تفاوت میان نسخه‌های «آنافیلاکسی»

بدون خلاصه ویرایش
}}
<!--Definition, symptoms, and causes -->
آنافیلاکسی یک واکنش آلرژیک جدی است که به طور ناگهانی آغاز می‌شود و می‌تواند منجر به مرگ گردد.<ref name=Tint10>{{cite book|author=Tintinalli, Judith E. |title=Emergency Medicine: A Comprehensive Study Guide (Emergency Medicine (Tintinalli))|publisher=McGraw-Hill Companies|location=New York |year=2010 |pages=177–182 |isbn=0-07-148480-9 |oclc= |doi= |accessdate=}}</ref> آنافیلاکسی معمولا با علایمی همچون جوشضایعات همراه باجلدی، خارش، تورم گلو و افت فشار خون پایین همراه است. دلایل معمول آنافیلاکسی شامل نیش حشرات، مواد غذایی و داروهاست.
 
<!--Pathophysiology, diagnosis, and management -->
== پوست ==
[[پرونده:Rash on the chest of a person with anaphylaxis.jpg|بندانگشتی|چپ| کهیر و برافروختگی‌های روی کمر فرد مبتلا به آنافیلاکسی]]
علائم معمولا شامل برآمدگی‌هایی روی پوست ([[کهیر]])، خارش، صورت و پوست سرخ (برافروختگی)، یا لب‌های متورم است..<ref name=Diag06>{{cite journal |author=Sampson HA, Muñoz-Furlong A, Campbell RL, ''et al. '' |title=Second symposium on the definition and management of anaphylaxis: summary report—Second National Institute of Allergy and Infectious Disease/Food Allergy and Anaphylaxis Network symposium |journal=J. Allergy Clin. Immunol. |volume=117 |issue=2 |pages=391–7 |year=2006 |month=February |pmid=16461139|doi=10.1016/j.jaci.2005.12.1303}}</ref> افرادی که دچار ورم زیر پوستی (آنژیوادم) شده‌اند، ممکن است به جای خارش احساس سوختگی داشته باشند.<ref name=Rosen2010/> تا ۲۰٪ موارد ممکن است زبان یا حلق فرد متورم شود..<ref name=Shock10/> دیگر علائم شامل آبریزش بینی و تورم غشای مخاطی روی سطح چشم و پلک (کنژنکتیویت[[کونژنکتیویت]]) است.<ref name=Aus06/> پوست ممکن است به دلیل کمبود اکسیژن به رنگ آبی دربیاید ([[سیانوز]])..<ref name=Aus06/>
 
== تنفس ==
علائم تنفسی شامل تنگی نفس، تنفس دشوار و همراه با صدای خس حس، یا تنفس دشوار و با صدای بلند (همراه با سوت) است.<ref name=Diag06/> تنفس با صدای [[خس خس سینه|خس خس]] معمولا به دلیل اسپاسم ماهیچه‌های پایینی راه تنفسی (ماهیچه‌های برونش) است.<ref name=Cardio08/> تنفس همراه با صدای سوت به علت تورم قسمت‌های بالایی راه تنفسی است، که باعث تنگی راه‌های تنفسی می‌شود.<ref name=Aus06>{{cite journal|last=Brown|first=SG|coauthors=Mullins, RJ, Gold, MS|title=Anaphylaxis: diagnosis and management.|journal=The Medical journal of Australia|date=2006 Sep 4|volume=185|issue=5|pages=283–9|pmid=16948628}}</ref> [[گرفتگی صدا]]، درد هنگام بلعیدن، و [[سرفه]] نیز ممکن است اتفاق بیفتد.
 
== قلب ==
عروق قلبی ممکن است به دلیل آزادسازی [[هیستامین]] از سلول‌های مشخصی در قلب، به طور ناگهانی منقبض شوند.(اسپاسم عروق کرونر)<ref name=Cardio08/> این اتفاق مانع از جریان خون به قلب می‌شود، و ممکن است باعث مرگ سلول‌های قلبی شود (انفارکتوس میوکارد)، یا ضربان قلب ممکن است خیلی تند، یا خیلی کند گردد (دیس ریتمی قلبی)، و یا ممکن است قلب از تپش باز بماند (ایست قلبی). <!-- even in the absence of epinephrine use -->.<ref name=Review09/><ref name=World11>{{cite journal|last=Simons|first=FE|coauthors=World Allergy, Organization|title=World Allergy Organization survey on global availability of essentials for the assessment and management of anaphylaxis by allergy-immunology specialists in health care settings.|journal=Annals of allergy, asthma & immunology: official publication of the American College of Allergy, Asthma, & Immunology|date=2010 May|volume=104|issue=5|pages=405–12|pmid=20486330|url=http://www.csaci.ca/include/files/WAO_Anaphylaxis_Guidelines_2011.pdf|doi=10.1016/j.anai.2010.01.023}}</ref> افرادی که از پیش مشکل قلبی دارند بیشتر در معرض خطرات قلبی ناشی از آنافیلاکسی هستند.<ref name=Cardio08/> در حالی که ضربان قلب شدید به دلیل فشار خون پایین بیشتر رایج است،<ref name=Aus06/> ۱۰٪ از افرادی که از انافیلاکسی رنج می‌برند ممکن است ضربان قلب پایین ([[برادی کاردی]]) با فشار خون پایین داشته باشند.(ترکیب ضربان قلب پایین و فشار خون پایین رفلکس بزول یاریش نامیده می‌شود)<ref name=CEA11/> فرد به دلیل افت فشار خون ممکن است دچار سرگیجه و بی هوشی شود. این افت فشار خون به دلیل گشاد شدن عروق خونی (شوک توزیعی) یا به دلیل نارسایی بطن‌های قلب باشد (شوک کاردیوژنیک).<ref name=Cardio08/> در موارد محدودی، فشار خون بسیار پایین می‌تواند از علائم آنافیلاکسی باشد.<ref name=Shock10/>
 
== سایر ==
 
== علت‌ها ==
آنافیلاکسی می‌تواند با واکنش بدن به اکثر مواد خارجی ایجاد شود.<ref name=His11/> محرک‌های رایج شامل سم گزش و نیش حشرات، غذا، و دارو است..<ref name=CEA11/><ref>{{cite journal|last=Worm|first=M|title=Epidemiology of anaphylaxis.|journal=Chemical immunology and allergy|year=2010|volume=95|pages=12–21|pmid=20519879}}</ref> در خردسالان و نوجوانان غذا رایج ترین محرک است. در بزرگسالان داروها، و گزیدگی و نیش حشرات رایج تر است.<ref name=World11/> عللی که کمتر رایج هستند عبارت اند از فاکتورهای فیزیکی، عوامل بیولوژیک (مایع منی)، لاتکس، تغییرات هورمونی، افزاینده‌های خوراکی (مانند رنگ‌های خوراکی و مونو سدیم گلوتامات) و داروهایی که برای پوست مورد استعمال قرار می‌گیرند (داروهای موضعی).<ref name=Aus06/> تمرین بدنی و دما (چه سرما و یا گرما)، می‌توانداز طریق تحریک سلول‌های بافتی مشخصی (مست[[ماست سل‌ها]]) که ماده شیمیایی ایجاد کننده واکنش آلرژیک را ترشح می‌کنند، باعث بروز آنافیلاکسی شود.<ref name=World11/><ref name=APLS07>{{cite book|last=editors|first=Marianne Gausche-Hill, Susan Fuchs, Loren Yamamoto,|title=The pediatric emergency medicine resource|year=2007|publisher=Jones & Bartlett|location=Sudbury, Mass.|isbn=9780763744144|pages=69|edition=Rev. 4. ed.|url=http://books.google.ca/books?id=lLVfDC2dh54C&pg=PA69}}</ref> آنافیلاکسی که علت آن ورزش باشد معمولا به خوردن غذاهای مشخصی نیز مربوط می‌شود.<ref name=Rosen2010/> اگر آنافیلاکسی زمانی اتفاق بیفتد که فرد در حال دریافت داروی بیهوشی است، رایج ترین علت آن داروهای مشخصی است که برای ایجاد فلج به کار می‌روند (عوامل بازدارنده عضلات عصبی)، آنتی بیوتیک‌ها و لاتکس.<ref>{{cite journal|last=Dewachter|first=P|coauthors=Mouton-Faivre, C, Emala, CW|title=Anaphylaxis and anesthesia: controversies and new insights.|journal=Anesthesiology|date=2009 Nov|volume=111|issue=5|pages=1141–50|pmid=19858877|doi=10.1097/ALN.0b013e3181bbd443}}</ref> در ۵۰-۳۲٪ موارد علت مشخص نیست (آنافیلاکسی ایدیوپاتیک).<ref>{{cite book|last=editor|first=Mariana C. Castells,|title=Anaphylaxis and hypersensitivity reactions|year=2010|publisher=Humana Press|location=New York|isbn=9781603279505|pages=223|url=http://books.google.ca/books?id=bEvnfm7V-LIC&pg=PA223}}</ref>
 
== مواد غذایی ==
 
== داروها ==
هر دارویی ممکن است منجر به آنافیلاکسی شود. رایج ترین آن‌ها آنتی بیوتیک‌های بتا لاکتام (مانند پنیسییلین[[پنی سیلین]])، آسپیرین و داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) است.<ref name=Review09/><ref name=Book2009>{{cite book|last=Volcheck|first=Gerald W.|title=Clinical allergy: diagnosis and management|year=2009|publisher=Humana Press|location=Totowa, N.J.|isbn=9781588296160|pages=442|url=http://books.google.ca/books?id=pWZLkZB7EW8C&pg=PA442}}</ref> اگر فردی به یکی از داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) آلرژی داشته باشد، می‌تواند از نوع دیگری از این دارو بدون تحریک بروز آنافیلاکسی مصرف کند.<ref name=Book2009/> دیگر علت‌های رایج بروز آنافیلاکسی شیمی درمانی، واکسن‌ها، پروتامین (موجود در اسپرم) و داروهای گیاهی را شامل می‌شود.<ref name=World11/><ref name=Book2009/> برخی از داروها مانند وانکومایسین،[[وانکومایسین]]، مورفین، و داروهایی که برای واضح تر شدن عکس‌های اشعه ایکس مصرف می‌شوند (رادیوکانتراسترادیوکنتراست زاها) با صدمه زدن به سلول‌های مشخصی در بافت‌ها و تحریک آن‌ها به آزادسازی هیستامین (دگرانولاسیون مست سل‌ها) موجب آنافیلاکسی می‌گردند.<ref name=CEA11/>
 
فراوانی یک واکنش به یک دارو تا اندازه‌ای به این بستگی دارد که این دارو هر چند وقت یکبار به افراد داده می‌شود و تا اندازه‌ای نیز به این مسئله که دارو چگونه در بدن کار می‌کند.<ref name=Drug01>{{cite journal|last=Drain|first=KL|coauthors=Volcheck, GW|title=Preventing and managing drug-induced anaphylaxis.|journal=Drug safety: an international journal of medical toxicology and drug experience|year=2001|volume=24|issue=11|pages=843– }}</ref> آنافیلاکسی نسبت به پنیسیلین یا سفالوسپورین‌ها تنها بعد از پیوند آن‌ها به پروتئین‌های درون بدن اتفاق می‌افتد، و برخی راحت تر از سایرین پیوند ایجاد می‌کنند.<ref name=Rosen2010/> آنافیلاکسی نسبت به پنیسیلین بین هر ۲۰۰۰ تا ۱۰٫۰۰۰ نفر دریافت کننده پنیسیلین، تنها در یک نفر اتفاق می‌افتد. مرگ در کمتر از یک مورد در هر ۵۰٫۰۰۰ نفر دریافت کننده اتفاق می‌افتد. آنافیلاکسی نسبت به آسپیرین و داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) در حدود یک مورد در هر ۵۰٫۰۰۰ نفر اتفاق می‌افتد.<ref name=Rosen2010/> اگر کسی به پنیسیلین‌ها واکنش نشان دهد، خطر واکنش وی به سفالوسپورین بیشتر می‌شود، اما همچنان این ریسک کم تر از یک در ۱۰۰۰ است.<ref name=Rosen2010/> داروهای قدیمی تر که برای بهبود تصاویر اشعه ایکس استعمال می‌شد (رادیوکانتراست زاها) در ۱٪ موارد منجر به واکنش می‌شد. در داروهای جدید، مقدار کمتر از ماده رادیوکانتراست زای اوسمولار (Osmolar radiocontrast) منجر به واکنش در ۰٫۰۴٪ موارد می‌شود.