تفاوت میان نسخه‌های «چنگ»

۳۰ بایت اضافه‌شده ،  ۶ سال پیش
بدون خلاصه ویرایش
(خنثی‌سازی ویرایش 15481971 توسط 5.237.29.241 (بحث))
انواع ساز چنگ یا هارپ به چهار دستهٔ کلی چنگ ارکستری، چنگ سنتی، چنگ باستانی و چنگ تزیینی تقسیم می‌شود که خود از لحاظ شکل ظاهری به ۱۷ نوع الگو و فرم چنگ تقسیم می‌شود از جمله چنگ زاویه‌دار، چنگ منحنی، چنگ ون و چنگ کندوگ و چنگ ون کنار ساسانی و چنگ لیر (چنگی در یونان که به شکل U است)می‌شود یاد کرد.
 
ساز چنگ به عنوان قدیمی‌ترین ساز سیمی جهان مربوط به شش‌هزار سال پیش در [[خوزستان]] ایران یافت شده است. در ایران، تعداد چنگ‌نوازان در حال افزایش است و به اجرای برنامه و کنسرت می پردازند. [[فتانهعبدالعلی شاهینباقری نژاد]]، احیاگر چنگ ایرانی به گفتهٔ خودش تنها خانوادهٔ چنگ‌نواز ایرانی است که به صورت گروهی برنامه اجرا می‌کند.هم‌اکنون ده‌ها هنرجوی چنگ‌نواز دارد.
 
گرچه اروپاییان مدعی ابداع چنگ‌های پدالی هستند و ادعا می‌کنند این چنگ‌ها در قرن ۱۸ میلادی در آلمان پایه‌گذاری شده اما همین چنگ‌ها نیز بر اساس چنگ‌های زاویه‌دار شرقی ساخته شده است.
ساز چنگ غالباً از چوب‌های گردو و افرا ساخته می‌شود. چنگ‌های بزرگ را در ایران اشتباهاً «هارپ» می‌گویند در حالی که در جهان به هر نمونه از چنگ، هارپ می‌گویند. قیمت چنگ‌ها از 11 میلیون تومان تا مدل‌های پدالی که قیمت آن به 70 میلیون تا 4 میلیارد تومان می‌رسد، متغیر است این گرانی قیمت به خاطر ساختمان پیچیده و ساختن دشوار آن است.
 
آخرین چنگ‌نواز ایرانی در دوران صفویه به نام «سلطان محمد چنگی» بوده است و اکنون چنگ‌نواز استاد و ماهری در ایران با نام [[فتانهعبدالعلی شاهینباقری نژاد]] در حال تدریس این ساز می باشد. اخیراً کوشش‌هایی در راستای بازسازی این ساز صورت گرفته است. [[عبدالعلی باقری‌نژاد]]، [[مجید ناظم‌پور]]، [[سیامک مهرداد]] و [[حامد صغیری]] در ایران و [[فکرت کاراکایا]] (Fikret Karakaya) در ترکیه، نمونه‌هایی از این ساز را بازسازی نموده‌اند.
 
== پانویس ==
۶

ویرایش