تفاوت میان نسخه‌های «آلن رنه»

۱۲ بایت حذف‌شده ،  ۷ سال پیش
بدون خلاصه ویرایش
زمانی که برای ساخت یکی از اپیزودهای مستندی به نام «تصویر» (PICTURA) به همراه سه کارگردان دیگر، جایزه ویژه‌ای از جوایز تازه‌تأسیس [[گلدن‌گلوب]] دریافت کرد. اما دوران شهرت رنه با ساخت مستند کوتاه «[[شب و مه]]» (۱۹۵۵) آغاز شد. این مستند به تاریخچه اردوگاه‌های مرگ نازی‌ها می‌پرداخت. رنه برای این فیلم نامزد [[جوایز بفتا]] شد و جایزه ویژه ژان ویگو را هم برای بهترین فیلم کوتاه دریافت کرد. البته رنه پیش از «[[شب و مه]]» هم یک بار این جایزه را دریافت کرده بود).
 
رنه در اواخر دهه ۵۰ و اوایل دهه ۶۰ با ساخت سه فیلم پیاپی، غوغایی به پا کرد: «[[هیروشیما،هیروشیما عشق من]]» (۱۹۵۹)، «[[سال گذشته در مارین‌بادمارین باد]]» (۱۹۶۱) و «[[موریل]]» که با نام «زمان بازگشت» هم شناخته می‌شود. رنه برای «[[هیروشیما،هیروشیما عشق من]]» جایزه ویژه سازمان ملل را از [[جوایز بفتا]] دریافت کرد و نامزد [[جایزه بفتا]]ی بهترین فیلم به مفهوم مطلق شد و همچنین یکی از شرکت‌کنندگان بخش مسابقه [[جشنواره کن]] بود. ارتباط میان رنه و جشنواره کن که با این فیلم شروع شد، در دهه‌های بعد هم ادامه یافت و حاصل آن دو جایزه از [[جشنواره کن]] برای فیلم «[[عموی آمریکایی من]]» در سال ۱۹۸۰ و جایزه یک عمر فعالیت هنری در سال ۲۰۰۹ بود. «[[هیروشیما،هیروشیما عشق من]]» همچنین رنه را نامزد جایزه بهترین کارگردانی سال از [[انجمن کارگردانان فیلم آمریکا]] کرد.
 
رنه با فیلم «[[سال گذشته در مارین‌بادمارین باد]]» موفق شد جایزه [[شیر طلایی]] بهترین فیلم را از [[جشنواره ونیز]] دریافت کند و با فیلم «[[موریل]]» نامزد شیر طلایی شد. در همین سه فیلم، رنه علایق و نگاه خاص خودش را به رخ تماشاگران کشید. رنه از معدود کارگردان‌های تاریخ است که روند موفقیت‌هایش محدود به دوره خاصی از زندگی کاری‌اش نیستند. به طوری که او برای آخرین فیلمش، «[[زندگی رایلی]]»، موفق شد دو جایزه از [[جشنواره فیلم برلین]] دریافت کند.
 
چه سینمای آلن رنه را دوست داشته باشیم و چه نه، نمی‌توانیم انکار کنیم که او در فیلم‌هایش نگاهی منحصر به فرد به کارکردهای سینما داشت و همین دیدگاه و تلقی خاص باعث شد تا سینما به کمک فیلم‌های او، وارد حوزه‌های تازه‌ای از روایت شود. رنه به آن چه «سینمای خالص» نامیده می‌شود اعتقاد چندانی نداشت و در اکثر آثارش سعی می‌کرد از ارتباط میان سینما و هنرهای دیگر استفاده کند. اما این نکته هیچ ربطی به شور و اشتیاق رنه برای فیلم ساختن ندارد.
*''تمام خاطرات دنیا'' (مستند ۱۹۵۶)
*''[[هیروشیما عشق من]]'' (۱۹۵۹)
*''[[سال گذشته در مارین‌بادمارین باد]]'' (۱۹۶۱)
*''[[موری‌یل]]'' (۱۹۶۳)
*''جنگ تمام شده‌است'' (۱۹۶۶)