تفاوت میان نسخه‌های «کنستانتین برانکوشی»

بخش بندی، ابرابزار
(بخش بندی، ابرابزار)
کودکی برانکوشی در روستایی در کوه‌های «کارپاتیان» رومانی گذشت. منطقه‌ای که صنایع دستی سنتی و محلی آن به ویژه حکاکی روی [[چوب]]، معروف است.
الگوهای ساده هندسی این کارها در آثار او دیده می‌شود. نیکولای و ماریا برانکوشی پدر و مادرش رعیت‌های فقیری بودند که در ازای دستمزد کم، سخت کار می‌کردند.
کنستانتین از ۷ سالگی چوپانی گله [[گوسفند|گوسفندان]] خانواده‌اش را به عهده داشت.
در حکاکی و ساخت اشیای چوبی که در کودکی می ساختمی‌ساخت استعداد زیادی نشان داد.
با اراده قوی و مصممی که داشت اغلب از خانه و دعواهای پدر و برادر بزرگش فرار می‌کرد . در ۹ سالگی برای پادویی از روستا به نزدیک‌ترین شهر بزرگ رفت. در ۱۳ سالگی به کریوا رفت و چند سالی در یک مغازه بقالی کار کرد.
 
=== جوانی ===
در ۱۸ سالگی صاحب کارش که استعداد او را در حکاکی دیده بود هزینه تحصیلش را در هنرستان کریوا پرداخت. در سال ۱۸۹۸ با رتبه ممتاز درس را تمام کرد.
به مدرسه هنرهای زیبای بخارست رفت و مجسمه سازیمجسمه‌سازی را به طور آکادمیک فرا گرفت. سخت کار می‌کرد و زود استعدادش را نشان داد.
 
او پس از هنرآموزی در [[بخارست]] سپس در [[وین]] و [[مونیخ]]، ساکن [[پاریس]] شد و در همین شهر، سال‌های زیادی را در سختی و تنگ دستی گذراند.
سپس به [[رودن]] معرفی شد ولی پیشنهاد وی را برای دستیاری نپذیرفت. با [[آمادئو مودیلیانی]]، تجربه‌های پیکره سازی با بهره گیریبهره‌گیری از مجسمه‌های [[آفریقا|آفریقایی]] را دنبال کرد و از هنر قومی کشورش تأثیر گرفت. در همین زمان، روش شکل دهی را وانهاد و به روش کنده کاری روی آورد.
 
برانکوشی، مانند بسیاری از هنرمندان نوگرا، به هنر بدوی جلب شد، ولی بیش از آن تحت تأثیر هنر قومی زادگاهش و هنر مشرق‌زمین قرار گرفت.
او با ساده سازیساده‌سازی شکلها به نتایج درخشان دست یافت، چنان که یکی از نخستین مجسمه‌هایش به نام بوسه(۱۹۰۸) را برگردان سه بعدی پرده دوشیزگان آوینیون [[پابلو پیکاسو]] می‌دانند.
برانکوشی بر خلاف پیکاسو همواره به جنبه نمادگرایانه غیر اروپایی اهمیت می‌داد. مثلاً مجسمه‌های تولد جدید(۱۹۱۵)و آغاز جهان(۱۹۲۴)نمادهای عام زندگی و باروری را نشان می‌دهند. این مجسمه‌ها از شکلهای ساده تشکیل شده‌اند ولی هندسی یا متقارن نیستند.
برانکوشی چند سال روی ایده ساخت مجسمه سنگی مکعب شکل که دو نفر را در حال بوسیدن هم نشان می‌دهد کار کرد.<ref>گامبریچ، ص ۵۷۰</ref>
 
برانکوشی در واپسین سالهای زندگیش در میان هنرمندان معاصر خود موقعیتی یگانه کسب کرد و از اعتباری فراوان برخوردار شد. او ویژگیهای مواد و مصالح مختلف را به خوبی می‌شناخت و در کاربست آنها مهارتی ستایش انگیز داشت. نومایگی کارش بر پیکره سازی انتزاعی نیمه نخست سده بیستم بسیار اثر گذاشت. او با شیوه انتزاعی خاص خود قادر بود جوهر مفهوم معینی را در فلز یا سنگ مجسم کند.
سردیسهای ساخت او نیز از همین سادگی و گویایی برخوردارند.
کار عمدهٔ برانکوشی در سال‌های آخر عمر، صیقل دادن و پرداخت سطح آثار اولیه‌اش بود.
 
== آثار ==
* ستون بی انتهابی‌انتها (۱۹۳۷-۱۹۳۸)
* ماهی(۱۹۴۰)
* بوسه
* آغاز جهان
* تولد جدید
 
== پیوند به بیرون ==
{{ویکی‌انبار-رده|Constantin Brâncuşi}}
* [http://www.philamuseum.org/collections/results.html?searchTxt=Brancusi&bSuggest=1&searchNameID=&searchClassID=&searchOrigin=&keySearch=+Search+&page=1 هجده اثراز برانکوشی در وب‌گاه موزه هنر فیلادلفیا]
 
== نگارخانه ==
 
== پانویسمنابع ==
{{پانویس}}
* {{یادکرد|فصل= |کتاب=[[تاریخ هنر (کتاب)|تارخ هنر]] |نویسنده=گامبریچ، ارنست|ترجمه=رامین، علی|ناشر=نشر نی |چاپ=چهارم |شهر=تهران |کوشش= |ویرایش= |صفحه=۶۷۴
 
== منابع ==
* {{یادکرد|فصل= |کتاب=[[تاریخ هنر (کتاب)|تارخ هنر]] |نویسنده=گامبریچ، ارنست|ترجمه=رامین، علی|ناشر=نشر نی |چاپ=چهارم |شهر=تهران |کوشش= |ویرایش= |صفحه=۶۷۴
|سال=۱۳۸۵ |شابک=۳-۴۷۰-۳۱۲- ISBN 964}}
* {{یادکرد وب
| نویسنده=
| عنوان= زندگيزندگی نامه کنسانتین برانکوشی
| ناشر=
| تاریخ=
}}
* {{یادکرد-ویکی
|پیوند=http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Constantin_Brâncuşi&oldid=175430793
|عنوان=Constantin Brâncuşi
|زبان=انگلیسی
|بازیابی=۳ دسامبر ۲۰۰۷
}}
{{ویکی‌انبار-رده|Constantin Brâncuşi}}
 
== پیوند به بیرون ==
}}
* [http://www.philamuseum.org/collections/results.html?searchTxt=Brancusi&bSuggest=1&searchNameID=&searchClassID=&searchOrigin=&keySearch=+Search+&page=1 هجده اثراز برانکوشی در وب‌گاه موزه هنر فیلادلفیا]
{{درگاه|هنرهای تجسمی}}
{{رده‌فرد|۱۸۷۶|۱۹۵۷|برانکوشی، کنستانتین}}
{{مستند کردن|PND=118673076|LCCN=n/79/127902|VIAF=71387926|TSURL=viaf/71387926}}
{{افراد-خرد}}
<!-- رده بندی -->
 
[[رده:دفن شدگان گورستان مونپارناس]]
[[رده:عکاسان اهل رومانی]]