باز کردن منو اصلی

تغییرات

جز
بدون خلاصه ویرایش
** رحلی بزرگ: طول ۶۰، عرض ۳۰ سانتی‌پمتر. عموماً نسخه‌های کتاب‌هایی چون [[قرآن مجید]]، [[مثنوی]] [[مولوی]]، ''[[شاهنامهٔ فردوسی]]'' که در مجالس و محافل قرائت و خوانده می‌شده، در این قطع بوده‌است.
* قطع رقعی: در اندازهٔ ۱۴×۲۲ سانتیمتر و مطابق نظر دیگر اندازهٔ قطعی است به طول و عرض تقریبیِ ۱۹×۱۰ سانتی‌متر؛
* قطع سلطانی یا تیموری: با ابعاد ۳۰×۴۰ سانتیمتر. بیشتر نسخه‌های نفیسی را که برای شاهان و شاهزادگان در دورهٔ [[تیموریان]] (۷۷۱-۹۱۱ق.)، [[استنساخ]] می‌شد، در این قطع می‌ساختند. نمونهٔ مشهور آن ''[[شاهنامهٔ بایسنغریبایسنقری]]'' موجود در [[کاخ گلستان]] [[تهران]] است که ابعاد تقریبیِ آن همین اندازه است. این قطع در اواخر عصر [[مغولان]] و اوایل عهد [[تیموریان]]، برای کتاب‌های خطی در [[ایران]] رواج یافت که به این جهت آن را قطع [[تیمور|تیموری]] نیز می‌گویند. طول و عرض تقریبیِ آن ۴۰×۳۰ سانتیمتر است؛
* [[طومار]]: اتصال اوراق کتاب به‌گونه‌ای که به‌شکل لوله درآید. معمولاً در تهیهٔ طومارها از کاغذهایی با عرضِ کم استفاده می‌شد؛ هرچند که طول آنها بسیار متغیر بوده‌است. برای نگهداری طومار، اغلب محفظه‌ای به همان شکل می‌ساختند؛
* قطع نیم‌ربعی: با ابعاد ۱۰×۱۸ یا ۹×۱۷ سانتیمتر؛