تاریخ مردم کرد: تفاوت میان نسخه‌ها

{{مدرک}}
جزبدون خلاصۀ ویرایش
({{مدرک}})
 
در دوره [[صفویان]] با روی کار آمدن شاه اسماعیل اولین کاری که کرد رسمی کردن مذهب [[شیعه‌گری]] بود که این مسئله باعث شد کردها که اکثرا سنی مذهب بودند به ایران بی اعتماد و به عثمانی مطمئن و متکی گردند. سلطان سلیم با شکست دادن شاه اسماعیل در [[جنگ چالدران]] کردها را وارد عرصه نوینی کرد به طوری که پس از شکست شاه اسماعیل ۲۵ حکمران کرد به دولت عثمانی گرویدند و از این زمان مسئله مرزها جزء عوامل اختلاف ایران و عثمانی بود. کردها در این زمان که دو دولت عثمانی و ایران به آنها نیاز اساسی داشتند بیشتر پی به اهمیت سیاسی خود بردند و این بود گاه به دلیل ظلم وستم و سنگینی مالیات علیه یکی از حکومتها شورش کرده و به آن طرف مرز رفتند و با دیگر کردها در کمین فرصت شدند تا به مناطق خود برگردند. دراین دوران [[حکومت اردلان]] در [[کردستان ایران]] حکومت می کرد.
 
تمام [[سرزمین کردستان]] امروزی از زمان بنیاد پادشاهی [[ماد|مادها]] در سال ۶۱۲ پیش از میلاد یکی از ایالات [[ماد]] و دیرتر از ایالات [[هخامنشیان]]، [[اشکانیان]] و [[ساسانی]] بود. در سال ۱۵۱۴ میلادی در [[جنگ چالدران]] که بین نیروهای [[شاه اسماعیل اول]] صفوی و [[سلطان سلیم اول]] [[عثمانی]] درگرفت بر اثر شکست صفویان، بیشتر [[سرزمین کردستان]] زیر سلطه عثمانی قرار گرفت. [[امپراتوری عثمانی]] سالها بر بخش اصلی [[سرزمین کردستان]] فرمان‌راندند تا اینکه با پایان [[جنگ جهانی اول]] و نابودی امپراتوری عثمانی متصرفات آن بتدریج تقسیم و یا مستقل گردیدند. [[سرزمین کردستان]] زیر سلطه عثمانی، در نقشهٔ جغرافیای امروزی در سه کشور [[ترکیه]]، [[عراق]] و [[سوریه]] قرار می‌گیرد.{{مدرک}}
 
== کردستان در جنگ جهانی اول ==
۴۹

ویرایش