تفاوت میان نسخه‌های «خطا (فوتبال)»

بدون خلاصه ویرایش
جز (ویرایش به وسیلهٔ ابزار خودکار ابرابزار)
تاریخچه استفاده از کارت‌های رنگی به عنوان زبان بیطرفی توسط داوران به داور انگلیسی کن آستون باز می‌گردد. آستون بابت این ایده از طرف فیفا تشویق شد و به عضویت کمیته داوران جام جهانی ۱۹۹۶ منصوب شد.
در یک-چهارم نهایی بازی بین انگلیس و آرژانتین در ورزشگاه ومبلی برگذار شد. داور مسابقه رادولف کریتلین برادران رادولف را اخطار داد و همچنین انتونیو راتین آرژانتینی را نیز از بازی اخراج کرد. این در حالی بود که داور تصمیم خود را قطعی نکرده بود. این ماجرا جرقه‌ای بود برای آستون تا به فکر چاره‌ای باشد تا تصمیمات داور را برای بازیکنان دو تیم و همچنین تماشاگران روشن تر کند. آستون متوجه شد که همانند کدبندی رنگ‌ها در چراغ راهنمایی (زرد=اخطار و قرمز=ایست) می‌توان زبانی را برایروشنتر کردن تصمیمات داوران به وجود آورد. و نتیجه آن رنگ زرد برای اخطار بازیکن و رنگ قرمز برای اخراج بازیکن انتخاب شد. که از این کدبندی رنگ‌ها اولین بار در جام جهانی ۱۹۷۰ مکزیک استفاده شد. استفاده از کارت‌های جریمه علاوه بر فوتبال در ورزش‌های دیگر نیز توسط قوانین مربوط به آنها نستفاده می‌شود.
 
==دسته بندی خطا ها==
هنگامی که بازیکنی یکی از حرکات زیر را در جریان بازی انجام دهد داور حرکت او را خطا شمرده و به تیم حریف یک ضربه آزاد مستقیم میدهد.
*زدن و یا تلاش برای زدن بازیکن حریف
*زدن پا و یا تلاش برای زدن پای حریف
*جهش به سمت بازیکن حریف
*شارژ کردن بازیکن حریف
*حمله و یا تلاش جهت حمله به بازیکن حریف
*هل دادن بازیکن حریف
*تکل رفتن به سمت بازیکن
و یا مرتکب شدن هر یک از خطا های زیر
*نگهداشتن بازیکن
*انداختن آب دهان به سمت بازیکن
*عمدا توپ را با دست زدن
برای این که داور تعیین کند که بازیکن عمدا توپ را با دست زده توجیهاتی وجود دارد:
#حرکت دست به سمت توپ (نه بالعکس)
#وجود فاصله بین بازیکن و توپ
#لمس توپ توسط وسیله ای که در دست است(مثل لباس،محافظ ساق پا)
#موقعیت دست نسبت به توپ
#زدن توپ با پرتاب وسیله(پرتاب کفش و یا محافظ ساق پا)
اگر بازیکنی در محوطه جریمه مرتکب خطای ضربه آزاد مستقیم شود یک پنالتی به بازیکن تیم حریف داده میشود.
 
== منابع ==
۴۳۶

ویرایش