تفاوت میان نسخه‌های «اندازه آلت مردی»

بدون خلاصه ویرایش
سالهاست که در باره عمل های جراحی که برای افزایش طول آلت تناسلی انجام می شود موسوم به enhancement phalloplasty و همچنین عمل هائی که برای افزایش قطر آلت تناسلی انجام می شود موسوم به girth enhancement مقالاتی ارائه می شود.در مطالعه ای که در کلینیک ارولوژی دکتر St. Peter's در لندن انجام شده به این نتیجه رسیده اند که اغلب کسانی که این عمل ها را انجام داده اند از نتیجه عمل راضی نبوده اند
 
تقریبا یک سوم تا نصف تنه آلت تناسلی داخل بدن قرار دارد.و در داخل وصل هست به زیر سطح استخانی بنام pubic bone.اگر قرار باشد عمل جراحی برای افزایش طول انجام بشود باید دو لیگامان بنام fundiform ligament و suspensory ligament که وصل هستند به دو جسم غاری که باعث نعوظ می شوند...برداشته شوند. لیگا مان suspensory ligament باعث می شود که تنه آلت قوس بیشتری در زیر استخوان pubic bone پیدا کند.آزاد کردن این لیگانان باعث افزایش طول می شود... وممکنهوممکن است به این ترتیب طول آلت به 30-20 سانت هم برسد.. ولی بیشتر جنبه تئوری دارد چون در عمل 70% داوطلبان از نتیجه کار راضی نبوده اندعملاند.در آزادعین لیگامانحال عمل کم خطری نیست.مهمترین خطر از دست رفتن قدرت نعوظ است.
در عین حال غیر از این روش , روش های دیگری هم مثل لپوساکشن چربی های ناحیه عانه و عمل skin redistribution هم برای افزایش طول آلت تناسلی انجام می شود ولی برای چه کسانی ؟ کسانی که خیلی چاق هستند و کسانی که پوست این منطقه ناهنجاریهای خاصی پیدا کرده است
به همین دلیل عمل افزایش طول الت تناسلی برای کسانی که سالم هستند بشدت منع می شود. کسانی که ناهنجاریهای مادرزادی آلت دارند ,کسانی که دچار حادثه و ضربه ای شده اند , و همینطور کسانی که بشدت از مشکل اختلال نعوظ رنج می برند ممکن است از یکی از سه روش جراحی که اشاره کردیم سود ببرند
 
 
آلت های کوچک:
 
مرد بالغی که در حالت نعوظ اندازه آلت کمتر از 7 سانت داشته باشد وظاهر و عملکرد نرمال داشته باشد میکرو پنیس گفته می شود.اختلال غد هیپوفیز ,اختلال در ترشح گنادو تروپین ها ,درجات متوسطی از عدم حساسیت به هورمون های مردانه ,بعضی از بیماریهای ژنتیکی از جمله دلائل مطرح هستند.بعضی از این اختلالات به کمک هورمون تستوسترون و هورمون رشد در همان ابتدای تولد درمان شده است.در مقاله ای که در سال 2004 در مجله ارلوژی در همین زمینه منتشر شد به روش جراحی جدیدی اشاره شده است که باعث می شود این مردان هم از زندگی جنسی بهتری لذت ببرند و هم اینکه توان ایستاده ادرار کردن را داشته باشند( قابل ذکر اینکه توالت های عمومی در بعضی کشور ها برای حالت ایستاده ادرار کردن تدارک دیده شده است)
 
اندازه آلت و استفاده از کاندوم:
 
مطالعات متعددی در باره پاره شده کاندوم انجام شده است.به نظر میرسد اندازه آلت نقش مهمی در پاره شدن و سر خوردن کاندوم دارد.گرچه خیلی از کاندوم ها مخصوصا نوع لاتکس , توانائی زیادی در کشیده شدن دارند ,ولی به هر حال احتمال ایجاد اصطکاک و سایش به علت عدم وجود محیط نرم وجود دارد.در مطالعه ای که به همین منظور و مخصوصا در کسانی که سکس دهانی داشتند انجام شد مشخص که بیشتر پاره شدن های کاندوم نه به خاطر اندازه آلت بلکه به خاطر نرم نبودن محیط آلت است.1.34% کسانی که از کاندوم استفاده می کنند با مشکل پاره شدن و 2 % با مشکل سر خوردن کاندوم مواجه هستند.کلا با آمار 3.39% آمار شکست در استفاده از کاندوم.اندازه آلت تاثیری در سر خوردن ندارد ولی قطر آلت ارتباط با پاره شدن دارد. عمل کم خطری نیست.مهمترین خطر از دست رفتن قدرت نعوظ هست.
 
در عین حال غیر از این روش , روش های دیگری هم مثل لپوساکشن چربی های ناحیه عانه و عمل skin redistribution هم برای افزایش طول آلت تناسلی انجام می شود ولی برای چه کسانی ؟ کسانی که خیلی چاق هستند و کسانی که پوست این منطقه ناهنجاریهای خاصی پیدا کرده است
 
به همین دلیل عمل افزایش طول الت تناسلی برای کسانی که سالم هستند بشدت منع می شود. کسانی که ناهنجاریهای مادرزادی آلت دارند ,کسانی که دچار حادثه و ضربه ای شده اند , و همینطور کسانی که بشدت از مشکل اختلال نعوظ رنج می برند ممکن است از یکی از سه روش جراحی که اشاره کردیم سود ببرند
== تاریخچه ==
[[پرونده:Pompeya erótica6.jpg|180px|بندانگشتی|تصویری از [[پریاپوس]] در [[پمپئی]]]]
۳۷

ویرایش