نظام فاطمی: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
نظام فاطمى در روستاى «آهو» از توابع تفرش متولد شد. دوران كودكى را زیر نظر پدر فاضل، دقیق و تیزبین خود -على‏ اصغر خان فاطمى- سپرى كرد و از مكتب وى فیض فراوان برد؛ سپس خود در سن شانزده سالگى رغبتى به شعر و شاعرى پیدا نمود تا روزى بتواند براى كشور خود در هنر و ادبیات كارى انجام دهد و فخرآفرین باشد.
 
نظام فاطمى، علاقه بسیارى به ادبیات، تاریخ و نقاشى داشت؛ به همین سبب ادبیات را برگزید و در این رشته، از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل گشت. وى از سال ۱۳۳۰ همكارى خود را با رادیو آغاز كرد و بیش از سیصد و پنجاه ترانه ساخت که بیشتر آن‏ها از ترانه ‏هاى موفق زمان خود به شمار مى‏ روند؛ از این دسته میتوان ترانه ‏هاى: «صدف» با صداى سیمین، «من و آینه»، «عیش و نوش»، «حاصل عشق»، «غروب دهكده»، «جام طلا» با صداى [[دلكش]]، «گل حسرت» با صدای [[ستار]]، «صداى آشنا» با صداى داریوش رفیعى و «گذشت عمر» با صداى پروین را نام برد.
 
نظام فاطمى، علاوه بر شعر و شاعرى در هنر نویسندگى هم دستى داشت و سال‏ها همكار صمیمى مطبوعات بود. وى در سال ۱۳۳۸ با نوشتن فیلمنامه‏ «دو قلوها» فعالیت سینمایى خود را آغاز كرد و فیلم «بیوه ‏هاى خندان» نخستین فیلمى بود كه علاوه بر فیلمنامه، كارگردانى آن را نیز بر عهده گرفت و از آن پس بیشتر به فعالیت در سینما پرداخت.<ref>http://www.sourehcinema.com/People/People.aspx?Id=138201280153</ref>