تفاوت میان نسخه‌های «تورین برقی»

جز
(قرار دادن {{داده‌های کتابخانه‌ای}} با اطلاعات ویکی‌داده)
[[پرونده:Electricity Grid Schematic English.svg|انگشتی|چپ|300px|ساختار کلی یک تورین برق. نمادگذاری هاینمادگذاری‌های دیده شده در شکل طبق استانداردهای اروپایی هستند.]]
یک '''تورین ِتورینِ برقی''' (یا شبکهٔ الکتریکی) یک شبکهٔ به هم پیوسته برای رساندن [[برق]] از تولیدکننده‌ها به مصرف کنندها است. هر تورین از سه قسمت اصلی تشکیل شده‌است:
# [[نیروگاه]] ؛ که انرژی الکتریکی را از منابع انرژی آتش گیر (مانند [[زغال سنگ]]، [[گاز طبیعی]]، [[زیست‌توده]]) و یا غیر آتش گیر (مانند [[انرژی اتمی]]، [[توان بادی|انرژی بادی]]، [[انرژی آبی]])تولید می‌کند.
# [[انتقال انرژی الکتریکی|خطوط انتقال]] انرژی الکتریکی برای رساندن انرژی تولید شده به مناطق مورد نیاز
# [[ترانسفورماتور|ترانسفورمر]]، که سطح ولتاژ را تا سطح مورد نیاز برای توزیع نهایی انرژی پایین می‌آورد.
 
در [[صنعت انرژی الکتریکی]]، تورین برقی واژه‌ای است که به یک شبکهٔ برقی که سه کار مجزای زیر را انجام می‌دهد گفته می‌شود:
# [[تولید انرژی الکتریکی]] - نیروگاه‌های تولید معمولاً در نزدیکی منابع آب، و دور از مناطق پر جمعیت قرار دارند.
# [[انتقال انرژی الکتریکی]] - انتقال انرژی الکتریکی تحت ولتاژهای بالا مناسب تر است، اما برق تولید شده توسط مولدها در ولتاژهایی کمتر از مقدار مناسب برای انتقال می‌باشد.می‌باشد؛ بنابراین سطح ولتاژ را در یک [[پست برق]] در نزدیکی نیروگاه به کمک ترانسفورمرها بالا می‌برند و سپس آن را به خطوط انتقال برق متصل می‌کنند.
# [[توزیع انرژی الکتریکی]] - در نزدیکی مناطق مصرف کننده سطح ولتاژ را از سطح انتقال به سطح توزیع پایین می‌آورند و بعد آن را به خطوط توزیع برق متصل می‌کنند. در نهایت، در مکان نهایی مصرف کننده، با توجه به ولتاژ مورد نیاز، دوباره سطح ولتاژ پایین آورده می‌شود و به مصرف کننده تحویل می‌گردد.<ref>{{یادکرد کتاب |نام خانوادگی= عابدی|نام= مهرداد |کتاب= بررسی سیستم‌های قدرت| ناشر=دانشگاه امیرکبیر |سال=}}</ref>