تفاوت میان نسخه‌های «محفل روحانی»

جز
جز (ربات: حذف میان‌ویکی موجود در ویکی‌داده: ca, de, en, eo, es, he, it, nl, pt, sv)
{{دیگر کاربردها|روحانی}}
'''محفل روحانی''' هیئت ۹ نفره [[بهائی]] است که با [[انتخابات بهائی]] انتخاب می‌شود و وظیفه اداره امور جامعه بهائی را بر عهده دارد.
 
[[بهاییان]] تأسیسات رسمی [[روحانی|روحانیت]] را مردود می‌داند و بنابراین وظایف اداری که در مذاهب دیگر به طور سنتی در حوزه مسؤولیت روحانیون می‌باشند، در بین بهائیان بر عهدة محفل‌های روحانی هستند . محفلهای روحانی به نظارت بر امور داخلی بهاییان و اداره امور مالی ایشان می‌پردازند و به عنوان کانال رتباطی میان نهادهای محلی، ملی و بین‌المللی عمل می‌کنند. محفل‌های روحانی محلی همچنین اختیارات لازم را به افراد، کمیته‌ها و گروههای ویژه برای انجام خدمات محلی مانند امور آموزشی، انتشارات، ترویج تعلیمات بهایی، مشاوره ازدواج و جمع‌آوری اعانات اعطا می‌کنند. به طور خلاصه، محفل‌ها نقش اداره امور جامعه بهایی را بر عهده دارند.<ref>دیانتی ممنوع؛ آزار و تعقیب بهائیان در ایران، مرکز اسناد حقوق بشر ایران؛ ص ۸</ref>
 
این جمع قسمتی از [[نظم اداری بهائی]] و [[تشکیلات بهائی]] است. محفل بر دو گونه‌است: «محفل روحانی محلی» و «محفل روحانی ملی»
 
تا کنون بیش از ۲۰۰۰۰ [[محفل محلی]] و بیش از ۱۸۰ [[محفل ملی]] در جهان تشکیل شده‌است.<ref>آموزه‌های نظم نوین جهانی بهائی. ص۳۰۳، سال انتشار: ۲۰۰۶ میلادی</ref>
 
== تاریخچه ==
دستور تشکیل [[محفل|محافل]] توسط بهاءالله در [[کتاب اقدس]] داده شده است و حداقل تعداد اعضای این جمع را ۹ نفر اعلام می‌کند.
{{نقل قول| چونکه هر روز را امری و هر حین را حکمی مقتضی، امور به وزراء بیت العدل راجع تا آنچه مصلحت وقت دانند معمول دارند}}
 
لیکن برخلاف این گفته پس از فوت عباس افندی که در حیفا اتفاق افتاد چند ماهی زمام امور بهائیان به دست [[ورقه علیا]] خواهر عباس افندی بود او در ضمن تلگراف و نامه هایینامه‌هایی جامعه بهائی را متوجه کرد که زمامداری بهائیان پس از عبدالبهاء با شوقی افندی دختر زاده اش خواهد بود.<ref>{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی = ترابیان فردوسی| نام =محمد | پیوند نویسنده =محمد ترابیان فردوسی | عنوان = حالات و مقالات استاد شهاب فردوسی| سال =1383| ناشر = صحیفه خرد| مکان =ایران | زبان = پارسی| شابک =5-5-95414-946| صفحه = 434| صفحات =505}}</ref>
 
[[عبدالبهاء]] و [[شوقی افندی]] بیت العدل را عالی‌ترین هیأت قانون‌گذاری امر بهائی و مرجع کل نفوس جهت اتحاد عالم بهائی در زمان نبود [[ولی امرالله]] در این دین، قرار دادند.
 
پس از زمامداری شوقی افندی چند نفر از مبلغین معروف بهائی که خیال می کردندمی‌کردند پس از عباس افندی در بیت العدل دارای سمتی خواهند بود از در مخالفت در آمدند و کتاب هایکتاب‌های متعددی بر رد بهائیان نوشتند (مانند کشف الحیل ،الحیل، فلسفه نیکو و ... ) [[میرزا احمد سهراب]] - که از مبلغین بنام بهایی و مامور نشر امراله در آمریکا بود- به صورت دیگری عَلَم مخالفت برافراشت و الواح وصایا را که به نفع شوقی افندی بود مجعول شمرد و اینطور اظهار عقیده کرد که پس از فوت عباس افندی باید بیت العدل اعظم به نص کتاب اقدس تشکیل شود و کسی حق ندارد بر خلاف نص بهاءالله خود را پس از عبدالبهاء ولی امر بشمارد.<ref>{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی = ترابیان فردوسی| نام =محمد | پیوند نویسنده =محمد ترابیان فردوسی | عنوان = حالات و مقالات استاد شهاب فردوسی| سال =1383| ناشر = صحیفه خرد| مکان =ایران | زبان = پارسی| شابک =5-5-95414-946| صفحه = 434| صفحات =505}}</ref>
 
بعد از درگذشت [[شوقی افندی]]، [[ایادیان امرالله]] به مدت ۶ سال رهبری جامعه جهانی بهائی را بر عهده گرفتند تا اینکه در سال [[۱۹۶۳ (میلادی)|۱۹۶۳]] اولین انتخابات بیت‌العدل اعظم الهی برگزار شد و این مؤسسه تأسیس گشت.
 
تعداد اعضای بیت العدل ۹ نفر هستند، که هر ۵ سال یک بار از طریق انتخاباتی آزاد، انتخاب می‌شوند. پس از مرگ ولی امرالله، اولین انتخابات بیت العدل اعظم الهی در سال ۱۹۶۳ میلادی برگزار شد.<ref>[http://news.bahai.org/archive/ Baha'is elect Universal House of Justice]</ref>
 
=== محفل روحانی محلی ===
 
وظیفهٔ محفل روحانی محلی سرپرستی همهٔ فعالیتهای محلی بهائیان از قبیل [[تبلیغ]] [[آئین بهائی]]، رهبری برنامه‌های آموزشی، انجام امور انتشارات و تألیفات، راهنمایی امور معنوی، استفاده از صندوق [[تبرعات]]، ارائهٔ نظریات به بهائیان در مورد مقررات و [[تعالیم بهائی]] و ... می‌باشد.<ref name="aeen">[[ویلیام هاچر]] و [[دوگلاس مارتین]]، «[[دیانت بهائی آئین فراگیر جهانی]]»، صفحهٔ ۱۸۸-۱۸۹</ref>
 
|-
! سال
! تعداد محافل روحانی ملی<ref>{{یادکرد|فصل=|کتاب=|ناشر= |چاپ= |شهر= |کوشش= |ویرایش= Research notes |سال=|شابک=|نویسنده=Hassall, {{چر}}Graham |نویسندگان سایر بخش‌ها=|ترجمه=|صفحه= |زبان=en |مقاله= [http://bahai-library.com/asia-pacific/Notes%20on%20Research/national_spiritual_assemblies.htm Notes on Research on National Spiritual Assemblies] |ژورنال= |نشریه=Asia Pacific Bahá'í Studies |تاریخ= |دوره= |شماره= |شاپا=}} Retrieved on 2008-12-21. </ref><ref>[http://home.wanadoo.nl/arjen.nandita2/bahai-world-statistics-2001.htm Baha'i World Statistics ۲۰۰۱] by Baha'i World Center Department of Statistics, ۲۰۰۱-۰۸</ref><ref>[http://bahai-library.com/index.php5?file=danesh_life_shoghi_effendi The Life of Shoghi Effendi] by Helen Danesh, John Danesh and Amelia Danesh, Studying the Writings of Shoghi Effendi, edited by M. Bergsmo (Oxford: George Ronald, 1991)</ref>
|-
| ۱۹۲۳
 
== وظایف بهائیان در قبال محافل روحانی ==
 
[[شوقی افندی]] در مورد اطاعت بهائیان از محفل روحانی درخواست کرده‌است که آن‌ها اعضای محفل را در تمام امور، نمایندگان خود بدانند و امینان خداوند حساب کنند و هر حکمی را که محفل روحانی صادر کرده‌است با دل و جان انجام دهند و در رفع کدورت‌ها و اختلاف‌ها در جامعه بهائی، اعضای محافل را همیاری کنند.<ref name="ganjineh">عبدالحمید اشراق خاوری، گنجینهٔ حدود و احکام صفحهٔ ۵۸-۶۳</ref>
 
== شرایط تشکیل محافل روحانی ==
[[شوقی افندی]] در مورد شرایط تشکیل محفل روحانی گفته‌است:
 
«... در هر بلده و قریه که عدّهٔ مومنین از رجال از سن بیست و یک و مافوق آن از نُه تجاوز نموده، محفلی روحانی در نهایت روحانیت و صفا و حکمت و متانت تأسیس گردد.» نساء نیز حسب الامر شوقی ربانی می‌توانند در محافل روحانی محلی و ملی انتخاب شوند.<ref name="ganjineh" />
[[شوقی افندی]] در مورد شرایط تشکیل محفل روحانی گفته‌است:
 
«... در هر بلده و قریه که عدّهٔ مومنین از رجال از سن بیست و یک و مافوق آن از نُه تجاوز نموده، محفلی روحانی در نهایت روحانیت و صفا و حکمت و متانت تأسیس گردد.» نساء نیز حسب الامر شوقی ربانی می‌توانند در محافل روحانی محلی و ملی انتخاب شوند.<ref name="ganjineh" />
== انتخابات محافل روحانی ==
 
شوقی افندی در مورد انتخابات محافل چنین می‌گوید:
 
همچنین در جایی دیگر گفته‌است:
 
«عزت و تقدم جامعهٔ بهائیان منوط به انتخاب نفوس سلیمهٔ مؤمنهٔ فعّاله‌است. انتخاب محفل امری است سری، آزاد، عمومی.» <ref>فاضل مازندرانی، امر و خلق جلد ۴، ص۳۶۱</ref>
 
همچنین یاد آور شده‌است:
 
== منبع‌ها ==
 
{{پانویس}}