تفاوت میان نسخه‌های «پروتئینوری»

پروتئینوری گاه ناشی از بیماری است (پروتئینوری پاتولوژیک ) و گاه فیزیولوژیک است.در برخی از افراد بدون وجود بیماری خاصی سرپا ایستادن طولانی باعث پروتئینوری میشود که آن را پروتئینوری ارتواستاتیک مینامند.درجات کمتر پروتئينورى (۵۰۰ ميلى‌گرم در روز تا ۵/g ۱ در روز) ممکن است پس از ورزش شديد، تغيير در وضعيت بدن، تب يا [[نارسائى احتقائى قلب]] ديده شود.
 
از علل پروتئینوری پاتولوژیک می‌توان به [[دیابت]]، [[پرفشاری خون]]، سندرم برگر ، [[اکلامپسی]] ، [[پره‌اکلامپسی]] ،[[گلومرولونفریت]] ، [[بیماریهای خودایمنی]] مانند[[لوپوس منتشر]] ، [[آمیلوئیدوز]] ، [[سارکوئیدوز]] ، [[نشانگان آلپورت]] برخی داروها و [[سندرم فانکونی]] اشاره کرد. شدت و نوع پروتئینوری می‌تواند وسعت آسیب به کلیه را مشخص نماید و همچنین پروتئینوری همراه با بیماری قلبی و عروقی نیز دیده شده است. بیماراناولین دیابتیعلامت پرفشاریبروز خون با سابقه خانوادگیپروتئینوری در معرضبیماران خطر پروتئینوری می‌باشنددیابتی و اولینپرفشاری علامت آنخون وجود مقادیر کم پروتئین آلبومین (پروتئین) در ادرار (میکروآلبومینوری) است. از گروههای پرخطر دیگر می‌توان به افراد چاق و پیر اشاره کرد.
 
== علائم پروتئینوری ==