تفاوت میان نسخه‌های «کمال‌الدین اسماعیل»

(به نسخهٔ 13720128 ویرایش Parpak واگردانده شد. (توینکل))
[[جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی]] چهار فرزند و بقولی دو پسر داشت که خلاق‌المعانی سرآمد همه آنان و فرزند راستین پدر در [[شعر]] و شاعری گردید. علت اشتهار او را به خلاق‌المعانی، آن دانسته‌اند که در شعر او معانی باریک نهفته است که بعد از چند نوبت که مطالعه کنند ظاهر می‌شود. وی نیز مانند پدر روزگار را در مدح اکابر [[اصفهان]] و شاهان معاصر خود گذرانیده بود. از جمله ممدوحان او یکی رکن‌الدین مسعود از آل صاعد اصفهان است. دیگر از ممدوحان مشهور وی پسر [[محمد خوارزمشاه]] است. دیگر از ممدوحان مشهور کمال‌الدین اسماعیل، حسام‌الدین اردشیر پادشاه باوندی [[مازندران]] و اتابک سعد بن زنگی هستند. کمال‌الدین اسماعیل دوره وحشتناک حمله [[مغول]] را به تمامی درک کرده و به چشم خویش قتل‌عام [[مغول]] را به سال ۶۳۳ هجری قمری در [[اصفهان]] دید و در آن باب چنین گفت:
 
{{شعر|نستعلیق}}
{{ب|کس نیست که تا بر وطن خود گرید|بر حال تباه مردم بد گرید}}
{{ب|دی بر سر مرده‌ای دوصد شیون بود|امروز یکی نیست که بر صد گرید}}
{{پایان شعر}}
 
کمال‌الدین اسماعیل دو سال بعد از حمله [[مغول]] یعنی به سال ۶۳۵ هجری قمری به دست مغولی به قتل رسید.
 
== سبک هنری ==