ابن بابویه: تفاوت میان نسخه‌ها

محتوای حذف‌شده محتوای افزوده‌شده
جز ←‏top: اعراب‌گذاری
Abbas ramin (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱۱:
 
{{ابهام‌زدایی}}
ابن بابویه: مستند به ری باستان ، دایره المعارف مصاحب ودانشنامه ی دانش گستر:
ابوجعفر محمد بن علی بن حسین فرزندابوالحسن معروف به ابن بابویه. پدرش از فقیهان معروف شیعه بود ودر شهر قم می زیست و به بابویه قمی شهرت داشت( وی در سال 329 هجری قمری در گذشت). فرزند او ابوجعفر
معروف به شیخ صدوق نزد پدرش در قم به فراگیری علم حدیث پرداخت وبه بیشتر نواحی وشهر هایی که محدثی در
آن سراغ داشت، مانند خراسان ، بغداد، مکه ، مدینه وشهر های ماوراءالنهر از جمله ایلاق ، بلخ و سمرقند سفر کرد تا بر اندوخته هایش بیفزاید. وی نزد بیش از دویست استادبه فراگیری پرداخت و بالطبع شاگردان بسیاری نیز داشت. ابن بابویه بیش از سیصد اثر در تفسیر ، فقه ، حدیث ، کلام، تاریخ، رجال، اخلاق، دعاو زیارت تالیف کرده ونیمه ی دوم عمر خودرا به دعوت رکن الدوله ی دیلمی در ری گذرانده و
درسال381هجری قمری در همان شهر بدرود زندگی گفته ودر همان جا مدفون شده است
علامه قزوینی در زمینه ی بابویه بررسی هایی کرده و مینویسد"بابویه مصغر باب به معنای پدر است و
مفهوم بابک یا پدرک را می رساندو با نام هایی چون خالویه ، کاکویه، جادویه،حسنویه، وسیبویه ومانند
آن مشابهت دارد". فرهنگ معین نیز مدخل ابن بابویه را بادو آوا نویسیebn-e babavayhوebn-e babuyah
اورد ه وبراین باور که ابن بابویه دارای تبار ایرانی است قوت بخشیده است.
از مهم ترین آثارابن بابویه ، توحید،الامالی، عیو ن اخبارالرضا، علل الشرایع و الاحکام،الاعتقاد،
ثواب الاعمال وعقاب الاعمال ومن لا یحضرهالفقیه است که از مهم ترین کتب حدیث در نزد شیعیان به شمار میروند.