا، و مانورپذیری فوق‌العاده باعث می‌شود تا شانس فرار از چنگ آمرام به حداقل برسد. در لحظه رهگیری فیوز مجاورتی موشک بمب حاوی حدود بیست کیلو مواد منفجره آن را فعال می‌کند تا هدف را نابود کند. در مسافت‌های کوتاه این موشک کاملاً به رادار خود متکی است و هواپیمای شلیک‌کننده نیازی به هدایت آن ندارد اما در مسافت‌های طولانی‌تر این موشک از هدایت اینرسیایی بهره برده و اطلاعات مربوط به تغییرات هدف را از هواپیمای شلیک‌کننده خود دریافت می‌کند.
 
آمرام برای نیروی هوایی و دریایی آمریکا ساخته شده و جایگزینی برای موشک‌های [[ایم-۷ اسپارو]] است. آمرام در مقایسه با اسپارو سریع‌تر، کوچک‌تر، سبک‌تر است و قابلیت بهتری برای درگیری با اهداف کم‌ارتفاع دارد. هواپیماهای [[اف-۱۵]]، [[اف-۱۶]] و پروژه در حال طراحی [[اف-۲۲]] [[نیروی هوایی آمریکا،آمریکا]]، [[اف-۱۴]] دی، [[اف-۱۸ هورنت]] [[نیروی دریایی آمریکا،آمریکا]]، [[اف-۴|اف-۴های]] نیروی هوایی آلمان و تورنادوها و سی هریرهای بریتانیایی به عنوان هواپیمای پایه طراحی این موشک انتخاب شدند. نخستین شلیک این موشک در جنگ واقعی در دسامبر ۱۹۹۲ توسط یک جنگنده اف ۱۶ علیه یک [[میگ-۲۵]] عراقی در جنوب عراق صورت گرفت که به سرنگونی جنگنده عراقی انجامید. در سال‌های بعد این موشک بر روی جنگنده‌های دیگری چون [[یوروفایتر تایفون]]، [[اف-۱۸ سوپرهورنت]]، [[اف-۵]]، و جنگنده‌های سوئدی یا ۳۷ ویگن و ساب یاس ۳۹ گریپن هم نصب شد.
 
هزینه تولید هر فروند از موشک آمرام حدود ۳۸۶ هزار دلار اعلام شده است که از این رقم حدود ۶۹ درصد هزینه سیستم هدایتی، ۹ درصد سیستم کنترل، ۹ درصد فیوز، ۶ درصد پیشرانه، ۶ درصد بدنه، و فقط ۲ درصد کلاهک جنگی آن است.<ref>[http://www.globalsecurity.org/military/systems/munitions/aim-120-specs.htm AIM-120 AMRAAM Slammer Specification] Global security</ref>
[[رده:موشک‌های هوابه‌هوا]]
{{Link GA|ru}}
[[رده:ویکی‌سازی رباتیک]]