تفاوت میان نسخه‌های «گیخاتو خان»

جز
|}
 
'''گیخاتوخان''' برادر [[ارغون‌خان]] و پنجمین شاه [[ایلخانان]] مغول در ایران بود. ارغون‌خان هنگام به پادشاهی رسیدن حکومت [[بغداد]] را به [[بایدوخان]] نوادهٔ [[هولاکو]] واگذاشت و حکومت [[روم]] را به برادر خود گیخاتو سپرد، پس از مرگ ارغون‌خان، گیخاتو در رجب ۶۹۰ قمری به سلطنت رسید. در همان آغاز فرمانروایی با شورش ترکمانان روم بر ضد مغولان آنجا مواجه شد و خود برای رفع آن شورش، لشکر به روم برد و آن فتنه را فرو نشاند. وزارت خود را به [[صدرالدین زنجانی]] داد و او را صدرجهان لقب داد و قدرت فوق‌العاده‌ای به او تفویض کرد؛ حتی در عزل و نصب شاهزادگان و امراء.{{سخ}}
گیخاتو بعد از نیل به فرمانروایی اوقات خود را به کلی به عیش و عشرت سپرد. بوالهوسی و ولخرجی او موجب شد که خزانه تهی شود و ناچار به تدبیر و تشویق صدرجهان به نشر و ترویج نوعی پول کاغذی به نام [[چاو (واحد پول)|چاو]] اقدام کرد اما چاو که یک بدعت بود مورد قبول عامه واقع نشد و لاجرم متروک گردید. گیخاتو به سبب افراط در شهوت رانی مورد نفرت شدید ارکان دولت گشت وی درین کار چنان افراط کرد که به زنان و دختران امرای خویش نیز دست‌اندازی کرد. [[بایدوخان]] نوادهٔ هولاکو که به خاطر او از قبول سلطنت که بعد از ارغون به او پیشنهاد شد، خودداری کرده بود چون یک بار در مجلس او در مستی مورد اهانت شدید او واقع شد، در مقابل وی سر به شورش برداشت و امرای گیخاتو هم که از او ناخرسندی داشتند او را در [[صحرای مغان]] فرو گرفتند و به بایدو تسلیم کردند. بایدو هم به قتل او فرمان داد و خود در [[همدان]] به سلطنت نشست.<ref>{{پک|زرین‌کوب|۱۳۹۰|ک=روزگاران|ص=۵۳۰}}</ref>
 
== نگارخانه ==
{{پانویس}}
 
== منبعمنابع ==
* {{یادکرد کتاب |نام خانوادگی=زرین‌کوب|نام= عبدالحسین|کتاب=روزگاران|چاپ=دوازدهم|سال=۱۳۹۰|ناشر=انتشارات سخن|شهر=تهران|شابک= 978-964-6961-11-1}}
 
{{شاهان ایلخانی}}
{{الگو:نیازمند ترجمه}}
 
{{الگو:نیازمند ترجمه}}
 
[[رده:ایلخانیان]]
[[رده:بورجیگای]]
[[رده:حاکمان ایلخانی]]
[[رده:حکم‌رانان آسیا در سده ۱۳ (میلادی)]]
[[رده:درگذشتگان ۱۲۹۵ (میلادی)]]
[[رده:درگذشتگان ۶۹۴ (قمری)]]
[[رده:سال تولد نامعلوم]]
[[رده:مغول‌ها]]
[[رده:درگذشتگان ۶۹۴ (قمری)]]
۹۳۰٬۰۴۳

ویرایش