حشمت‌الله لرنژاد: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
{{حس|فاقد سرشناسی و منبع}}
 
''' حشمت اله لرنژاد''' (زادهٔ [[۱۳۲۶]] - درگذشتهٔ [[۱۳۷۴]]) [[موسیقی دان]] و [[خواننده]] در شهر كرمانشاه به دنیا آمد. او صوت داودی خود را از پدر بزرگش به ارث برده بود. وی در سال 1343 در سنین 17 سالگی در اركستر رادیو كرمانشاه اولین ترانه‏ خود را با شعری از برادرش، یداله لرنژاد (شیدا كرمانشاهی)اجرا كرد و از همان زمان فعالیت رسمی خود را در عرصه‏ هنر و موسیقی كُردی آغاز نمود. لرنژاد بیشتر به سبك استاد [[سید علیعلی‌اصغر اصغر كردستانیکردستانی]]، ‌[[علی مردان |علی مردان (خواننده)]] و [[طاهر توفیق]] می ‏خواند و مدتها از تعلیمات [[حسن زیرك]] خواننده‏ نامی كُرد استفاده كرد و نیز از راهنمایی‏ های آقایان محمود بلوری، محمود مرآتی، اكبر ایزدی، سیف‏اله نادرشاهی و مسعود زنگنه بهره ‏ها برد.
 
سرودها و ترانه ‏هایش به سبك‏های مختلف بود و تسلط كاملی در زبانها و لهجه‏ های كردی، [[اورامی]]، [[سورانی]]، [[گورانی]]، [[بادینانی]]، [[شكاكی]]، [[لری]] و [[كردی كرمانشاهی]] داشت كه در آثارش این گویشها به خوبی مشهود است، در فن بداهه ‏خوانی نادره‏ روزگار بود. یك بار به مناسبت دهه‏ی فجر برای اجرای موسیقی به پالایشگاه خانگیران سرخس دعوت شده بود و در شب اجرا پس از هماهنگی معلوم شد كه گره ‏ای در كار است، اما خودش فوراً ابتكار به خرج داد و بداهتاً در دستگاه شور(چپ كوك) كه بسیار مشكل است به نحو احسن سرود«بهشت زندگی» را اجرا نمود، كه این كار باعث حیرت خیلی از نوازندگان و تماشاچیان شد. وی در خواندن ترانه‏ های پاپ مهارت كافی داشت كه می‏توان به ترانه‏ی «خونه ‏ی من تورم نیش زمونست» با آهنگ‏‏سازی [[منوچهر طاهرزاده]] با شعر كیومرث حیدری، و ترانه‏ی «خورشید میهن ما تو دست شب اسیره»ّ كه مضمونی سیاسی -اجتماعی داشت، اشاره كرد.زنده‏ یاد حشمت ‏اله لرنژاد سالها هنر خویش را صادقانه به مردم ما پیشكش كرد و حدود بیش از 200 ترانه‏ی محلی را با گویش‏های مختلف اجرا كرد كه هركدام در یك برهه از زمان مورد توجه مردم قرار گرفت. آثارش همانند بهارستان سرسبز و با طراوتی است كه هیچگاه رنگ خزان به خود نمی ‏گیرد.
 
 
[[رده:هنرمندانموسیقی‌دانان اهل کرمانشاه]]
[[رده:اهالی کرمانشاه]]
[[رده:خواننده هایخوانندگان کرد]]
۱۱۹

ویرایش